အန္ဂယ္လာရဲ႕ တိုင္းျပည္သို႔ (၅)

က်ေနာ့္ရဲ႕ ခရီးသြားပို႔စ္က ဟုတ္ဟုတ္ျငားျငား ဆိုႏိုင္ေလာက္တဲ့ 'ဆင္ေျပာင္ႀကီး' မဟုတ္ေပမယ့္ အၿမီးက်မွ တစ္ေနတာ အေတာ္ေလး ၾကာသြားတယ္၊ ေျပာရရင္ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း အလုပ္႐ွဳပ္ေန ခဲ့ပါသည္ေပါ့၊ ဒီၾကားထဲမွာ သြားရင္းလာရင္း တျခားေရးခ်င္တာေလးေတြ ေခါင္းထဲ ေပၚလာေပမယ့္ ေဖာက္မေရးခ်င္တာနဲ႔ ဒီပို႔စ္ကိုပဲ အျမန္ဆံုး အဆံုးသတ္ဖို႔ စိုင္းျပင္း ေနခဲ့ပါတယ္၊ ကဲ-အခုေတာ့ စ,မိတဲ့ ဇတ္လမ္း ဒီမွာ ဆံုးပါၿပီ...၊

ေဟာ္လန္ရပ္ကြက္ကို ျဖတ္ရင္းနဲ႔ သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ အလံေတြကို ခံုဖိနပ္ေလးေတြနဲ႔ ကိုယ္စားျပဳထားတာ ဆိုင္တစ္ဆိုင္ရဲ႕ နံရံမွာ ျဖတ္ကနဲ ေတြ႔လိုက္တုန္းကပါ..၊

ဒါကေတာ့ အဂၤလိပ္ရပ္ကြက္မွာ ေတြ႔လိုက္မိတာေလးပါ၊ ေမြးပြ႐ုပ္ေတြက က်ေနာ္တို႔ ငယ္ငယ္ကနဲ႔စာရင္ အမ်ားႀကီး ပိုမ်ားလာတယ္၊ ကာတြန္းဇတ္လမ္းေတြထဲက ဇတ္ေကာင္ေတြလည္း ေစ်းကြက္ခ်ဲ႕ၿပီး စီးပြားျဖစ္ ေမြးပြ႐ုပ္ေတြ ျဖစ္လာ ၾကတာလည္း တေၾကာင္းလို႔ ဆိုရမယ္ ထင္ပါတယ္၊

Europa Park ကို ၂ ရက္ လည္ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ဒုတိယရက္မွာ 4D ႐ုပ္႐ွင္ ၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္၊ နာရီဝက္ေလာက္ပဲ ၾကာတဲ့ Sammy's adventures ဆိုတဲ့ ကာတြန္းကားေလးပါ၊ က်ေနာ့္အတြက္ 4D ႐ုပ္႐ွင္ကို ဒုတိယအႀကိမ္ ၾကည့္ဖူးတာျဖစ္လို႔ ႐ံုထဲမွာ မီးမပိတ္ခင္ အေစာႀကီးကတည္းက ဘယ္ပစၥည္းေတြကမ်ား ကိုယ့္ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ကို လာထိမလဲလို႔ လိုက္ၾကည့္ထားတယ္၊ ခံုေ႐ွ႕က ေလထြက္တဲ့ အေပါက္၊ ခံုေနာက္မွီမွာ လွ်ိဳ႕ဝွက္ တပ္ထားတဲ့ ေရပိုက္၊ ခံုေအာက္က ေရာ္ဘာႀကိဳး စသျဖင့္ ေတြ႔ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္လည္း ဘာမွေတာ့ မထူးပါဘူး၊ ႐ုပ္႐ွင္စ,တာနဲ႔ ဇတ္လမ္းထဲမွာ ေမ်ာသြားၿပီးေတာ့ အဲဒီဟာေတြကို ေမ့သြားတာပါပဲ၊ ဇတ္လမ္းထဲမွာ ေႁမြက သူ႔အၿမီးကို ခါလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေစာေစာက က်ေနာ္ၾကည့္ထားတဲ့ ခံုေအာက္က ေရာ္ဘာႀကိဳးေတြက ေျခေထာက္ေတြကို လာ႐ိုက္လို႔ လန္႔ေအာ္လိုက္ၾကတာ ဆိုတာ တ႐ံုလံုးပဲ၊ ဇတ္လမ္းက Sammy ဆိုတဲ့ လိပ္ကေလး အေၾကာင္းပါ၊ သူေပ်ာ္ပါးရာ ပင္လယ္ျပင္မွာ တစ္ေန႔ ေရနံတင္သေဘၤာတစ္စီး ေမွာက္လို႔ ေရထုညစ္ညမ္းမႈနဲ႔ ေဝးရာကို ေျပးဖို႔ ႀကိဳးစားတဲ့ အေၾကာင္း..၊ ကေလးေတြ အတြက္ ရည္႐ြယ္တဲ့ အခုလို ကာတြန္းကားတစ္ခုမွာ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးနဲ႔ ဆိုင္တဲ့ ပညာေပးျပကြက္ေတြကို Cinema 4D အတတ္ပညာနဲ႔ ေဖာ္က်ဴးႏိုင္လို႔ သူတို႔ေလးေတြအတြက္ ပိုၿပီး ႐ိုက္ခတ္မႈ ႐ွိႏိုင္မယ္လို႔ က်ေနာ္ျမင္ပါတယ္၊ ပင္လယ္ထဲက ဇတ္လမ္းဆိုေတာ့ ထိုင္ခံုေနာက္မွီမွာ ဖြက္ထားတဲ့ ေရပိုက္ေလးကေန ေရစက္၊ ေရမႈန္ေတြ ခဏခဏ လာစင္လို႔ ႐ံုထဲမွာ ကေလးေတြရဲ႕ ရယ္သံေလးေတြက လန္းလန္းဆန္းဆန္းနဲ႔..၊

သရဲရထားလည္း စီးျဖစ္ခဲ့ပါ ေသးတယ္၊ ဒါက သရဲေျခာက္တဲ့ အဲဒီအိမ္ရဲ႕ အဝင္ဝက အ႐ုပ္ပါ၊ အိမ္ထဲကိုဝင္၊ သရဲေျခာက္တဲ့ အခန္းေတြ ေလးငါးခန္းေလာက္ကို ျဖတ္ၿပီးမွ ရထားေလးဆီကို ေရာက္ပါတယ္၊ အဲဒီရထားနဲ႔ သရဲေတြရဲ႕ ႐ြာေတြကို ျဖတ္ရတာပါ၊ အသံ၊ အ႐ုပ္၊ အလင္း၊ အေမွာင္၊ မိတ္ကပ္ အားလံုးကို သံုးၿပီး ေျခာက္တယ္..၊ ကေလးလူႀကီး အားလံုးအတြက္ ေယဘုယ် ပစ္မွတ္ထားလို႔လားေတာ့ မသိဘူး၊ ဒီေလာက္ႀကီး ေၾကာက္စရာ မေကာင္းပါဘူး၊

အခုလို ျပဇတ္ေလးေတြလည္း တစ္ေန႔ကို ၂ ႀကိမ္ေလာက္ ျပပါတယ္..၊

တစ္ေနရာမွာ ဒီေဘာ္လံုးကန္ကို ေတြ႔ေတာ့ သားက အားရဝမ္းသာနဲ႔ သြားဆင္းေဆာ့တယ္၊ ၿပီးေတာ့ 'ဒီမွာလည္း IKEA ႐ွိတာပဲလား'လို႔ တအံ့တၾသနဲ႔ ေရ႐ြတ္လို႔..၊ က်ေနာ္တို႔ သြားေလ့႐ွိတဲ့ IKEA မွာလည္း ကေလးေတြကို ထားခဲ့တဲ့ ေနရာမွာ အခုလို ပလတ္စတစ္ ေဘာ္လံုးကန္တစ္ခု ႐ွိတာကိုး..၊

ဒုတိယရက္ရဲ႕ ေန႔လယ္စာကိုေတာ့ ဒီပံုထဲက ထူးထူးဆန္းဆန္း ဆိုင္မွာ စားျဖစ္ပါတယ္၊ ဆိုင္နာမည္က Food loop တဲ့၊ သူ႔နာမည္အတိုင္းပါပဲ၊ အစားအေသာက္ေတြက သံဘားတန္းေတြ တေလွ်ာက္ looping ကြင္းေတြကို ျဖတ္ၿပီးမွ စားပြဲကို ေရာက္လာတယ္၊ အစားအေသာက္ေတြက မီးဖိုေခ်ာင္ကေန မ်က္ႏွာၾကက္ပိုင္း အျမင့္ဆီကို ဓါတ္ေလွကား အေသးေလးေတြနဲ႔တက္၊ ဓါတ္ေလွကား ဆံုးတာနဲ႔ သံဘားတန္း အစ,ကေန ေကြ႔ဝိုက္လိမ္ပတ္ၿပီး စားပြဲေတြဆီကို ဆင္းလာတာပါ၊ ဆိုေတာ့ လူေတြအားလံုးကလည္း မ်က္ႏွာၾကက္ဆီပဲ တေမာ့ေမာ့နဲ႔..၊

ဆိုင္ထဲမွာ စားပြဲထိုး မ႐ွိပါဘူး၊ စားပြဲတိုင္းမွာ ႐ွိတဲ့ ကြန္ျပဴတာကေန တိုက္႐ိုက္္မွာရ ပါတယ္၊ ႀကိဳက္တဲ့ဟင္းအမယ္ကို ေ႐ြးၿပီးတဲ့အခါ အဝင္ဝမွာ ယူခဲ့ရတဲ့ ကဒ္ကိုထည့္ၿပီး အတည္ျပဳလိုက္ရင္ ရပါၿပီ၊ ကြန္ျပဴတာနဲ႔ မွာရတာ ဆိုေပမယ့္ user friendly ျဖစ္ေအာင္လုပ္ထားလို႔ လြယ္ပါတယ္၊ လြယ္လြန္းလို႔ သားေတာင္မွ က်ေနာ္တို႔အလစ္မွာ သူ႔သေဘာနဲ႔သူ ပံုေတြကိုၾကည့္ၿပီး လိုက္ႏွိပ္ေနလို႔ အဆံုးသတ္ confirm မလုပ္ႏိုင္ေအာင္ ကဒ္ကို သိမ္းထားရတယ္..၊ း)

လမ္းခုလတ္မွာ အ႐ွိန္နဲ႔ ဆင္းလာေနတဲ့ ဟင္းအမယ္ တစ္ခြက္..၊

မိုးေပၚကေန လိမ္ေကာက္ၿပီးမွ က်လာတာဆိုေတာ့ အစားအေသာက္ေတြက အခုလို အိုးေလးေတြနဲ႔ အဖံုးပိတ္လ်က္သား ေရာက္လာပါတယ္၊ ဟင္းေတြကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ညံ့ပါတယ္၊ ပုပ္သိုးေနတဲ့ ဟင္းမ်ိဳးကလြဲရင္ ဘာလာလာ အကုန္စားတဲ့ က်ေနာ့္လို လူေတာင္မွ အရသာ မ႐ွိတာ တန္းၿပီးသိတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ဘီယာတို႔၊ အခ်ိဳရည္တို႔ဆိုရင္ ပုလင္းနဲ႔ဟာပဲ ရပါတယ္၊ ဟင္းခ်ိဳလိုမ်ိဳး အရည္ေသာက္ဟင္းလည္း မရပါဘူး၊ မဟုတ္ရင္ ဟင္းရည္ေတြက ဂြ်မ္းထိုးေမွာက္ခံုနဲ႔ တဆိုင္လံုး​ ႐ႊဲ႐ႊဲစို ေနမွာ ေသခ်ာတာေပါ့၊

အခ်ိဳပြဲလည္း ဒီလိုပဲ ေရာက္လာပါတယ္၊ စားပြဲေပါင္းစံုက မွာတဲ့ အစားအေသာက္ေတြက ဘားတန္းေတြေပၚမွာ တ႐ႊီ႐ႊီ နဲ႔ သြားေနၾကလို႔ လူႀကီးေရာ၊ ကေလးပါ တအံ့တၾသနဲ႔ ႐ွိေနၾကတယ္၊ လူေတြတင္ မကဘူး၊ အစားအေသာက္ေတြပါ ႐ိုလာကိုစတာ စီးေစတဲ့ စိတ္ကူးနဲ႔ လုပ္ထားတာ ျဖစ္လို႔ ေရာက္ဖူး႐ံု တခါေလာက္ သြားစားၾကည့္ရင္ လံုေလာက္ပါၿပီ၊ ဒီလိုဆိုင္မ်ိဳးမွာေတာ့ ဟင္းအမယ္က စံုမွာမဟုတ္တဲ့အျပင္ အရသာလည္း မ႐ွိႏိုင္ေလာက္ဘူးဆိုတာ ဘယ္သူမဆို ခန္႔မွန္း ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္..၊

ညေနေစာင္း လူေတြျပန္ခ်ိန္မွာေတာ့ ဝန္ထမ္းေတြက အခုလို ဝတ္စားၿပီးေတာ့ ထြက္ေပါက္မွာ ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္၊ ဒီစံုတြဲကို ပထမေန႔ကလည္း ေတြ႔ျဖစ္တယ္၊ ဒီေန႔မွာေတာ့ ဓါတ္ပံု႐ိုက္ဖို႔ သြားရပ္လိုက္တာနဲ႔ လက္ခ်င္းခ်ိတ္ၿပီး အိုက္တင္လုပ္ၿပီးသားပဲ၊ က်ေနာ္႐ိုက္သေလာက္ကို အၿပံဳးမပ်က္ဘဲ တသမတ္ထဲ ရပ္ေပးၾကပါတယ္...၊

ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ လူေတြကို ႏႈတ္ဆက္ေနတဲ့ ျမင္းပုေလးနဲ႔ ဒီလူကိုေတြ႔ေတာ့ သားက အထူးအဆန္းျဖစ္ၿပီး အံ့ၾသလို႔..၊

နည္းနည္း ေ႐ွ႕ဆက္ေလွ်ာက္လာေတာ့ ထြက္ေပါက္နဲ႔ အနီးဆံုးမွာ လူေတြနဲ႔ ဓါတ္ပံုတြဲ႐ိုက္ေနတဲ့ ဒီကာတြန္း႐ုပ္ ႏွစ္႐ုပ္နဲ႔ ေတြ႔ပါတယ္၊ တီဗီထဲမွာပဲ ေတြ႔ေနရတဲ့ ကာတြန္းဇတ္ေကာင္ေတြကို အျပင္မွာ အခုလို အလံုးအထည္နဲ႔ ေတြ႔ရလို႔လားေတာ့ မသိပါဘူး၊ သားက ထူးထူးဆန္းဆန္း သူလည္း ဓါတ္ပံုတြဲ႐ိုက္ ခ်င္တယ္-တဲ့၊


Europa Park ကို ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ထြက္လာေတာ့ တည္းခုိခန္းကို မျပန္ေသးဘဲ လမ္းမွာ႐ွိတဲ့ စားေသာက္ဆိုင္ တစ္ဆိုင္မွာ တခါတည္း ညစာ ဝင္စားျဖစ္ပါတယ္၊ အန္ဂယ္လာ မက္ကဲလ္ရဲ႕ ဂ်ာမနီေျမေပၚမွာ ေနာက္ဆံုးစားျဖစ္တဲ့ ညစာဆိုေပမယ့္ တကယ္တမ္း စားျဖစ္တာက ယင္းဂ္လပ္ ႐ွင္နာဝပ္ထရာရဲ႕ ထိုင္းစာပါ၊ ေန႔လယ္က Food loop နဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ေလာက္ေအာင္ တကယ္ေကာင္းတဲ့ အဲဒီဟင္းပြဲေတြနဲ႔ က်ေနာ့္ရဲ႕ ဒီပို႔စ္ကို အဆံုးသတ္ပါ့မယ္..၊

ထံုးစံအတိုင္း တံုယမ္ဟင္းခ်ိဳ မွာပါတယ္၊ တကယ္တမ္း ေျပာရရင္ မွာသာ မွာလိုက္တာပါ၊ ဂ်ာမနီမွာ ရႏိုင္တဲ့ တံုယမ္က သိပ္ေကာင္းမယ္လို႔ မထင္ပါဘူး၊ ေရာက္လာေတာ့ က်ေနာ့္အထင္ မွားသြားတယ္၊ ေတာ္ေတာ့္ကို ေကာင္းပါတယ္၊ ဒါနဲ႔ ဒုတိယ တစ္ဇြန္းကို မ်က္စိမွိတ္ၿပီး ေသာက္ၾကည့္ေတာ့ ဘန္ေကာက္ကို ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ျပန္ေရာက္သြား သလိုပါပဲ၊ အဲဒီလို တံုယမ္အရသာကို လြန္ခဲ့တဲ့ ၇ ႏွစ္က ဘန္ေကာက္မွာ ေသာက္ခဲ့ဖူးတာ ေနာက္ဆံုးပါပဲ၊

သိပ္မၾကာခင္မွာ သေဘၤာသီးသုပ္ ေရာက္လာတယ္၊ သေဘၤာသီးသုပ္ကို က်ေနာ္ ႀကိဳက္ပါတယ္၊ မစားဖူးေသးတဲ့ ထိုင္းစားေသာက္ဆိုင္ေတြ ေရာက္တိုင္း က်ေနာ္ အၿမဲတမ္း မွာၿပီး အကဲစမ္းေလ့ ႐ွိပါတယ္၊ အခုလည္း မွာလိုက္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာေတာ့ သိပ္ၿပီး ေမွ်ာ္လင့္မထားတာ အမွန္ပါ၊ အထူးသျဖင့္ အစပ္မစားၾကတဲ့ ဥေရာပမွာ ထိုင္းသေဘၤာသီးသုပ္က က်ေနာ္ ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ အစပ္စံခ်ိန္ကို မွီႏိုင္မယ္လို႔ ထင္မထားခဲ့ဘူး၊ တစ္ဇြန္းစား အၿပီးမွာပဲ ဒီတခါလည္း က်ေနာ့္အထင္ မွားျပန္ၿပီလို႔ သိလိုက္ရတယ္၊ ခ်ဥ္ငန္စပ္ သံုးပါးစလံုးနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့ သေဘၤာသီး သုပ္ပါပဲ၊ အစပ္ကလည္း အံ့ၾသစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ တကယ့္ကို စံခ်ိန္မွီ...၊ ေနာက္ထပ္တစ္ရက္တိုးၿပီး ဒီမွာ ဆက္ေနခ်င္စိတ္ေလး အဲဒီတခဏ အတြင္းမွာ ေပါက္သြားေသးတယ္၊ တျခားဘယ္မွ သြားဖို႔မဟုတ္ပါဘူး၊ ေနာက္ထပ္ သေဘၤာသီးသုပ္ ၃ နပ္ေလာက္ ထပ္စားဖို႔ သက္သက္ပါပဲ..၊ း)

မႈိနဲ႔ဝက္သားဟင္းကလည္း င႐ုတ္သီးနဲ႔ မလြတ္ျပန္ဘူး၊ ထမင္းထပ္ယူတာလည္း ဘယ္ႏွပန္းကန္မွန္း မသိေတာ့ဘူး၊ း)

ဒီတစ္ပြဲပဲ င႐ုတ္သီးနဲ႔ လြတ္တယ္၊ ဒါေတာင္ သားအတြက္ မွာထားတာ မို႔လို႔..၊ း)

င႐ုတ္သီးစပ္တဲ့အခါ ေရေသာက္လို႔ မေျပပါဘူး၊ ေထာပတ္၊ မလိုင္၊ ႏြားႏို႔ စတာေတြ စားမွသာ ခ်က္ခ်င္း အစပ္ေျပတာပါ၊ င႐ုတ္သီး ထဲမွာပါတဲ့ ကက္ပ္ဆိုင္စင္ (Capsaicin) ေမာ္လီက်ဴးက အဲဒီလို အဆီ၊ အဆိမ့္ေတြနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းပဲ ေပါင္းစပ္ဓါတ္ျပဳေလ့ ႐ွိလို႔ လွ်ာေပၚမွာ စပ္တာ ခဏခ်င္းပဲ ေပ်ာက္သလို ဗိုက္လည္း မေအာင့္ပါဘူး၊ အစာအိမ္နံရံမွာ ကပ္ေနမယ့္ ကက္ပ္ဆိုင္စင္ ေမာ္လီက်ဴးေတြကို မလိုင္၊ ႏြားႏို႔က ခြာယူ၊ ဝါးမ်ိဳလိုက္လို႔ လူကို မထိေတာ့ ပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီမွာေတာ့ ႏြားႏို႔အစား ဘီယာပဲ ေသာက္ခဲ့တယ္၊ း) အဲဒီ ရက္ပိုင္းမွာလည္း Munich မွာ ဘီယာပြဲေတာ္ Oktoberfest က စ,ေနၿပီေလ၊ က်ေနာ္တို႔ ႐ွိတဲ့ေနရာနဲ႔ Munich နဲ႔က တျခားစီ ဆိုေပမယ့္ သူ႔ေရ၊ သူ႔ေျမမွာ သူ႔ယဥ္ေက်းမႈကို ေလးစားေသာအားျဖင့္ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ..၊ း)

က်ေနာ့္ရဲ႕ တံု႔ဆိုင္းတံု႔ဆိုင္း ခရီးသြားပို႔စ္ကို အခုလို ေနာက္ဆံုးထိတိုင္ေအာင္ စိတ္႐ွည္႐ွည္နဲ႔ သတိေပး၊ ႏႈိးေဆာ္၊ တိုက္တြန္း၊ အားေပးၿပီး ေစာင့္ဆိုင္းဖတ္႐ွဳၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း၊ ေမာင္ႏွမေတြကို ေက်းဇူး အမ်ားႀကီး တင္ပါတယ္..။ ။

ညီလင္းသစ္
၁၀ ႏိုင္ဝင္ဘာ၊ ၂၀၁၁