အာ႐ံုမ်ား ပ်ံသန္းရာ ႏိုင္ငံကေလးသို႔ (၃)

က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္က ဒီလိုပါ၊ ရန္ကုန္မွာ တစ္ပတ္ေနမယ္၊ ၿပီးရင္ ပုဂံကို သြားမယ္၊ ၿပီးရင္ ရန္ကုန္ကိုပဲ ျပန္လာၿပီး ျပန္တဲ့အထိ ေနမယ္၊ ဒါပါပဲ..၊ ျမန္မာျပည္ကို တစ္လနီးပါး သြားၿပီးေတာ့ ရန္ကုန္နဲ႔ ပုဂံ ႏွစ္ခုထဲ လည္ခဲ့ရသလားလို႔ ႏွေျမာစိတ္နဲ႔ ေတြးမယ္ဆိုရင္ ေတြးလို႔ ရပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဒီခရီးရဲ႕ အဓိက ရည္႐ြယ္ ခ်က္က မိဘ၊ ေဆြမ်ိဳး၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေတြ႔ဖို႔က အဓိကျဖစ္လို႔ ဒီလိုပဲ စီစဥ္လိုက္တာပါ၊ မဟုတ္ရင္ က်ေနာ္တို႔ပါ တိုးရစ္စ္လုပ္ၿပီး တျပည္လံုး ပတ္ေနရင္ ေနသြားတာေတာ့ တစ္လနီးပါး ႐ွိပါရဲ႕၊ ဘယ္သူနဲ႔မွ ဟုတ္တိပတ္တိ ေတြ႔လိုက္ရမွာ မဟုတ္ဘူး၊ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားစုက ခရီးသြားလုပ္ငန္းထဲမွာ လုပ္ၾကသူ၊ ဧည့္လမ္းညႊန္ စတာေတြ မ်ားပါတယ္၊ ဒီအခ်ိန္ သူတို႔အားလံုးက ဧည့္သည္က်လို႔ တစ္ပတ္ၿပီး တစ္ပတ္ ခရီးသြားေနတာကို ကိုယ္က ရန္ကုန္ကေန ထိုင္ေစာင့္မွ အားလံုးနဲ႔ ေတြ႔ဖို႔ ျဖစ္ႏိုင္မွာပါ၊ ေနာက္ဆံုး တစ္ခ်က္ကေတာ့ ေရအင္မတန္ ႀကိဳက္တဲ့ သားအတြက္ပါပဲ၊ သူ႔ရဲ႕ ပထမဦးဆံုး ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္ဟာ သူဘာမွ မသိတဲ့၊ မခံစားတတ္တဲ့ အရာေတြ ၾကားမွာပဲ ကုန္ဆံုးတာထက္ သူ ႏွစ္သက္ရာ ေရကူးကန္ေလးနဲ႔ တြဲၿပီး ဟန္ခ်က္ ညီေစသင့္တယ္ မဟုတ္လား...၊

ဒီလိုနဲ႔ပဲ မနက္တိုင္း နီးပါး၊ တခါတေလ ညေနပိုင္းေတြပါ ေရကူး ျဖစ္တယ္၊ အင္းယားလိတ္ကို ေ႐ြးတဲ့ အခ်က္တစ္ခုကလည္း ေရကူးကန္ ေၾကာင့္ပါပဲ၊ က်ေနာ္ သိသေလာက္ ေလာေလာဆယ္ ရန္ကုန္မွာ ကေလးေရကူးကန္ က်ယ္က်ယ္ဝန္းဝန္း ႐ွိတဲ့ ဟုိတယ္က အင္းယားလိတ္ တစ္ခုပဲ ႐ွိပါတယ္၊

အဲဒီမွာ မနက္တိုင္း ေရကူး လာ,လာသင္တဲ့ ကေလးေတြနဲ႔ သားနဲ႔ အေဖာ္ရ သြားတယ္၊ ကေလးခ်င္း ဆိုေတာ့ ခ်က္ခ်င္း ရင္းႏွီးသြား ၾကတယ္၊ စကားေတြ အမ်ားႀကီး ေျပာစရာ မလိုဘဲ တစ္ေယာက္က ဘယ္လို ကစားခ်င္လဲ ဆိုတာ ေနာက္တစ္ေယာက္က ခဏခ်င္းမွာ သေဘာ ေပါက္တယ္၊ အခုလို ကေလးခ်င္း ကစားတဲ့အခါ သားအတြက္ ျမန္မာ ေဝါဟာရ အသစ္ေတြ ပိုတိုးၿပီး ျမန္မာလိုလည္း ပိုေျပာလာတယ္၊ ဒီခရီးကေန က်ေနာ္ အလိုခ်င္ဆံုး အက်ိဳးအျမတ္ ကလည္း အဲဒါပါပဲ..၊

ေ႐ႊဂံုတိုင္ မီးပိြဳင့္...၊ ဒီမီးပိြဳင့္ကို ျဖတ္တိုင္း အနည္းဆံုး ၂ ခါ ရပ္ရတယ္၊ ဘယ္အခ်ိန္ သြားသြား ယာဥ္ေၾကာက အၿမဲပဲ ၾကပ္ေနေလ့ ႐ွိပါတယ္၊ ရန္ကုန္မွာက အခု ကားေတြ အရမ္းမ်ားလာေတာ့ ယာဥ္ေၾကာေတြက တၿမိဳ႕လံုးလိုလို ၾကပ္ၿပီး ခပ္ေႏွးေႏွးပဲ ေမာင္းေနၾက ရတယ္၊ အဆိုးဆံုး လမ္းဆံု ၄ ခုျဖစ္တဲ့ ေ႐ႊဂံုတိုင္၊ လွည္းတန္း၊ တာေမြနဲ႔ ဘုရင့္ေနာင္ တို႔မွာ ဂံုးေက်ာ္တံတား ထိုးဖို႔ လုပ္ေနပါၿပီ၊ က်ေနာ္တို႔ ႐ွိေနစဥ္မွာ ကိုပဲ ပႏၷက္ေတြ စ,႐ိုက္ ေနတာ ေတြ႔ခဲ့ရတယ္၊

'ခိုင္ခိုင္ေက်ာ္' ရဲ႕ အခင္းအက်င္း...၊ ဘယ္ဆိုင္ေတြမွာ သြားစားခ်င္လဲလို႔ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္က ေမးေတာ့ ကိုတီဇက္ေအ ဘေလာ့ဂ္မွာ ျမင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ဒီနာမည္ေလးက ေခါင္းထဲ ေရာက္လာခဲ့တယ္၊ ဒါနဲ႔ တကၠသိုလ္ ရိပ္သာလမ္းက ဆိုင္ကိုပဲ သြားျဖစ္ပါတယ္၊ ဟင္းအမယ္ အေတာ္စံုတယ္၊ ဝန္ထမ္းအင္အား မ်ားလို႔ ဝန္ေဆာင္မႈ ျမန္တယ္၊ စားသံုးသူေတြလည္း အမ်ားႀကီး ပါပဲ၊ မသိရင္ အလွဴမ်ား ေပးေနသလားလို႔ ေအာက္ေမ့ရတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဆိုင္ေနရာ အထိုက္အေလ်ာက္ က်ယ္လို႔ စားပြဲေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ႐ွိတယ္၊ စားလို႔ ေကာင္းတယ္..၊

ႏႈတ္ခမ္းေမႊးနဲ႔ ခန္႔ခန္႔ႀကီး ကူးတတ္တဲ့ အဲဒီေကာင္ကို မစားရတာ ၾကာၿပီ...၊

တလားဗီးယား (ထင္တာပဲ..)၊ ငါးစားရင္ ဥာဏ္ေကာင္းတယ္ ဆိုေပမယ့္ ဥာဏ္ေကာင္းဖို႔ စားခဲ့တဲ့ ငါးနာမည္ကုိ မမွတ္မိဘူး၊ ကဲ... ျဖစ္ပံုမ်ား...၊ း)

တဂ္ပို႔စ္ေတြမွာ အစားခ်င္ဆံုး ဟင္းတစ္ခြက္ဆိုၿပီး ဘေလာ့ဂါေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သူ႔ကို သတိတရ႐ွိ ၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူ႔ကို တမ္းတသူေတြ မ်ားေပမယ့္လို႔.. က်ေနာ္နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေတြ႔တဲ့အခါ မာနႀကီးပံု မရပါဘူး၊ အခုလို ပိပိျပားျပားနဲ႔ ၿငိမ္ၿငိမ္ဆိမ္ဆိမ္ ပါပဲ၊ ေၾသာ္.. ခ်ဥ္ေပါင္၊ ခ်ဥ္ေပါင္...၊

သူ႔ကိုလည္း ခ်န္ထားခဲ့လို႔ ဘယ္ျဖစ္မလဲ၊ ျမန္မာ ထမင္းဆိုင္ေတြရဲ႕ စ႐ိုက္လကၡဏာ တစ္ခုပဲဟာ..၊

ဆိုင္ထဲမွာ ေရအင္တံုရယ္၊ ေက်ာက္ျပင္ရယ္၊ သနပ္ခါးတံုးရယ္ ခ်ိတ္ဆြဲ ျပထားတယ္၊ ႏိုင္ငံျခားသား ေတြလည္း အၿမဲလိုလို လာစားၾကေတာ့ ျမန္မာ့သနပ္ခါးကို မိတ္ဆက္ေပးတဲ့ စိတ္ကူးေကာင္း ပါပဲ၊ ဝန္ထမ္းေလးေတြ အားလံုးလိုလို ကလည္း သနပ္ခါးေလးေတြ ကိုယ္စီနဲ႔..၊ သားက အဲဒါကို စိတ္ဝင္စား သြားတယ္၊ အမွန္ေတာ့ ေက်ာက္ျပင္နဲ႔ သနပ္ခါးတံုးကို သူသိပါတယ္၊ အိမ္မွာ သူ႔အတြက္ က်ေနာ္ဝယ္ထားေပး ေပမယ့္ တခါမွ မလိမ္းျဖစ္ ေသးဘူး၊ အခု ဒီမွာ အားလံုးက သနပ္ခါးနဲ႔ ဆိုေတာ့ သူလည္း လိမ္းခ်င္တယ္ ျဖစ္သြားေရာ...၊

ဝန္ထမ္းညီေလးက ဝမ္းသာအားရနဲ႔ ေသြးေပးပါတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ေရာ့..လိမ္း ဆိုေတာ့ သားက မလိမ္းတတ္တာနဲ႔ က်ေနာ္ကပဲ အဲဒီ ညီေလးကို နည္းနည္းေလာက္ လိမ္းေပးဖို႔ အကူအညီ ေတာင္းလိုက္ရတယ္၊

သနပ္ခါး မေျခာက္တေျခာက္မွာ သူ႔မ်က္ႏွာ နည္းနည္းတင္းလာလို႔ မေနတတ္ဘူး ျဖစ္ေနတာ..၊ ဒါေပမယ့္ ခဏလည္း ၾကာေရာ ပူျပင္းတဲ့ ရန္ကုန္ေန ေအာက္မွာ သူ႔မ်က္ႏွာက ေအးေနတာကို သူ႔ဟာသူ သေဘာက်လို႔ မဆံုးဘူး ျဖစ္ေနခဲ့တယ္..၊

ရန္ကုန္ေရာက္ၿပီး ၅ ရက္ေလာက္ေနမွ ၿမိဳ႕ထဲဖက္ကို ေရာက္ျဖစ္ေတာ့တယ္၊ ၿမိဳ႕ထဲကို ပထမဦးဆံုး ဆူးေလဘုရားလမ္း တေလွ်ာက္ ဝင္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ရင္ဘတ္ထဲ အမ်ိဳးအမည္ ခြဲျခားရ ခက္တဲ့ ခံစားမႈေလးတခု ျဖတ္ေျပးသြားတယ္၊ တကယ့္ကို သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔ေလး...၊

ရန္ကုန္ ေရာက္ေနတာေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၅ ရက္ေလာက္ ကတည္းကပဲ၊ ဒါေပမယ့္ အခုမွ သူ႔ရဲ႕ ႏွလံုးသား ဗဟုိတည့္တည့္ကို ေရာက္လာခဲ့တာ..၊ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ၊ ကုိယ္နဲ႔ ေက်ာင္းမွာ ႏွစ္စ ကတည္းက တခန္းတည္း အတူတူတက္တဲ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ကို ျမင္ေန၊ သိေန ေပမယ့္ တကယ္တမ္း ခ်စ္သူ ျဖစ္ေတာ့မွ သူ႔အနားမွာ ပထမဦးဆံုး ကပ္ထိုင္တဲ့အခါ ရလိုက္တဲ့ ရင္ခုန္မႈ မ်ိဳးေပါ့..၊ ခ်စ္ေသာရန္ကုန္.. မင္းေဘးမွာ ကိုယ္ ေရာက္ေနခဲ့ၿပီ..၊

တစ္ရက္မွာေတာ့ အင္းယားလမ္းထဲက Happy မွာ သြားစားျဖစ္တယ္၊ ဒါကိုေတာ့ က်ေနာ္ အရင္က မၾကားဖူးဘူး၊ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ေခၚသြားတာနဲ႔ ေရာက္သြားတာ..၊ ေခမရဌ္ရဲ႕ အေနာက္မွာ ႐ွိပါတယ္၊ ႐ွမ္းစာ၊ ကခ်င္စာ စတဲ့ ႐ိုးရာစာေတြ အဓိက ေရာင္းတယ္၊ ဆိုင္းဘုတ္မွာ ေရးထားသလိုပဲ၊ ေခါက္ဆြဲနဲ႔ ပတ္သက္တာေတြ အမ်ားႀကီး ရပါတယ္၊

ဒါက ဂဏန္းေပ်ာ့ေၾကာ္.. (လာျပန္ၿပီ ဒီဂဏန္းေပ်ာ့)၊ ဟုတ္တယ္ဗ်ာ၊ ဂဏန္းေပ်ာ့က ဆိုင္တိုင္း လိုလိုမွာ ခလုတ္တိုက္တယ္၊ ဂဏန္းေပ်ာ့ စားတာမ်ားလို႔ အျပန္ ေလယာဥ္ေပၚ အိမ္သာ ထ,အသြားမွာ ေဘးတိုက္ ေလွ်ာက္ေနမိတယ္၊ ပထမ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ လန္႔သြားတယ္၊ ေသခ်ာၿပီ၊ ဒါ ဂဏန္းစားလို႔ ေဘးတိုက္ ေလွ်ာက္ေနမိၿပီေပါ့၊ ေနာက္မွ စိတ္နဲ႔ကိုယ္ အသာေလး ျပန္ကပ္ၿပီး သတိထား ၾကည့္မွ ဘယ္ဟုတ္မလဲ၊ ေလယာဥ္မယ္ေတြ တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္ ျဖတ္ေနလို႔ သူတို႔နဲ႔ မတိုက္မိေအာင္ ကုိယ္ကို တေစာင္းလွည့္ၿပီး ေလွ်ာက္ေနရတာ..၊ ဟူး.. လူကို ထူပူသြား တာပဲ..၊ း)

ဒါက ႐ွမ္းေခါက္ဆြဲ (လို႔ ထင္တာပဲ)၊ သိပ္ေတာ့ မမွတ္မိ ေတာ့ဘူး၊ ေခါက္ဆြဲ အထူးျပဳဆိုင္ မွာစားလို႔ ေခါက္ဆြဲ ဆိုတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္၊

အင္း..ဒါလည္း ေမ့ေတ့ေတ့ပဲ၊ ၾကာဇံနဲ႔ ဝက္သားနဲ႔ ဘာဆိုလား...၊ က်ေနာ့္မလဲ မမွတ္မိတာေတြ၊ ထင္တာပဲေတြ၊ ေမ့ေတ့ေတ့ေတြ မ်ားေနတယ္၊ ဒါေတာင္ ငါးေတြ စားထားေသးတာ ေနာ္..၊ း)

အဲ.. ဒါေတာ့ မွတ္မိတယ္၊ ယိုးဒယား ငါးပိ ထမင္းေၾကာ္..၊ ရက္စ္..၊ ႀကိဳက္လို႔ ၂ ခါ ထပ္စားတယ္၊ ၿပီးေတာ့ အက္စ္ပရက္ဆို ဒပ္ဘယ္လ္ ေ႐ွာ့ ေသာက္ပလိုက္တယ္၊ ျမန္မာျပည္မွာ ယိုးဒယား ထမင္းေၾကာ္ စားၿပီး အီတာလ်ံ ေကာ္ဖီေသာက္တယ္၊ ဒါမွ ဂလိုဘယ္လိုက္ မေဇး႐ွင္း ေသးဘူး ဆိုရင္ ဘယ္ဟာကမ်ား ႐ွင္းဦးမွာလဲ... ကဲ..၊

အာရ္စီတူး နားကေန ျဖတ္ေတာ့ ဘာရယ္မဟုတ္ လြမ္းသြားျပန္ေရာ..၊ ဒါေတာင္ က်ေနာ္က တစ္ႏွစ္ပဲ တက္ခဲ့တာပါ၊ အသြင္အျပင္ေတြ ေျပာင္းသြားေပမယ့္ တကၠသိုလ္ရဲ႕ အေငြ႔အသက္ ေတြက ႏွစ္ေတြ အၾကာႀကီးကို စြဲေနဦးမယ္ ထင္ပါရဲ႕...၊

ေျပာၾကစတမ္း ဆိုရင္ သူက ငယ္ခ်စ္ဦးပါ၊ အခု စန္းပြင့္ေနတဲ့ 'က်ား' တို႔၊ 'ကရဝိတ္' တို႔ ဘယ္သူမွ မ႐ွိေသးခင္မွာ ရင္ကိုေအးျမ ေစခဲ့သူ...၊ အလွမ္းမေဝးတဲ့ မႏၲေလး...၊ ငယ္သံေယာဇဥ္ ေၾကာင့္မို႔ က်ေနာ္ သူနဲ႔ျပန္ဆံု ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူ ေျပာင္း - လဲ - သြား - ခဲ့ - ၿပီ..၊

"ေနဝင္ခ်ိန္ေတြကို ငါတစ္ေယာက္တည္း မက္မက္စက္စက္ ထိုင္ၾကည့္ခဲ့တယ္..."

ဘာရယ္ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဒီဓါတ္ပံုကို ေခါင္းစဥ္ ေပးခ်င္လာလို႔...၊ း) တကယ္ေတာ့ ဒီေနဝင္ခ်ိန္ ဓါတ္ပံုက ဘာမွ မဟုတ္ေသး ပါဘူး၊ ေ႐ွ႕လာမယ့္ ပို႔စ္မွာ ေနဝင္ခ်ိန္ေတြ၊ ေနထြက္ခ်ိန္ေတြ အရမ္းလွတဲ့ ေနရာတစ္ခုကို သြားၾကရေအာင္..၊ ဟုတ္ပါတယ္..၊ ပုဂံပါ..၊ ေ႐ွ႕လာမယ့္ ပို႔စ္မွာ က်ေနာ္နဲ႔အတူ ပုဂံကို လိုက္ခဲ့ဖို႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္...။ ။

(ဆက္ပါဦးမယ္..)

ညီလင္းသစ္
၂၇ မတ္၊ ၂၀၁၂