သူ ခ်စ္ပံုက...

က်ေနာ့္မွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ႐ွိတယ္၊ သူနဲ႔က်ေနာ္က ငယ္ငယ္ကတည္းက ေဆာ့ကစားရင္း သိခဲ့ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ မဟုတ္သလို အထက္တန္းေက်ာင္းမွာ၊ တကၠသိုလ္မွာ သိခဲ့ၾကသူေတြလည္း မဟုတ္ပါဘူး၊ ေက်ာင္းေတြကိုယ္စီၿပီးလို႔ လုပ္ငန္းခြင္ အတြက္ ျပင္ဆင္တဲ့ သင္တန္းေတြတက္ရင္းမွ သိခဲ့ၾကတာ...၊ သူက က်ေနာ့္ထက္ ေလးငါးႏွစ္ေလာက္ အသက္ပိုႀကီးတယ္၊ ဒါေပမယ့္ စေတြ႔ၿပီး နာရီပိုင္းေလာက္မွာပဲ သူက ̔ႏႈတ္မက်ိဳးသြားခင္ မင္းနဲ႔ငါလို႔ပဲ သံုးရေအာင္ကြာ̕ ဆိုၿပီး တရင္းတႏွီး ေျပာလာတယ္၊ အသက္ေတြကလည္း မငယ္ေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ အားလံုးကအခ်င္းခ်င္း ခင္ဗ်ားေတြ၊ က်ေနာ္ေတြ လုပ္ေနၾကတာကိုး..၊ အဲဒီလို ေျပာၿပီးတာနဲ႔ သူကက်ေနာ့္ကို ဟိုးငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အတူကစားၿပီး ႀကီးလာခဲ့သူ တစ္ေယာက္လို မင္းနဲ႔ငါနဲ႔ တရင္းတႏွီး ေျပာေတာ့တာပဲ၊ သူက ၅ ႏွစ္ေလာက္ အသက္ပိုႀကီးတာကို သိလို႔ က်ေနာ့္မွာသာ သူ႔ကို မင္းေတြ၊ ငါေတြ လုပ္ဖို႔ အစပိုင္းမွာ အေတာ္ခက္လိုက္ေသးတယ္၊

ေျပာခ်င္တာက က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းက အင္မတန္ ေဖာ္ေ႐ြတယ္၊ စကားေျပာတာလည္း ပြင့္လင္းတယ္၊ ဇာတိက ျမင္းၿခံသား၊ ၆ ေပ ေလာက္႐ွိတဲ့ သူ႔အရပ္နဲ႔ လိုက္ေအာင္ပဲ စကားသံကလည္း က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္နဲ႔...၊ လူတစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ ခြန္းႀကီးခြန္းငယ္ စကားေျပာရၿပီ ဆိုရင္ သူ႔မွာ ခ်က္နဲ႔လက္နဲ႔ ျပန္ေျပာစရာ စကားလံုးက အၿမဲ႐ွိတယ္၊ တစ္ဖက္သားရဲ႕ ေထာက္ကြက္မွာ ေၾကာင္အ,ၿပီး ဘာျပန္ေျပာရမွန္း မသိတာမ်ိဳး ဘယ္တုန္းကမွ က်ေနာ္ မေတြ႔ဖူးခဲ့ဘူး၊ စကားစစ္ထိုး႐ံုတင္ပဲလား ဆိုေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူး၊ လက္ပါၿပီး ထိုးၾက၊ ႀကိတ္ၾကမယ္ဆိုလည္း သူကျဖစ္တယ္၊ တဖက္သားက အျပန္အလွန္ စကားေျပာတတ္သူ မဟုတ္ဘဲ ထိုးမယ္၊ ႏွက္မယ္ တကဲကဲဆိုတဲ့ လူစားမ်ိဳး ဆိုရင္ သူကလည္း ဘယ္ေတာ့မွ လက္မေႏွးဘူး၊ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းက လူမိုက္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး၊ လူတကာကို လိုက္ၿပီး ေစာ္ကား၊ ရန္လိုေနသူလည္း မဟုတ္ဘူး၊ သူ႔အေ႐ွ႕မွာ မတရားလုပ္ေနတာ၊ မမွန္မကန္ ျဖစ္ေနတာေတြ ေတြ႔ရင္သာ သူက မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ ဝင္ဝင္ပါမိတတ္တာ...၊ သူ႔ရဲ႕ မဟုတ္မခံ စိတ္ဓါတ္ကို က်ေနာ္ သေဘာက်တယ္၊ ငါ ကူညီလိုက္ရမလား၊ ဝင္ၿပီး ႐ွင္းေပးလိုက္ရမလားလို႔ စဥ္းစားေနစရာ မလိုဘဲ ေမြးရာပါအသိနဲ႔ စကၠန္႔မဆိုင္း ဝင္ကူညီတတ္တဲ့ အမွန္တရား ခ်စ္စိတ္ကို က်ေနာ္ ေလးစားတယ္၊ အဲ... ေဘးထြက္အက်ိဳးဆက္ကေတာ့ ရန္ပြဲေတြ မၾကာခဏ ႀကံဳရတာပါပဲ၊ သူ ဘယ္လိုမွ သည္းမခံႏိုင္တဲ့ လူတန္းစား တစ္ရပ္႐ွိတယ္၊ ကားစပယ္ယာ...၊

ကားခေတြ ပိုေတာင္းတာ၊ ပိုက္ဆံကို ျပန္မအမ္းဘဲ ႐ူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာ၊ ခရီးသည္ေတြကို တြန္းတင္၊ ဆြဲခ်တာ၊ ခရီးသည္ေတြအေပၚ တစ္သက္စာ ေက်းဇူးျပဳထားသူေတြလို မ်က္ႏွာေပါက္မ်ိဳးေတြနဲ႔ မေခ်မငံ ေျပာဆို ေငါက္ငမ္းတာ..၊ အဲဒါမ်ိဳးေတြဆို သူ နည္းနည္းမွ သည္းမခံႏိုင္ဘူး၊ ကိုယ္နဲ႔ ဆိုင္ဆိုင္၊ မဆိုင္ဆိုင္ ဝင္ေျပာေလ့႐ွိတယ္၊ အဲဒါဆိုရင္ေတာ့ ပြဲပဲ၊ စပယ္ယာ ဆိုတာကလည္း ဘီးေလးဘီးေပၚက အာဏာ႐ွင္ အေသးေလးေတြ မဟုတ္လား၊ ကိုယ့္ကားလည္း လာစီးေသး၊ အားလံုးက ၿငိမ္ခံေနတဲ့ အလယ္မွာ ဟီး႐ိုးလည္း ဝင္လုပ္ေသးဆိုေတာ့ ၿငိမ္မသြားဘဲ ေလသံမာမာနဲ႔ ပိုၿပီး ရင့္သီးလာေလ့ ႐ွိတယ္၊ တခ်ိဳ႕ဆို ဝူးဝူးဝါးဝါး ထ,လုပ္ေသးတာ..၊ အဲဒီအခါမ်ိဳးဆို က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းက သူတို႔ထက္ ပိုၿပီး ေလသံမာျပ လိုက္တယ္၊ စကားကို လွန္မေျပာႏိုင္ေအာင္ တရစပ္ ဖိေျပာလိုက္ေလ့ ႐ွိတယ္၊ ကံေကာင္းတာတစ္ခုက သူ႔ရဲ႕ ေလသံနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ အရပ္အေမာင္း ေၾကာင့္ပဲလားေတာ့ မသိဘူး၊ ထိုးၾကႀကိတ္ၾကတဲ့ ရန္ပြဲအဆင့္ကို ေရာက္မလာဘဲ စကားမ်ားတာနဲ႔တင္ ၿပီးသြားၾကတာ မ်ားတယ္၊

တစ္ခါမွာ က်ေနာ္တို႔ မႏၲေလးကေန ျပန္လာၾကတယ္၊ သူက ဗင္ကားအျဖဴေလးကို ေမာင္းၿပီးေတာ့...၊ လမ္းလည္း သင့္တာနဲ႔ သူ႔ဇာတိ ျမင္းၿခံက အိမ္ကိုလည္း ဝင္လည္ၾကတယ္၊ သူ႔အိမ္ကေန ခရီးဆက္ဖို႔ ထြက္လာေတာ့ ျမင္းၿခံမွာ ဘုရားပြဲတစ္ခု က်င္းပေနတာနဲ႔ သြားႀကံဳတယ္၊ လမ္းမေပၚမွာလည္း လူေတြ၊ ေစ်းဆိုင္တန္းေတြက အျပည့္ပဲ၊ လူေတြၾကားထဲကေန တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕နဲ႔ ေ႐ွ႕တိုးေမာင္းလာရင္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ကေန ကုန္ကားတစ္စင္း ေမာင္းလာတာ ေတြ႔ရတယ္၊ ကုန္ကားက သူ႔ဖက္အျခမ္းမွာ လမ္းပိတ္ေနေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေမာင္းလာတဲ့ အျခမ္းကေန ခပ္တည္တည္နဲ႔ ေမာင္းလာတယ္၊ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းကလည္း သူ႔လမ္းက အမွန္ဆိုေတာ့ ပံုမွန္ပဲ ေ႐ွ႕ဆက္တိုးသြား ေနတယ္၊ အဲဒီမွာ ကားႏွစ္စီးက မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ အေနအထားနဲ႔ နီးကပ္လာၿပီး ၾကားမွာ လူေတြလည္း႐ွိေတာ့ ေ႐ွ႕ဆက္တိုးဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ကားကို ရပ္လိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ကုန္ကားေမာင္းသူက ̔ေဟ့ေကာင္... ဒီမွာ ဘုရားပြဲ က်င္းပေနတာ မင္းမျမင္ဘူးလား၊ မင္း ျမန္မာလူမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးလား̕ လို႔ ေဒါသတႀကီးနဲ႔ လွမ္းေအာ္တယ္၊ သူ ေအာ္တာက က်ယ္ေတာ့ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္က လူေတြေရာ၊ ကားႏွစ္စင္းၾကားက လူေတြပါ အားလံုးၾကားၾကတယ္၊ တခ်ိဳ႕ေတြကလည္း တၿပိဳင္တည္း ေအးေလ,ဘုရားပြဲ လုပ္ေနတာကို မျမင္ဘူးလား၊ ဒီေကာင္ဘာေကာင္လဲ ဆိုတဲ့ အၾကည့္မ်ိဳးေတြနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ကားဖက္ကို လွမ္းၾကည့္ၾကတယ္၊ ကုန္ကားေမာင္းသူရဲ႕ ေဒါသသံနဲ႔ အေျပာက ၾကားရသူေတြကိုပါ ေဒါသေတြ ထြက္လာေစပံု ပါပဲ၊ ဒီလို အေနအထားမွာ ေတာ္႐ံုလူဆို ကေယာင္ေခ်ာက္ခ်ားနဲ႔ မ်က္စိသူငယ္၊ နားသူငယ္ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္၊ ကားကလည္း လူအုပ္ႀကီး အလယ္မွာ ေရာက္ေနတာ မဟုတ္လား၊ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆး ပါပဲ၊ ကားတံခါးဖြင့္ ဆင္းလိုက္ၿပီးမွ ဟိုလူ႔ထက္ ပိုက်ယ္ၿပီး ပိုမာတဲ့ ေလသံနဲ႔ ̔ေဟ့ေရာင္...ငါ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာလူမ်ိဳးစစ္စစ္၊ အမ်ိဳးဘာသာ၊ သာသနာကို မင္းထက္ ပိုၿပီး ခ်စ္တယ္၊ နားလည္လား၊ အခု ဘုရားပြဲလုပ္ေနတာ ျမင္လို႔ ငါ ေျဖးေျဖးေလး ေမာင္းလာတာ မင္းမျမင္ဘူးလား၊ မင္းကသာ ကိုယ့္လမ္းမွာ ကိုယ္မေမာင္းဘဲ ယာဥ္ေၾကာေျပာင္းျပန္ ေမာင္းၿပီး ဘုရားပြဲမွာ ကိုး႐ိုးကားရား လုပ္ေနတာ... ̕ လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္၊ သူ႔ စကားသံ အဆံုးမွာ ခုနတုန္းက က်ေနာ္တို႔ဖက္ကို ၾကည့္ေနၾကတဲ့ လူေတြက ကုန္ကားေမာင္းသမားကို ေအးေလ,ဘုရားပြဲမွာ ကိုး႐ိုးကားရားနဲ႔၊ ဒီေကာင္ ဘာေကာင္လဲ ဆိုတဲ့ အၾကည့္မ်ိဳးေတြနဲ႔ ၾကည့္ၾကျပန္တယ္၊ အဲဒီေတာ့မွ ကုန္ကားေမာင္းသမားလည္း အသာေလး ျပန္ကုပ္သြားၿပီး သူ႔ကားကို လမ္းေဘးဆင္းရပ္လိုက္ရ ေတာ့တယ္၊

က်ေနာ္တို႔ ဆက္ထြက္လာခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္း သံုးသြားတဲ့ စကားလံုးေတြကို က်ေနာ္ ျပန္စဥ္းစားေနမိတယ္၊ အမွန္ေတာ့ ကုန္ကားေမာင္းတဲ့လူက က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ဘုရားပြဲကိုလာတဲ့ ႐ြာသားေတြကို ̔ဘုရားပြဲ၊ ျမန္မာလူမ်ိဳး̕ စတဲ့ စကားလံုးေတြနဲ႔ မသိမသာေလး တည္ေပးလိုက္တာပါ၊ တကယ္ဆို သူကေတာင္ အမွားလုပ္ေနေသးတာ...၊ ကားႏွစ္စီး ပိတ္မိေနတဲ့ သာမန္အေျခအေနေလး တစ္ခုမွာ အဲဒီစကားလံုးမ်ိဳးေတြ မလိုအပ္ပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းက အဲဒီအေျခအေနကို ̔ဗုဒၶဘာသာ၊ ျမန္မာလူမ်ိဳး၊ အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာ̕ စတဲ့ စကားလံုးေတြနဲ႔ ျပန္ျဖည္လိုက္တယ္၊ ဒါ့အျပင္ သူက မာန္အျပည့္နဲ႔ ျပန္ေျပာလိုက္ႏိုင္လို႔ တဖက္သားက အသာေလး ျပန္ၿငိမ္သြားရတယ္၊ ဒီေန႔အခ်ိန္မွာ ျပန္စဥ္းစားေတာ့ အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္႔သူငယ္ခ်င္းက ဟိုလူ႔အေပၚမွာ စိတ္ဆိုးေနတာ ေၾကာင့္လည္း ပါမယ္ထင္ပါရဲ႕၊ ̔အမ်ိဳးဘာသာ၊ သာသနာ̕ ကိုခ်စ္တယ္ လို႔ေျပာတဲ့ သူ႔ေလသံက မာန္နဲ႔ ေဒါသသံေလး စြက္ေနခဲ့တာ ျပန္ေတြးမိၿပီး ၿပံဳးမိတယ္၊ အင္း.. ျဖစ္ေတာ့ ျဖစ္တတ္ပါတယ္ေလ၊ တခါတေလမွာ က်ေနာ္တို႔လည္း ခ်စ္တယ္၊ ေစာင့္ေ႐ွာက္မယ္ ေျပာေနရင္းနဲ႔ကို အာဃာတေတြ သင့္ခ်င္သင့္ေနတတ္တာ မဟုတ္လား...။ ။

ညီလင္းသစ္
၂၅ ဇြန္၊ ၂၀၁၃