သေဘၤာ (၃)

သေဘၤာမ်ားက သူ႔ရဲ႕ေန႔စဥ္ဘဝထဲမွာ ပံုမွန္မပါဝင္ေတာ့ေပမယ့္ သူစိမ္းျပင္ျပင္ေတာ့ ျဖစ္မသြားပါ၊ သူေနထိုင္ရာ ေနရာမွာ သေဘၤာတစ္စီးမဟုတ္ တစ္စီးေတာ့ အၿမဲလိုလို ေတြ႔ေနရစၿမဲ...၊ ထိုသေဘၤာေတြက ဆြစ္ဇာလန္ႏိုင္ငံ ႏွင့္ တဖက္ကမ္းျပင္သစ္ႏိုင္ငံကို ေျပးဆြဲသည့္ ကူးတို႔သေဘၤာေတြ ျဖစ္သည္၊ မနက္ဆိုလွ်င္ ဆြစ္္ဇာလန္မွာ လာၿပီးအလုပ္လုပ္မည့္ ျပင္သစ္ေတြက ထိုသေဘၤာေတြကိုစီးကာ ေရာက္လာၾကသည္၊ ညေနတိုင္လွ်င္ေတာ့ ထိုသေဘၤာေတြျဖင့္ပင္ တဖက္ကမ္း ျပင္သစ္ႏိုင္ငံ႐ွိအိမ္သို႔ အလွ်ိဳလွ်ိဳ ျပန္ၾကစၿမဲ...၊ သူတို႔ကို ၾကည့္ကာ သူ ငယ္စဥ္ဘဝ ရန္ကုန္ သန္လ်င္ကို အသြားအျပန္ အလုပ္,လုပ္ရသည့္ ျမင္ကြင္းေတြကိုပင္ သတိရလာခဲ့သည္၊

ဆြစ္ႏွင့္ ျပင္သစ္ေျပးဆြဲသည့္ ဤသေဘၤာေတြကေတာ့ ျမစ္ထဲမွာ ေမာင္းၾကသည္မဟုတ္၊ အင္းေလးကန္ထက္ သံုးဆခန္႔က်ယ္မည့္ ေရကန္ႀကီးထဲမွာ ခုတ္ေမာင္းၾကျခင္း ျဖစ္သည္၊ တဖက္ကမ္းကိုျဖတ္ကူးရန္ မိနစ္ ၅၀ ခန္႔ ၾကာျမင့္ပါသည္၊ ေႏြရာသီ ပြင့္လင္းရာသီသို႔ ေရာက္ေသာအခါ ထိုပံုမွန္ကူးတို႔ သေဘၤာေတြအျပင္ တိုးရစ္ေတြ အတြက္ပါ အေပ်ာ္စီး သေဘၤာခရီးစဥ္ေတြ ႐ွိပါသည္၊ ထိုအေပ်ာ္စီး သေဘၤာေတြျဖင့္ တၿမိဳ႕မွတၿမိဳ႕သို႔ သြားရင္း ၿမိဳ႕ေတြ၏ အေဝးျမင္ကြင္းမ်ား၊ စပ်စ္စိုက္ခင္းမ်ား၊ အဲ႔လ္ပ္စ္ႏွင့္ ဂ်ဴရာေတာင္တန္းမ်ားကို ေငးေမာခံစား ႏိုင္ပါ သည္၊

သူ သေဘာအက်ဆံုးကေတာ့ သေဘၤာမ်ားကို ထိန္းသိမ္းထားသည့္ စနစ္ျဖစ္သည္၊ ၂၀ ရာစုႏွစ္ဦးမွာ ထုတ္လုပ္ ခဲ့ေသာထိုသေဘၤာမ်ားသည္ ယခုအခ်ိန္အထိ လတ္ဆတ္သစ္လြင္စြာပင္ ႐ွိေနၾကေသးသည္၊ အခ်ိဳ႕ေဘး ေရယက္ပါသည့္သေဘၤာေတြဆိုလွ်င္ ထိုေရယက္မ်ားကိုပင္သံုးကာ ေမာင္းႏွင္ေနၾကဆဲျဖစ္သည္၊ သူ ေနထိုင္ရာ ေနရာမွ အနီးအနားတြင္ ဆိပ္ကမ္းငယ္ကေလးတစ္ခု ႐ွိသည္၊ ထုိ ဆိပ္ကမ္းေလးကို ဆိုက္ေရာက္လာေသာ သေဘၤာတစ္စီးတေလကိုေတာ့ သူ ရံဖန္ရံခါ စီးေနျဖစ္ဦးမည္ ျဖစ္ပါသည္။

ကူးတို႔ (၁)



ကူးတို႔ (၂)



ကူးတို႔ (၃)

ညီလင္းသစ္
၁၉ စက္တင္ဘာ၊ ၂၀၀၉