အာ႐ံုမ်ား ပ်ံသန္းရာ ႏိုင္ငံကေလးသို႔ (၄)

ျမန္မာျပည္ မလာခင္ ခရီးစဥ္မွာ ပုဂံသြားမယ့္ အေၾကာင္းကို ဒီမွာေနတဲ့ မိတ္ေဆြတခ်ိဳ႕ကို ေျပာျပပါတယ္၊ သူတို႔ထဲမွာ ျမန္မာျပည္မွာလည္း ေနခဲ့ဖူးတဲ့ တစ္ေယာက္က က်ေနာ္တို႔ကို 'ပုဂံကလည္း ေကာင္းပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ တစ္ခုခုသြားရင္ ကေလးအတြက္ ပိုၿပီး မေကာင္းဘူးလား'လို႔ ေျပာတယ္၊ သူေျပာတာ မွားေတာ့ မမွားပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္က ျပန္ေျပာလိုက္တယ္၊ ကမာၻေပၚမွာ လွတဲ့ ပင္လယ္ကမ္းေျခေတြ အမ်ားႀကီး ႐ွိ တယ္၊ ဒါေပမယ့္ ပုဂံကေတာ့ တစ္ခုတည္းပဲ ႐ွိတယ္-လို႔...၊

ဟုတ္ပါတယ္၊ ပုဂံဟာ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ မသြားရင္ မေနႏိုင္တဲ့ ေနရာပါပဲ၊ ျမန္မာျပည္ ေရာက္ၿပီးလို႔မွ ပုဂံကို သြားဖို႔ အခ်ိန္မရ ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ျမန္မာျပည္ကိုလည္း က်ေနာ္ မသြားတာပဲ ေကာင္းတယ္လို႔ေတာင္ မၾကာခဏ ေတြးမိတယ္၊ ဒီေလာက္ အေဝးႀကီးက လာခဲ့ရၿပီးမွ ပုဂံကို မျမင္ဘဲ ျပန္သြားဖို႔ဆိုတာ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ စိတ္ကူးထဲေတာင္ မထည့္ဝ့ံတဲ့ အရာပါ၊ ပုဂံကို က်ေနာ္ခ်စ္တယ္၊ ပုဂံဟာ က်ေနာ့္အတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ ႐ိုးသြားမွာ မဟုတ္တဲ့ ႀကီးက်ယ္၊ ခမ္းနားမႈ တစ္ခုပါပဲ...၊

မနက္ ၆ နာရီထြက္တဲ့ အဲကေမ႓ာဇ ေလယာဥ္နဲ႔ လိုက္လာခဲ့တယ္၊ အမွန္က ၆ နာရီခြဲ ထြက္တဲ့ ေလယာဥ္ပါ၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီရက္ပိုင္းမွာ မနက္ပိုင္း ျမဴေတြက်ေနလို႔ ျမဴလြတ္ေအာင္ ေလယာဥ္ေတြ ေစာထြက္ၾကတယ္၊ ေလယာဥ္ေပၚမွာ တဝက္ေတာင္ လူမျပည့္ဘူး...၊

ေလယာဥ္ထိုင္ခံု အေ႐ွ႕က အႏၲရာယ္ကာကြယ္ေရး လမ္းညႊန္ကဒ္ျပားကို ၾကည့္ေနရင္း သံတြဲေလဆိပ္မွာ ဗိုက္နဲ႔ဆင္းလိုက္ရတယ္ ဆိုတဲ့ အဲကေမ႓ာဇပိုင္ ေလယာဥ္အေၾကာင္း ေတြးမိလို႔ ၿပံဳးျဖစ္သြား ေသးတယ္၊ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ကပဲ ပူပူေႏြးေႏြး ျဖစ္ထားတာကိုး...၊ း)

တစ္နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ေမာင္းၿပီးေတာ့ ေလယာဥ္က ဆင္းဖို႔ ျပင္ဆင္ပါတယ္၊ အဲဒီ အခ်ိန္မွာပဲ ေလယာဥ္ျပဴတင္းကေန ခ်စ္ေသာပုဂံရဲ႕ အေငြ႔အသက္ေတြကို စ,ေတြ႔ရတယ္၊ ထေနာင္းပင္ေတြ၊ ထန္းပင္ေတြ၊ ထံုးျဖဴေစတီေလး တခ်ိဳ႕နဲ႔ အုတ္နီခဲေရာင္ ပုဂံဘုရားေတြ...၊ က်ေနာ္ရင္ေတြ ခုန္ေနခဲ့ၿပီ...၊

က်ေနာ္တို႔ ပုဂံသံတဲ ဟိုတယ္မွာ တည္းျဖစ္ပါတယ္၊ ပုဂံၿမိဳ႕ေဟာင္းထဲမွာ ေနခ်င္တာရယ္၊ ဧရာဝတီနဲ႔ အနီးဆံုးမွာ ေနခ်င္တာရယ္ေၾကာင့္ သံတဲက river view အခန္းကို ယူျဖစ္လိုက္တယ္၊

River view ဆိုတဲ့အတိုင္း ဧရာဝတီနဲ႔ တကယ့္ကိုမွ နီးနီးကပ္ကပ္ေလးရယ္..၊ ထြန္းေနတဲ့ ေသာင္ေတြေပၚက ပဲစိုက္ခင္းေတြ၊ ၾကက္သြန္ခင္းေတြ အျပင္ တဖက္ကမ္းက တန္႔ၾကည့္ေတာင္နဲ႔ ႐ွဳခင္းဟာ တေနကုန္ ထိုင္ေငးခ်င္စရာပါ၊

မႏွစ္က က်ေနာ္တို႔ ဘြတ္ကင္လုပ္တဲ့ အခ်ိန္တုန္းက သံတဲဟိုတယ္ဟာ အနီးအပါးက သီရိပစၥယာ၊ ပုဂံ၊ ဧရာ၊ သရပါ စတာေတြနဲ႔ ယွဥ္ရင္ ေစ်းမတက္ေသး ပါဘူး၊ river view, twin bed အခန္းကို တစ္ည ေဒၚလာ ၆၀ ပဲ ေပးခဲ့ ရတယ္၊

ဟိုးျမစ္လယ္ ကြ်န္းေတြနဲ႔ တဖက္ကမ္းက ေတာင္ေၾကာ၊ ေတာင္ေျခေတြမွာေတာ့ ျမဴခိုး၊ မီးခိုးေတြ အၿမဲလိုလို ေဝ့သီ၊ လႊမ္းၿခံဳေနေလ့ ႐ွိပါတယ္၊ ျမစ္ထဲမွာေတာ့ ေရယာဥ္မ်ိဳးစံုကို မ႐ိုးႏိုင္ေအာင္ ျမင္ရတယ္၊ river view အခန္းတြဲေတြရဲ႕ အဆံုးမွာ ေအာက္ထပ္ေလးခန္း၊ အေပၚထပ္ေလးခန္း ပါတဲ့ ႏွစ္ထပ္ေဆာင္ေလး ႐ွိတယ္၊ က်ေနာ္တို႔ အခန္းက အဲဒီ ႏွစ္ထပ္ေဆာင္ေလးရဲ႕ အေပၚမွာ ဆိုေတာ့ ျမင္ကြင္းက အေပၚစီးျဖစ္တဲ့ အျပင္ အေတာ္ေလးကို ႐ွင္းပါတယ္၊

မနက္ပိုင္းမွာ ဘယ္မွ မသြားေသးဘဲ ဟိုတယ္ဝင္းထဲမွာပဲ ေအးေအးလူလူ ေလွ်ာက္ၾကည့္ေန ျဖစ္ပါတယ္၊ ေန႔လယ္မွာေတာ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ႔ ခ်ိန္းထားတဲ့ ၿမိဳ႕သစ္က Sunset garden စားေသာက္ဆိုင္ကို ထြက္ခဲ့တယ္..၊

ဒီဆိုင္က က်ေနာ္သေဘာက်တဲ့ ဆိုင္ထဲက တစ္ဆိုင္ပါ၊ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္တုန္းက ပုဂံေရာက္တိုင္း ဒီမွာ ေန႔လယ္စာ တစ္နပ္ေတာ့ အၿမဲစားရေလ့ ႐ွိပါတယ္၊ အဓိက အားျဖင့္ tour ကုမၸဏီေတြက ဧည့္သည္ေတြ စားၾကတဲ့ ေနရာပါ၊ FIT ေက်ာပိုးအိတ္ ခရီးသြားေတြနဲ႔ ျမန္မာဘုရားဖူး ဧည့္သည္ေတြ လာတာေတာ့ မေတြ႔ရ သေလာက္ပါပဲ၊

ဒီဆိုင္မွာ က်ေနာ္ အၿမဲစားျဖစ္တာက ျမစ္လယ္ ေသာင္ေတြေပၚက ၾကက္သြန္စိုက္ခင္းေတြ၊ တဖက္ကမ္းက တန္႔ၾကည့္ေတာင္တန္း၊ ျမစ္ထဲမွာ စုန္ခ်ည္ဆန္ခ်ည္ သြားေနၾကတဲ့ ေလွကေလးေတြ၊ ဟိုးခပ္ေဝးေဝးက သရက္ပင္တန္းေတြ အစီအရီနဲ႔ ႐ြာေတြ.. ဒါေတြအားလံုးကို ေရာေမႊထားတဲ့ အစံုသုပ္ပါ၊ ဘယ္ႏွခါစားစား မ႐ိုး ႏိုင္သလို ဘယ္ေတာ့မွလည္း မအီပါဘူး၊ ဟိုး.. ေတာင္ဖက္ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာေတာ့ စြယ္ေတာ္ေလးဆူထဲက တစ္ဆူျဖစ္တဲ့ ေလာကနႏၵာကို ျမင္ေနရတယ္၊

ေနာက္ သေဘာက်တာ တစ္ခုက ေျမပဲဆံပါ၊ ဟင္းပြဲေတြ ေစာင့္ေနတုန္း သူတို႔က ေျမပဲဆံတစ္ပြဲ လာလာခ်ေလ့ ႐ွိ တယ္၊ ပုဂံမွာ စားရတဲ့ ေျမပဲက ရန္ကုန္ကနဲ႔ မတူဘူး၊ အဆံက ခပ္႐ွည္႐ွည္နဲ႔ အရသာက စိမ့္စိမ့္ေလးနဲ႔ ညက္တယ္၊ မအီဘူး၊ တခါတေလ က်ေနာ္တစ္ေယာက္တည္း အဲဒီလို တစ္ခြက္ စားပစ္တယ္၊ သူတို႔ကလည္း လိုသေလာက္ ျပန္ျဖည့္ေပးပါတယ္၊ အဲ.. သူနဲ႔ တြဲေသာက္တဲ့ ဘီယာကေတာ့ အလကား မေပးဘူးဗ်..၊ း)

ေန႔လယ္ပိုင္းမွာေတာ့ ဟုိတယ္ အေ႐ွ႕မွာ ႐ွိတဲ့ ကန္ေတာ့ပလႅင္ ဘုရားနဲ႔ အနီးတဝိုက္မွာပဲ လမ္းေလွ်ာက္ျဖစ္တယ္၊ အေဝးႀကီး မသြားပါဘူး၊ နည္းနည္း ေနေစာင္းလာေတာ့ ဟိုတယ္ျပန္လာၿပီး အခန္းေ႐ွ႕ကေန ေနဝင္ခ်ိန္အတြက္ ျပင္ဆင္ပါတယ္၊ ဧရာဝတီ ေပၚမွာေတာ့ ေ႐ႊအိုေရာင္ တဖိတ္ဖိတ္ လက္ၿပီး ခမ္းနားေနခဲ့ၿပီ...၊

ပုဂံမွာ ပထမဦးဆံုး ေနဝင္ခ်ိန္က တိမ္ကင္းစင္ေန ခဲ့တယ္၊ အမ်ားအားျဖင့္ ပုဂံမွာေဖေဖာ္ဝါရီ လကုန္ပိုင္းေလာက္ အထိ တိမ္ကင္းစင္တဲ့ ေနဝင္ခ်ိန္ေတြ ေတြ႔ရတတ္ ေပမယ့္ တခါတခါေတာ့လည္း ဝင္ကာနီးေလးမွ တိမ္မွ်င္ေတြ ဖုံုးသြားတတ္တာ မ်ိဳးလည္း ႐ွိပါတယ္၊ အဲဒီေန႔က ညေန ၆ နာရီ ထုိးဖို႔ ၃ မိနစ္မွာ ေနဝင္ပါတယ္၊

ဒီဓါတ္ပံုကို 'အိမ္အျပန္...' လို႔ နာမည္ေပးထား ပါတယ္..၊ း)

စြယ္ေတာ္ေလးဆူမွာ ပါတဲ့ တန္႔ၾကည့္ေတာင္ ဘုရားနဲ႔အတူ ေနဝင္ခ်ိန္...၊ ေဆာင္းတြင္းမွာ ေနက ေတာင္ဖက္ကေန ေျမာက္ဖက္ကို တျဖည္းျဖည္း ေ႐ြ႕ပါတယ္၊ က်ေနာ္တို႔ မေရာက္ခင္ သံုးေလးရက္ေလာက္ မွာဆို ေနလံုးက တန္႔ၾကည့္ေတာင္ ဘုရားရဲ႕ အေနာက္တည့္တည့္ကေန ဝင္တယ္လို႔ သိရတယ္၊ လြတ္သြားတာ နာတယ္ဗ်ာ၊ ေနလံုးရဲ႕ အလယ္တည့္တည့္မွာ ဘုရားနဲ႔ဆို ဘယ္ေလာက္မ်ား လွၿပီး သပၸာယ္လိုက္မလဲ-လို႔..၊

ေနာက္တေန႔ မနက္ ၆ နာရီမွာ က်ေနာ္ထၿပီး ပုဂံရဲ႕ ေနထြက္ခ်ိန္ကို ဓါတ္ပံု႐ိုက္ျဖစ္ ပါတယ္၊ မႏိုးမွာစိုးလို႔ ႏႈိးစက္ေပးထား ရေသးတယ္၊ ဟိုတယ္ကေန စက္ဘီး ငွားတယ္၊ မီးၿငိမ္းကုန္း ဘုရားကေန ႐ိုက္ျဖစ္ပါတယ္၊ ဘုရားက ကြမ္းေတာင္ေအာက္အထိ တက္လို႔ ရေသးတယ္၊ အေပၚမွာေတာ့ လူတခ်ိဳ႕ ေရာက္ေနၾကၿပီ၊ ပုဂံဟာ ေနမထြက္ခင္မွာ ျမဴပုဝါ ပါးပါး ၿခံဳသိုင္းလို႔ အိပ္ေမာက် ေနဆဲ...၊

မီးၿငိမ္းကုန္းကေန ေတြ႔ရတဲ့ နတ္ေလွာင္ေက်ာင္း (နတ္ေလ်ာင္းေက်ာင္း)နဲ႔ သဗၺညဳ...၊ ပုဂံ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း sunrise အတြက္ စံုစမ္းတဲ့အခါ မီးၿငိမ္းကုန္း ဘုရားကို ေပးမတက္ ေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာၾကေတာ့ က်ေနာ္က ေ႐ႊ ဆံေတာ္ကိုပဲ သြားရေတာ့မယ္လို႔ ေတြးထားခဲ့တာ..၊ စက္ဘီး လိုက္ထုတ္ေပးတဲ့ ဝန္ထမ္းညီေလးက 'မပိတ္ပါဘူး၊ သူေတာင္ မေန႔က ဧည့္သည့္လိုက္ပို႔ ခဲ့ေသးတယ္' ဆိုတာနဲ႔ က်ေနာ္ အေတာ္ေလး ဝမ္းသာသြားမိတယ္..၊

မီးၿငိမ္းကုန္းရဲ႕ ေတာင္ဖက္ေဘး ကပ္ရက္က ႏြားျပဂူနဲ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းက မဂၤလာေစတီ...၊ မဂၤလာ ေစတီကို ပထမ ပစၥယံအထိ ျပန္ဖြင့္မယ္လို႔ သတင္းၾကားခဲ့ ရတယ္၊

မနက္ေစာေစာ ျမဴခိုးေတြ ၾကားထဲက ဆင္မ်ား႐ွင္၊ ေ႐ႊဆံေတာ္နဲ႔ ဓမၼရံႀကီး...၊ ဟုိးအေနာက္ဖက္မွာ အခုေနာက္ပိုင္း ျမန္မာဘုရားဖူး ေတြေရာ၊ ႏိုင္ငံျခား ဧည့္သည့္ေတြပါ ေနဝင္ခ်ိန္ တ႐ုန္း႐ုန္း လာၾကည့္ၾကတဲ့ ျပႆဒ္ႀကီး ဘုရားကို ခပ္ဝါးဝါး ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္၊

အဲဒီအခ်ိန္ ေ႐ႊစည္းခံု ဘုရား႐ွိတဲ့ အေ႐ွ႕ဖက္ျခမ္းကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဝက္ႀကီးအင္း႐ြာ နားေလာက္မွာ Balloons over Bagan က မီးပံုးပ်ံေတြ တက္လာတာ ေတြ႔လိုက္ရတယ္၊ Fore ground ကေတာ့ ငကြ်ဲနားေတာင္း၊ နတ္ေလွာင္(ေလ်ာင္း)ေက်ာင္းနဲ႔ တဘက္က် ဘုရား ျဖစ္ၿပီးေတာ့ ေ႐ႊစည္းခံုကို ဟိုးေနာက္ဖက္ ျမဴေတြၾကားမွာ ျမင္ႏိုင္ပါတယ္၊

အဲဒီအခ်ိန္ေလးမွာပဲ ေနထြက္လာခဲ့တယ္၊ နာရီကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မနက္ ၆ နာရီ ၃၅..၊ စူဠာမဏိနဲ႔ ဓမၼရံႀကီး တို႔ရဲ႕ ၾကားထဲက ထြက္လာတဲ့ မနက္ခင္းေနဟာ ခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ပါပဲ၊

ဘုရားေပၚမွာ က်ေနာ္နဲ႔အတူ sunrise လာၾကည့္သူ ႏိုင္ငံျခားသားေတြ ၁၅ ေယာက္ေလာက္ေတာ့ ႐ွိတယ္၊ အခုလို ေနထြက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ ဘာစကားသံမွ မၾကားရ ေတာ့ဘူး၊ အရာရာဟာ ပကတိ အၿငိမ္...၊ နားထဲမွာ ငွက္ကေလးေတြ သီခ်င္းဆိုသံနဲ႔ ကင္မရာ ခလုတ္ႏွိပ္သံေတြပဲ ၾကားေနရတယ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီရဲ႕ ပုဂံနံနက္ခင္း တစ္ခုဟာ ေစာင့္ၾကည့္ေနသူ လူေတြအမ်ားႀကီး ေ႐ွ႕မွာပဲ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္နဲ႔ လင္းခ်င္း၊ သက္ဝင္ လာခဲ့တယ္၊ ကိုယ့္ေခါင္းေပၚ ေရာက္သြားခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုမွ ေမာ္ၾကည့္လို႔ မရခဲ့တဲ့ ေနလံုးကို အခုလို ေလေျပညႇင္းေလး တသြဲ႔သြဲ႔နဲ႔ ေအးျမတဲ့ နံနက္ခင္းတစ္ခုမွာ စိမ္ေျပနေျပ မ်က္ေတာင္မခတ္တမ္း ထိုင္ၾကည့္ရတဲ့ အရသာဟာ ဘာနဲ႔မွ မလဲႏိုင္ပါဘူး၊ တခါတခါ မသက္မ႐ွဴမိေအာင္ကို လွတယ္...၊

မီးၿငိမ္းကုန္းမွာ ဧည့္သည္ေတြ sunrise လာၾကည့္တာ သိထားတဲ့ ေစ်းသည္ အမ်ိဳးသမီးေလး တစ္ေယာက္က ပန္းခ်ီကားေတြ လာခင္းထားတယ္၊ အၿပိဳင္အဆိုင္ေတြ အရမ္းမ်ားလာတဲ့ အခ်ိန္ဆိုေတာ့ သူ႔အေနနဲ႔ ဝီရိယ ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ လာရေပမယ့္ အေတာ္ေလး ခ်မ္းေနပံုပါပဲ၊ ပံုေတြကို ဒီလိုပဲ ဝတ္ေက်တန္းေက် ခင္းထားၿပီး ခပ္ႀကံဳ႕ႀကံဳ႕ေလး ထိုင္ေနတယ္၊ ဒီကို မလာခင္ အႏႈတ္ ၂၀ ဒီဂရီနဲ႔ ေတြ႔ထားတဲ့ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ ပုဂံမနက္ခင္းက တီ႐ွပ္နဲ႔ ေဘာင္းဘီတိုနဲ႔ ေနဖို႔ အေတာ္ပါပဲ..၊ း)

ပန္းခ်ီကားေတြကို ဘယ္သူမွ စိတ္မဝင္စားေပမယ့္ အဲဒီပန္းခ်ီကား ေရာင္းသူကိုေတာ့ တခ်ိဳ႕ေတြက စိတ္ဝင္စားၾကတယ္၊ း) သနပ္ခါး မႈန္မႈန္ေလး လိမ္းထားတဲ့ မိန္းကေလးက ကမာၻေျမကို ေရာက္လာတဲ့ ပထမဦးဆံုး ေနေရာင္ျခည္တန္း ေတြရဲ႕ေအာက္မွာ ခပ္ငူငူေလး ထိုင္ေနပံုဟာ ဓါတ္ပံုဆရာေတြ အတြက္ လွေနတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ၊ စည္း႐ံုးေရး ေကာင္းလို႔ အနားအထိ ေရာက္သြားတဲ့ ကင္မရာ မွန္ဘီလူးတစ္ခုရဲ႕ အေ႐ွ႕မွာ သူမက မၿပံဳးမရယ္နဲ႔ သဘာဝအတိုင္းပဲ ထိုင္ေနခဲ့တယ္၊ (အိပ္ခ်င္ေနတာပဲ ျဖစ္ရမယ္..) း)

ေနက နည္းနည္းျမင့္လာလို႔ တခ်ိဳ႕ေတြက ဘုရားေပၚကေန ျပန္ဆင္းဖို႔ လုပ္ေနၾကၿပီ၊ က်ေနာ္နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္၊ သံုးေယာက္ေလာက္ကပဲ ဘယ္လို အလင္းေတြက ဆက္ျပဳစားမလဲလို႔ ေစာင့္ေန ခဲ့တယ္၊ ဘာရယ္ မဟုတ္ပါဘူး၊ က်ေနာ္နဲ႔ ကင္မရာ ေမာ္ဒယ္လ္ေရာ၊ မွန္ဘီလူးပါ တူၿပီး က်ေနာ့္လိုပဲ 'ဒီက ေစာင့္ေနသူ..' လုပ္ေနတဲ့ တစ္ေယာက္ ရဲ႕ candid shot...၊ း)

က်ေနာ္သာ တတ္ႏိုင္ရင္ ခ်စ္ခင္သူေတြကို ဒီ Balloons over Bagan ရဲ႕မီးပံုပ်ံေတြကို စီးဖို႔ လုပ္ေပးခ်င္တယ္၊ က်ေနာ္ ဧည့္လမ္းညႊန္ လုပ္ခဲ့စဥ္တုန္းက မရည္႐ြယ္ဘဲနဲ႔ ဒီလို မီးပံုးပ်ံေတြ ၂ ခါ စီးဖူးခဲ့တယ္၊ အဲဒီတုန္းက သူတို႔က လုပ္ငန္း စကာစ,ပဲ ႐ွိေသးတယ္၊ လူေတြ သိပ္မသိ ေသးသလို ေစ်းကလည္း ေဒၚလာ ၂၀၀ ေအာက္မွာပဲ ႐ွိ ေသးတယ္၊ မီးပံုးပ်ံ လူမျပည့္တာနဲ႔ ဧည့္သည္ေတြကို လိုက္ပို႔တဲ့ က်ေနာ့္ကိုပါ ေခၚသြားခဲ့တာ..၊ မီးပံုးပ်ံေပၚက ျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းက အရမ္းလွပါတယ္၊ ဘာနဲ႔မွကို မတူဘူး၊ ၿပီးေတာ့ အေပၚတက္ဖို႔ ဂက္စ္မီးကို ဖြင့္တဲ့အခ်ိန္က လြဲလို႔ တခ်ိန္လံုး တိတ္ဆိတ္ေနလို႔ စီးရတာ ၿငိမ့္ေညာင္းပါတယ္၊

sunrise နဲ႔ sunset flight ဆိုၿပီး ၂ မ်ိဳး ႐ွိပါတယ္၊ sunrise က ေလၿငိမ္ၿပီး ေအးခ်မ္းလို႔ ပိုစီးလို႔ ေကာင္းတယ္၊ တစ္နာရီေလာက္ စီးရၿပီးေတာ့ အဆံုးမွာ ႐ွန္ပိန္တစ္ခြက္တိုက္ၿပီး မီးပံုးပ်ံ စီးခဲ့ေၾကာင္း အမွတ္တရ certificate ေလး ေပးပါတယ္၊ ဒီတေခါက္ ေမးၾကည့္ေတာ့ ေစ်းက ၂၉၉ ေဒၚလာဆိုလား ေျပာၾကတယ္၊ တစ္နာရီေလာက္ အတြင္းမွာ ဒီေလာက္ပိုက္ဆံကို သံုးပစ္ရမွာ ဆိုေတာ့ မ်ားပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ပုဂံက ဘုရားေတြရဲ႕ ဗိသုကာ လက္ရာကို အေပၚစီးက ျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းက တကယ့္ကိုပဲ ရင္သပ္႐ွဳေမာ ျဖစ္စရာ ေကာင္းတာေတာ့ အမွန္ပါ...၊

စိတ္႐ွည္စြာနဲ႔ ေစာင့္ဆိုင္းျခင္းရဲ႕ ရလဒ္ဟာ တခါတခါမွာ ခ်ိဳၿမိန္ပါတယ္၊ ဒီပံုေလးကို က်ေနာ္ အထိုက္အေလ်ာက္ စိတ္တိုင္းက် မိတယ္..၊ း)

ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္မွာ က်ေနာ္႐ိုက္လာတာ ပံုေပါင္း ၁၅၀၀ ေလာက္ေတာ့ ႐ွိပါတယ္၊ အဲဒီထဲက ေကာင္းမယ္ထင္တဲ့ ပံုေတြကို မ်ားႏိုင္သေလာက္ မ်ားမ်ား တင္လိုက္ပါတယ္၊ ကဲ.. မပင္ပန္း ေသးဘူးဆိုရင္ က်ေနာ္နဲ႔ အတူ ပုဂံခရီးကို ဆက္ၿပီး လိုက္ခဲ့ပါဦး..။ း)

(ဆက္ပါဦးမယ္..)

ညီလင္းသစ္
၂ ဧၿပီ၊ ၂၀၁၂