လူဆိုးႏွင့္သူခိုး အ႐ွဳပ္ေတာ္ပံု

မေန႔တုန္းက ေက်ာင္းကအျပန္မွာ သားကတလမ္းလံုး ဂ်ီတိုက္လာခဲ့သည္၊ ျပႆနာက သူတို႔ေက်ာင္းဝင္းထဲက ေရကူးကန္ ကေလးက စ,သည္၊ ပူအိုက္တဲ့ ေႏြရာသီ ေရာက္လာၿပီဆိုေတာ့ ေန႔လယ္ပိုင္း ကေလးေတြ ေရကစားေစဖို႔ ေက်ာင္းဝင္း ထဲက သစ္ပင္ရိပ္မွာ ေလမႈတ္သြင္းရသည့္ ပလပ္စတစ္ ေရကန္ေလး ၂ ခု ခ်ထားေပးသည္၊ ဒါေပမယ့္ ေနက ေကာင္းေကာင္း မပူေသးတာေၾကာင့္ ကေလးေတြက ကန္ထဲကို ဆင္းခြင့္ မရေသး၊ တေန႔က တၿပိဳက္ႏွစ္ၿပိဳက္ ႐ြာလိုက္သည့္ မိုးေရအခ်ိဳ႕သာ ကန္ထဲမွာ ႐ွိသည္၊ ေန႔ခင္းပိုင္းေတြမွာ ဆရာမေတြက တားျမစ္ထား၍ ကန္ထဲကို မဆင္းရသည့္အတြက္ သားက ညေနပိုင္း သူ႔အေမလာႀကိဳသည့္ အခ်ိန္မွာ အေမအားကိုးျဖင့္ ဆင္းဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္၊ အေမကလည္း သေဘာမတူ၊ မိဘေရာက္လာေသာ္လည္း ေက်ာင္းဝင္းထဲမွာ ေက်ာင္းစည္းကမ္းသည္သာ အတည္ျဖစ္သည္၊ သူ႔ကို အက်ိဳးသင့္အေၾကာင္းသင့္ ႐ွင္းျပေနသည့္ၾကားကပင္ ဖိနပ္မခြ်တ္၊ ေဘာင္းဘီမခြ်တ္ဘဲ လွစ္ကနဲ ေျပးဆင္းလိုက္သည္၊ ၿပီးေတာ့ သေဘာတက်ျဖင့္ ရယ္ေမာၿပီးေတာင္ ေနလိုက္ေသးသည္၊ သည္ေတာ့ သူ႔အေမက ဆူေတာ့သည္၊ အဆူခံရေတာ့ စူပုပ္ပုပ္ျဖင့္ ဂ်ီက်ခ်င္သည္၊ ဒါက ေက်ာင္းေလးေ႐ွ႕ကို က်ေနာ္ေရာက္သြားသည့္ အခ်ိန္မွာ ျဖစ္ေနသည့္ သူတို႔သားအမိ၏ အေျခအေန...၊

က်ေနာ္က ထိုအေျခအေနကို ဝင္ထိန္းဖို႔ ႀကိဳးစားေသာ္လည္း သိပ္မေအာင္ျမင္၊ က်ေနာ့္စက္ဘီးေနာက္မွာ သူထိုင္လိုက္ ေနက် ဆြဲအိမ္ေလးထဲ ဝင္ထုိင္ဖို႔ ေျပာလည္း မဝင္၊ သူ႔စက္ဘီးစီး ခေမာက္ေလးကို ေဆာင္းဖို႔ ေျပာလည္း မရ၊ မေဆာင္းသည့္ အျပင္ ခေမာက္ကိုေတာင္ သူက လႊင့္ပစ္လိုက္ ေသးသည္၊ ဒါကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ သတ္မွတ္ထားေသာ ေဘာင္ေက်ာ္သြားခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္၊ က်ေနာ္က 'ဒီလို အျပဳအမူေတြကို က်ေနာ္တို႔ မႀကိဳက္တာ သူအသိပင္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အခုလို ႐ိုင္းစိုင္းတဲ့ အမူအက်င့္ အတြက္ အဖိုးအခ ေပးရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အဲဒါကေတာ့ ဒီေန႔ည သူ႔ကို ေပးၾကည့္မယ္လို႔ ေျပာထားတဲ့ 'My neighbour Totoro' ကို ၾကည့္ခြင့္မေပးေတာ့ေၾကာင္း' ေျပာလိုက္သည္၊ ပံုမွန္ဆုိလွ်င္ ဒီလို ဒဏ္ေပးခံရ မည့္အေၾကာင္း ၾကားလွ်င္ သားက ငိုမဲ့မဲ့ ျဖစ္သြားတတ္ေသာ္လည္း ဒီတေခါက္မွာေတာ့ က်ေနာ့္ကိုသာ စူပုပ္ပုပ္ႏွင့္ ျပန္ၾကည့္ေနခဲ့သည္၊ ၿပီးေတာ့ မဝင္ခ်င့္ ဝင္ခ်င္ႏွင့္ စက္ဘီးေနာက္မွာ ဆြဲသည့္ သူ႔လွည္းကေလးထဲ ဝင္ထိုင္သည္၊

ဒါေပမယ့္ သူ႔ေဒါသက အိမ္ေရာက္သည္အထိ ေျပပံုမရပါ၊ က်ေနာ္က စက္ဘီးေတြကို စက္ဘီးထားသည့္ အခန္းက တန္းမွာခ်ိတ္ေနတုန္း အိမ္တံခါးဝမွာ သူ႔အေမကို ကလန္ကဆန္ လုပ္သည့္အေနျဖင့္ သူ႔ဖိနပ္ေတြကို ခြ်တ္ၿပီး လႊင့္ပစ္ျပန္သည္၊ ကေလးတစ္ေယာက္ အသက္ ၄ ႏွစ္အ႐ြယ္ကို ေရာက္သည့္အခါ မိဘႏွင့္ အားၿပိဳင္မႈ စ,ေလ့႐ွိသည္ဟု ဆိုသည္၊ မိဘ၏ အခြင့္အာဏာႏွင့္ သူ၏ လုပ္ပိုင္ခြင့္တို႔အၾကား နယ္နမိတ္ကို ႐ွာေဖြေလ့ ႐ွိသည္၊ ထိပ္တိုက္ ရင္ဆိုင္မႈေလးမ်ား ျဖစ္လာသည့္အခါ စိတ္ဆိုးေပါက္ကြဲျခင္းျဖင့္ ၄င္းတို႔၏ လူသားဆန္မႈကို ျပေလ့႐ွိပါသည္၊ ယခု သားက စိတ္ပညာ႐ွင္မ်ား သတ္မွတ္ထားသည့္ အခ်က္မ်ားအတိုင္း တေသေဝမတိမ္း လူသားဆန္ေနျခင္းပဲ ျဖစ္သည္၊ သို႔ေသာ္ က်ေနာ္တို႔က သူ႔ကို ယဥ္ေက်းေသာ လမ္းေပၚမွ လူသားကေလးပဲ ျဖစ္ေစခ်င္သည္ မဟုတ္လား၊ သို႔ႏွင့္ က်ေနာ္က 'သူ၏ ရင့္သီးေသာ ဒုတိယ အျပဳအမူအတြက္ ဒုတိယ အဖိုးအခကို ထပ္ၿပီး ေပးရလိမ့္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း' ေျပာလိုက္သည္၊ အိမ္ထဲေရာက္ေတာ့ လက္ေဆးၿပီးတာႏွင့္ နံရံကို မ်က္ႏွာမူၿပီး ခံုတစ္လံုးေပၚမွာ ထိုင္ခိုင္းသည္၊ အနားမွာ မီးဖိုေခ်ာင္သံုး timer ကို ၃ မိနစ္ခ်ိန္ၿပီး ခ်ထားလိုက္သည္၊ ခံုေပၚမွာ နံရံကို မ်က္ႏွာမူထိုင္...၊ လုပ္ခဲ့တာေတြ မွန္လားမွားလား ျပန္စဥ္းစား၊ ၃ မိနစ္ မျပည့္မခ်င္း မထရ...၊ ဒီလို ထိုင္ခံုမွာ ထိုင္ေစသည့္ ဒဏ္ေပးနည္းအတြက္ ထိုင္ရမည့္ၾကာခ်ိန္ကို အသက္ ၁ ႏွစ္၊ ၁ မိနစ္ဟု ကေလး စိတ္ပညာစာအုပ္ေတြက ဆိုသည္၊ သားက ၄ ႏွစ္ ျပည့္ေတာ့မွာ ျဖစ္ေပမယ့္ က်ေနာ္က ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္ ၃ မိနစ္သာ ထိုင္ေစခဲ့သည္၊

သတ္မွတ္ခ်ိန္ timer သံပတ္ျမည္ေတာ့ သူ က်ေနာ့္ကို လွမ္းၾကည့္သည္၊ က်ေနာ္ သူ႔ဆီကို အသာေလွ်ာက္သြားၿပီး သူ႔အေ႐ွ႕မွာ ထိုင္လိုက္ သည္၊ ၿပီးေတာ့ ...

'နာရီ ၃ မိနစ္ျမည္သံ သားႀကားလုိက္လား' ဟု ေမးလိုက္သည္၊ သူ ေခါင္းညိတ္ျပသည္၊ က်ေနာ့္ကို ၾကည့္သည့္ မ်က္ဝန္းထဲမွာ စိတ္ဆိုးေျပသြားတာ ျမင္လိုက္ရသည္၊

'သားကို ဘာျဖစ္လို႔ အခုလို ဒဏ္ေပးရလဲ၊ မွတ္မိလား'

'..... ..... .....'

'ညေနတုန္းက ေက်ာင္းမွာ ေျပာေနတဲ့ၾကားက ေရကန္ေလးထဲကို ခုန္ဆင္းတာ ေကာင္းလား'

သူ ေခါင္းခါသည္၊

'စက္ဘီးခေမာက္ကို လႊင့္ပစ္တာ၊ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ဖိနပ္ေတြ လႊင့္ပစ္တာ ေကာင္းလား'

ေခါင္းခါျပန္သည္၊ မ်က္ႏွာေပးကေတာ့ တကယ့္ကိုပဲ ေနာင္တႀကီးစြာ ရသြားသည့္ ပံုစံ...၊

'သားကို ဆံုးမတယ္ ဆိုတာက ခ်စ္လို႔ကြ၊ သား မေက်နပ္တာ႐ွိရင္ ျပန္ေမးလို႔ရတယ္၊ အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးလို႔ ရတယ္၊ ဒါေပမယ့္ မိဘကို အဲဒီလို ႐ိုင္းစိုင္းတဲ့ အမူအက်င့္ေတြနဲ႔ ကလန္ကဆန္ ျပန္မလုပ္ရဘူး၊ ၾကားလား...၊ သားရဲ႕ အက်ိဳးအတြက္ပဲ ေျပာေနတာ၊ မိဘ စကား နားမေထာင္ဘဲ ထင္ရာစိုင္းၿပီး သား ႀကီးလာတဲ့အခါ လူဆိုးႀကီး ျဖစ္သြားရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ'

'.... .... ....'

'သား..လူဆိုး ျဖစ္ခ်င္လား'

'ႏိုး...သား လူဆိုး မျဖစ္ခ်င္ဘူး' ဟု စိုးရိမ္တႀကီးျဖင့္ သူ ျပာျပာသလဲ ျပန္ေျဖသည္၊ က်ေနာ္က

'အိုေက..ဘာမွ မစိုးရိမ္နဲ႔၊ သား လိမ္လိမ္မာမာေနရင္ ဘာမွ မျဖစ္ဘူး၊ သြား...၊ သြား ကစားေတာ့' ဟု သူ႔ ေခါင္းေလးကို နမ္းၿပီး ေျပာလိုက္ေတာ့ သားက ေပ်ာ္႐ႊင္စြာနဲ႔ ေျပးထြက္သြားသည္၊

သူ႔ အခန္းထဲဝင္၊ ဒူးဒူးကို ဆြဲယူၿပီး ရင္ခြင္ထဲပိုက္ကာ ကုတင္ေ႐ွ႕မွာ ခဏထိုင္ေနသည္၊ ခဏၾကာေတာ့ ကြန္ျပဴတာေ႐ွ႕မွာ ႐ွိေနသည့္ သူ႔အေမဆီကို ေလွ်ာက္သြားသည္၊ မအိမ္သူက သူ႔ကို ဆီးေပြ႔လိုက္ၿပီး ေပါင္ေပၚမွာ ခ်ီလိုက္သည္၊ သားက ...

'မာမြန္...'

(ေမေမကို ျပင္သစ္လို မာမြန္ (maman)ဟု ေခၚပါသည္)

'ဘာလဲသား...'

'ပါပါးက သားကို သူခိုးလို႔ ေျပာတယ္'

အဲဒီစကားကို တဖက္ခန္းမွာ ထုိင္ေနသည့္ က်ေနာ္ၾကားေတာ့ မ်က္လံုးျပဴးသြားသည္၊ ရယ္လည္း ရယ္ခ်င္သြားသည္၊ အဲဒါမွ ျပႆနာ...၊ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုပဲ သေဘာေပါက္လိုက္သည္၊ သားမွာက ကစားစရာ အ႐ုပ္ေသးေသးေလးေတြ ႐ွိသည္၊ တိရိစာၦန္ မိသားစု၊ လူစြမ္းေကာင္း မိသားစု၊ စက္႐ုပ္မိသားစု၊ လူဆိုးမိသားစု၊ အစ႐ွိသျဖင့္...၊ အဲဒီထဲကမွ လူဆိုး မိသားစုမွာ ပါးစပ္ကို အဝတ္စည္းထားသည့္ ေကာင္ေတြႏွင့္ မ်က္လံုးမွာ မ်က္ကြင္းအဝတ္ စြပ္ထားသည့္ ေကာင္ေတြ ပါသည္၊ တခါမွာေတာ့ သားက အဲဒီပံုစံ ၂ မ်ိဳးရဲ႕ ျခားနားခ်က္ကို ေမးသည္၊ က်ေနာ္က အလြယ္ျဖင့္ မုတ္ဆိတ္ေမြး၊ ႏႈတ္ခမ္းေမြးေတြ ပါတာ.. ဒါမွမဟုတ္ ပါးစပ္မွာ အဝတ္စည္းထားတာက လူဆိုး၊ မ်က္လံုးမွာ မ်က္ကြင္း အဝတ္ ဖံုးထားတာက သူခိုးဟု ေျပာထားဖူးသည္၊ သားက လူဆိုးနဲ႔သူခိုးဟု ႐ြတ္ၾကည့္သည္၊ ၾကာေတာ့ ၾကာေနၿပီ၊ အခု သားက လူဆိုးႏွင့္သူခိုးကို ေရာေထြးၿပီး က်ေနာ္ေျပာသည့္ လူဆိုးအစား သူခိုးဟု ခပ္တည္တည္ျဖင့္ ေျပာခ်လိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္၊ သူက ျပင္သစ္စကားထဲမွာ သူခိုးဆိုသည့္ ျမန္မာစကားကို ညႇပ္ၿပီး ေျပာျခင္းျဖစ္သည္၊

က်ေနာ္တို႔ သားအဖ ဇတ္လမ္းကို နားမလည္လိုက္သည့္ မအိမ္သူက ...

'ဟင္..ဟုတ္လို႔လား၊ ပါပါးက သားကို အဲဒီလို ေျပာလား'

'ဟုတ္တယ္၊ သူခိုးလို႔ ေျပာတယ္'

'ပါပါးက ဘာျဖစ္လို႔ အဲလို ေျပာရလဲ၊ သားက ဘယ္သူ႔ဆီက ဘာေတြ ယူထားလို႔လဲ...'

အဲ.. ဇတ္လမ္းကေတာ့ ႐ွဳပ္သထက္ ႐ွဳပ္သြားၿပီ၊ သားဆီက ဘာသံမွ ထြက္မလာ၊ သူလည္း အခုမွ ပိုၿပီး နား႐ွဳပ္သြားမွာ ေသခ်ာသည္၊ အေဖ့အေၾကာင္း အေမ့ကို သာသာထိုးထိုးေလး တိုင္ကာမွ အေမက ယခု စစ္လား၊ ေဆးလား လုပ္ေနၿပီ၊ ၿပီးေတာ့ သူ႔စကား အမွားကို သူ႔ဟာသူလည္း သိပံုမရ...၊ မအိမ္သူက ...

'ေျပာေလ သား၊ ဘာျဖစ္လို႔ အဲဒီလို သူခိုးလို႔ ေျပာရသလဲ' ဟု ထပ္ေမးျပန္သည္၊

က်ေနာ္ မေနႏိုင္ေတာ့ပါ၊ သူတို႔ သားအမိဆီ ထ,သြားလိုက္ၿပီး ...

'သား သူခိုး ဆိုတာ ေသခ်ာရဲ႕လား' ဟု ရယ္က်ဲက်ဲျဖင့္ ေမးလိုက္သည္၊

သားက သူ႔အေမ ေပါင္ေပၚကေန မ်က္လံုး အဝိုင္းသားျဖင့္ က်ေနာ့္ကို ျပန္ၾကည့္ေနသည္၊ က်ေနာ္က ဆက္ၿပီး

'သူခိုးအျပင္ လူဆိုး ဆိုတာလည္း ႐ွိေသးတယ္ေလ' ဟု ေထာက္ေပးလိုက္သည္၊

အဲဒီေတာ့မွ သားလည္း ဝမ္းသာအားရ ျဖစ္သြားသည္၊ လူဆိုး ဆိုသည့္ စကားလံုးကို ၾကားလိုက္ရသည့္ သူ႔မ်က္ႏွာက တိမ္ညစ္တအုပ္ ေနာက္မွ ဘြားကနဲ ေပၚလာသည့္ ေသာ္တာလမင္းလို ဝင္းဝင္းပပ...၊

'အား...ဟုတ္တယ္၊ လူဆိုး လူဆိုး....၊ သူခိုး မဟုတ္ဘူး'

သူ႔အေမက သူ႔ကို ခ်စ္စႏိုးျဖင့္ လက္ညႇိဳးထိုးရင္း ...

'ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ေတာ့ လူဆိုးနဲ႔သူခိုး မွားသြားၿပီေဟ့...' ဟု ေအာ္ရယ္သည္၊

သားကလည္း က်ေနာ့္ကို တဆင့္ျပန္ လက္ညႇိဳးထိုးရင္း ႐ွက္ရယ္, ရယ္သည္၊ က်ေနာ့္ေၾကာင့္ပါ ေပါ့ေလ၊ က်ေနာ္ကေကာ....၊ က်ေနာ္က လက္ညႇိဳး ဆက္မထိုးေပမယ့္ သူတို႔ သားအမိကို ၾကည့္ၿပီး ရယ္ေနခဲ့သည္၊

သားက စိတ္ဆိုးလြယ္ေသာ္လည္း စိတ္ေျပလြယ္သည္၊ သူ႔အေမက သူ႔ကို 'မီးဖိုေပၚက ႏြားႏို႔' ဟု တခါတရံ ခ်စ္စႏိုး စ,တတ္သည္၊ ျပင္သစ္ စကား မီးဖိုေပၚကႏြားႏို႔ (Soup au lait) ဆိုသည္မွာ စိတ္ဆိုးလြယ္၊ စိတ္ေျပလြယ္သူေတြကို ေခၚျခင္း ျဖစ္ပါသည္၊ ႏြားႏို႔က မီးပူတာႏွင့္ ၿပိဳက္ကနဲ ဆူၿပီး ေဝက်သလို မီးဖိုေပၚမွ ခ်လိုက္သည္ႏွင့္ ေအးၿပီး ခ်က္ခ်င္း ျပန္က်သြားတတ္သည္ မဟုတ္လား၊ ၿပီးေတာ့ 'အဲဒါက အေဖနဲ႔တူတာ' ဟု က်ေနာ့္ကို စ,တတ္ေသးသည္၊ ထိုအခါမ်ိဳးတြင္ က်ေနာ္က ...

'ေၾသာ္.. ကိုယ္တို႔ အေ႐ွ႕တိုင္းသားေတြက ေသြးေႏြးတယ္ေလ၊ ခံစားလြယ္တယ္ေပါ့' ဟု ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးျဖင့္ ေခ်ပ,ရသည္၊

ေသခ်ာသည္က က်ေနာ္တို႔၏ စိတ္ကူးစိတ္သန္းမ်ား၊ အမူအက်င့္မ်ားသည္ အားလံုးမဟုတ္ေတာင္ ရာခိုင္ႏႈန္း အေတာ္မ်ားမ်ား သားဆီမွာ စုေနပါလိမ့္မည္၊ ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ေတာ့ စု,ေနေသာ ထိုအရာမ်ားကို ေကာင္းေသာ စိတ္ထားအေမြမ်ားသာ ျဖစ္ေစခ်င္ပါသည္။ ။

ညီလင္းသစ္
၆ ဇူလိုင္၊ ၂၀၁၁