သားနဲ႔ ႏွင္းေလွ်ာစီးသင္တန္း

က်ေနာ္တို႔ ေတာင္ေပၚသြားဖို႔ရက္ နီးလာတဲ့အခ်ိန္မွာ တေန႔ ႏွင္းေလွ်ာစီးတဲ့အေၾကာင္း စကားေျပာျဖစ္ၾကတယ္၊ အဲဒီမွာ သားက သူလည္း ski စီးခ်င္တယ္လို႔ ေျပာလာတယ္၊ က်ေနာ္နဲ႔ မအိမ္သူနဲ႔ တစ္ေယာက္မ်က္မွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္ၿပီး ဘယ္လိုလဲလို႔ မ်က္လံုးခ်င္း စကားေျပာၾကတယ္၊ အမွန္ေတာ့ သားအသက္က ၃ ႏွစ္နဲ႔ ၄ လပဲ ႐ွိေသးေတာ့ နဲနဲေတာ့ ငယ္ေသးတယ္၊ ဒါေပမယ့္ တဖက္က ျပန္ၾကည့္ရင္လည္း ဒီလိုသင္ျခင္းအားျဖင့္ ဘာမွ ႀကီးႀကီးမားမား ထိခုိက္ႏိုင္စရာ အေၾကာင္းလည္း မ႐ွိပါဘူး၊ ၿပီးေတာ့ ဆြစ္လူမ်ိဳးေတြက ski နဲ႔အတူကို ေမြးလာၾကတဲ့ လူေတြ...၊ မအိမ္သူက အစ က်ေနာ္သိတဲ့ လူေတြအားလံုး ၄ ႏွစ္နဲ႔ ၅ ႏွစ္ေလာက္မွာ ႏွင္းေလွ်ာစီး စ,သင္ခဲ့ၾကတဲ့ သူေတြခ်ည္းပါပဲ၊ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ခရစၥမတ္ အားလပ္ရက္အတြင္း သားကေလး ski စီးသင္ဖို႔ ျဖစ္လာခဲ့ေတာ့တယ္...၊

မသြားခင္ တစ္ပတ္အလိုမွာ သားအတြက္ ski ကို သြားငွားၾကတယ္၊ လူႀကီးျဖစ္ျဖစ္၊ ကေလးျဖစ္ျဖစ္ ski ကို ေဆာင္းရာသီ တစ္ခုလံုးစာ ငွားလို႔ရပါတယ္၊ ဒီလိုငွားရင္ ေတာင္ေပၚစခန္းေရာက္မွ တစ္ရက္စာ ငွားတာထက္ အမ်ားႀကီး ပိုသက္သာတယ္၊ Ski နဲ႔အတူ ဖိနပ္၊ ဦးထုပ္ တြဲၿပီး ငွားတယ္၊ ကေလးျဖစ္တဲ့အတြက္ ski တုတ္တံ မလိုပါဘူး၊ မ်က္မွန္ကိုေတာ့ တကိုယ္ေရက်န္းမာေရး အေၾကာင္းေၾကာင့္ ငွားလို႔မရပါဘူး၊ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ဝယ္ရတယ္၊

Ski သင္တန္းကို အိမ္ကေနပဲ အင္တာနက္ကေန စာရင္းသြင္းလိုက္တယ္၊ တစ္ပတ္ ၄ ရက္၊ တစ္ရက္ ၁ နာရီခြဲ...၊ မနက္ပိုင္းနဲ႔ ေန႔လယ္ပိုင္း ႏွစ္ခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔ မနက္ပိုင္းကို ယူလိုက္တယ္၊ သားက ကေလးတို႔ထံုးစံ... ငွားလာတဲ့ ေန႔ကစ,လို႔ ski ကို လက္က မခ်ခ်င္ေတာ့ဘူး၊ အိမ္ရာထဲေတာင္ ယူအိပ္မယ္ လုပ္ေနလို႔ မနည္း တားထားရေသးတယ္၊

သင္တန္းက မနက္ ၁၀ နာရီကေန ၁၁ နာရီခြဲအထိ ျဖစ္ပါတယ္၊ က်ေနာ္တို႔ တည္းတဲ့ ဘန္ဂလိုကေန ႏွင္းဖံုးကြင္းျပင္ ႀကီးကိုျဖတ္၊ ႐ြာလမ္းမေပၚ ေရာက္ၿပီဆိုရင္ အခမဲ့ shutter bus ေတြ စီး႐ံုပါပဲ၊ နာရီဝက္ တစ္စီး႐ွိတယ္၊ ႏွင္းေလွ်ာစီး သင္တန္းက ကေလးေတြအတြက္ သီးသန္႔လုပ္ထားတဲ့ snow park ထဲမွာ လုပ္တာကိုး၊ အဲဒီ ႏွင္းဥယ်ာဥ္က ႐ြာအဝင္မွာ ဆိုေတာ့ ၅ မိနစ္ေလာက္ ကားစီးရပါတယ္၊ သင္တန္း စ,စခ်င္း ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္း လုပ္ၾကရတယ္...၊ ski ဖိနပ္ႀကီးေတြက က်ပ္လည္းက်ပ္၊ ေလးလည္းေလးတာမို႔ ဒါဟာအေရးႀကီးပါတယ္၊

သားက ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္း လုပ္တာကို စိတ္မဝင္စားဘူး၊ အတန္းစဖို႔ လူစစ္၊ ၿပီးေတာ့ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ဖို႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ ဆရာမတစ္ေယာက္က 'စိန္ေျပးတမ္း ကစားမယ္၊ သူ႔ကိုလိုက္ဖမ္း၊ ဘယ္သူအရင္မိမလဲ ၾကည့္ရေအာင္' ဆိုၿပီး ထြက္ေျပးေတာ့ ကေလးေတြက ေအာ္ဟစ္ၿပီး လိုက္ဖမ္းၾကတယ္၊ ဒါကို သားက မ်က္ေမွာင္ ၾကဳတ္ၿပီး ၾကည့္ေနတယ္၊ သူ နားမလည္ဘူး၊ ski သင္ဖို႔လာတာ ဘာျဖစ္လို႔ သူ႔ေန႔ကေလးထိန္းေက်ာင္းက ကစားနည္း မ်ိဳးေတြ ကစားေနၾကတာလဲလို႔ ေတြးေနပံုရတယ္၊ ၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း ျပန္လွည့္လာၿပီး ကြင္းစပ္မွာပံုထားတဲ့ သူ႔ ski ကို သူ႔ဟာသူ လာယူၿပီး စီးမယ္လုပ္ေနလို႔ နည္းျပတစ္ေယာက္က ျပန္လာဆြဲေခၚၿပီး ႐ွင္းျပေနရတယ္၊ က်ေနာ္တို႔က ခပ္လွမ္းလွမ္းက ၾကည့္ေနရင္း ရီေနရတယ္၊ ေနာက္ေတာ့ အဲဒီနည္းျပကပဲ သူ႔ကိုတြဲၿပီး နဲနဲစီးခိုင္းလိုက္လို႔ ေက်နပ္သြားတယ္၊

သားက ski ကို အခုေကာက္ဝတ္၊ အခုစီး လို႔ထင္ေနပံုရတယ္၊ ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္း သင္တန္းလည္းစ,ေရာ သူ သေဘာေပါက္သြား ေတာ့တယ္၊ ကုန္းျမင့္ေလးေပၚကေန နည္းျပတစ္ေယာက္က ဒူးကိုနဲနဲ ညႊတ္ထား၊ ဒူးေပၚမွာ လက္ကိုတင္ထား၊ ski ရဲ႕ လားရာကို ထိန္းဖို႔ ကိုယ္ကို ေ႐ွ႕ကိုနဲနဲ ကိုင္းထား... စသျဖင့္ ႐ွင္းျပၿပီး လႊတ္ေပးလိုက္တယ္၊ လမ္းေၾကာင္းက တိုတိုေလးေပမယ့္ ေ႐ွ႕နားမွာ ဆီးဖမ္းမယ့္ နည္းျပဆီကို သား ေရာက္မလာပါဘူး၊ ညာဖက္ကို ေစာင္းထြက္သြားလိုက္၊ ဘယ္ဖက္ကို ေကြ႔ဆင္းသြားလိုက္နဲ႔...၊ တခါမွာ တစ္ပတ္လည္ၿပီး ေနာက္ျပန္ေတာင္ ဆင္းသြားေသးတယ္...၊

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ သားအပါအဝင္ ကေလးေတြကေတာ့ ေပ်ာ္ေနၾကတာပါပဲ၊ လဲတဲ့သူက လဲ၊ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ တြန္းတဲ့လူက တြန္းနဲ႔၊ အမ်ားစုက သားထက္ႀကီးပံုရတယ္၊ တခ်ိဳ႕မိဘေတြ ေျပာသံအရလည္း မႏွစ္ကတည္းက သင္ထားဖူးတဲ့ ကေလးေတြလည္း ပါတယ္၊ သူတို႔ေတြကေတာ့ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ထိန္းၿပီး စီးႏိုင္ၾကတယ္၊

သားကေတာ့ ပထမဆံုး ဆိုေပမယ့္ နဲနဲမွ မေလွ်ာ့ဘူး၊ လူလစ္တာနဲ႔ တဖက္ျခမ္းက ၇ ႏွစ္၊ ၈ ႏွစ္အ႐ြယ္ အႀကီးတန္း ေတြ သင္တဲ့ေနရာကို ေျပးေတာ့တာပဲ၊ အဲဒီမွာ ေတာင္ကုန္းကိုတက္ဖို႔ Tire-fesse လို႔ေခၚတဲ့ လက္နဲ႔ ကိုင္လိုက္သြား ရတဲ့ စက္သီးႀကိဳးတန္းနဲ႔ ခုန္ဖို႔ ကမူအငယ္ေလးေတြ ႐ွိေတာ့ ဒါကို သူက စိတ္ဝင္စားသြားတာ၊ သူ႔စိတ္ထဲ လြယ္တယ္မ်ား မွတ္ေနလား မသိပါဘူး၊ ဆရာမတစ္ေယာက္က သြား,သြား ျပန္ဖမ္းလာရတယ္...၊ :D

ေနာက္ပိုင္းမွာ သင္တန္းသားလည္း မ်ားလာေတာ့ တခါစီးရဖို႔အေရး၊ အၾကာႀကီး ေစာင့္ေနရတာမ်ိဳးလည္း ျဖစ္လာတယ္၊ ကေလး ၂၀ ေလာက္နဲ႔ နည္းျပက ၅ ေယာက္ထဲဆိုေတာ့ ခရီးက သိပ္မတြင္ဘူး၊ ဒါေပမယ့္လည္း ဒါကို က်ေနာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားၿပီးသားပါ၊ ဒီႏွစ္ ႏွင္းေလွ်ာစီး သင္တန္းကေန ski ျပားကို ဝတ္ၿပီး ေခ်ာ္မလဲေအာင္ လမ္းေလွ်ာက္ ႏိုင္ၿပီဆိုရင္ပဲ ေတာ္လွၿပီ၊ အဓိက,က ski ဖိနပ္က ဘယ္လို႐ွိတယ္၊ အဲဒီဖိနပ္မွာ ski တပ္လိုက္ရင္ ဘယ္လို feeling ႐ွိလဲဆိုတာ သူ႔ကို သိေစခ်င္႐ံု သက္သက္ပါပဲ၊ ဒါေတာင္ သူက ေတာင္ေပၚကို cable car နဲ႔တက္ၿပီး ski နဲ႔ျပန္ဆင္းလာမလို႔ ေတာင္းဆိုေနေသးတယ္၊ :)

သင္တန္း ပထမေန႔ကတည္းက သင္တန္းမွဴးက ေျပာတယ္၊ မိဘေတြ ရပ္ၾကည့္မေနရင္ ကေလးေတြက သူတို႔စကား ပိုနားေထာင္ၿပီး သင္ရတာ ပိုျမန္ပါတယ္-တဲ့၊ ဒီေတာ့ သင္တန္းစ,ရင္ ခဏတျဖဳတ္ေစာင့္ၾကည့္၊ ၿပီးရင္ေတာ့ သင္တန္း မၿပီးခင္ ၁၀ မိနစ္အလိုေလာက္မွာ ျပန္လာတာက သူတို႔ကို ကူညီရာေရာက္သလို ကေလးေတြအတြက္လည္း ပိုၿပီး အက်ိဳး႐ွိပါတယ္-တဲ့၊ ဒါနဲ႔ မိဘေတြလည္း ႐ြာထဲျပန္ ဝင္လည္တဲ့သူလည္၊ ေကာ္ဖီဆိုင္ သြားထိုင္တဲ့လူထိုင္နဲ႔...၊ က်ေနာ္တို႔လည္း ၁ နာရီဝန္းက်င္ေလာက္ စိတ္လြတ္၊ ကိုယ္လြတ္ လည္ပတ္လို႔ ရသြားတယ္၊

သင္တန္းက ၁၁ နာရီခြဲမွာ ၿပီးေတာ့ တစ္ရက္မွာ ဘန္ဂလိုမျပန္ဘဲ အဲဒီေ႐ွ႕က စားေသာက္ဆိုင္ေလးမွာပဲ ေန႔လယ္စာ စားျဖစ္ပါတယ္၊ ဆိုင္ေလးက ေရခဲျပင္ စကိတ္စီးတဲ့ကြင္းနဲ႔ တြဲဖြင့္ထားေတာ့ သားက Ice skate စီးမယ္ လုပ္ျပန္ေရာ၊ ဒါနဲ႔ ဖိနပ္ငွားတဲ့ ေကာင္တာမွာ ဖိနပ္သြားငွားၿပီး သူေက်နပ္ေအာင္ ၁ နာရီေလာက္ ေပးစီးျဖစ္တယ္၊ ကေလးေတြအတြက္ လက္ကိုင္ရင္း စီးဖို႔ တန္းေလးေတြ ႐ွိေန လို႔ သူ႔အတြက္ နဲနဲအဆင္ေျပ သြားတယ္၊

ski စီးတုန္းက အျပားဆိုေတာ့ ေျမျပန္႔ဆိုတာနဲ႔ ရပ္ေနလို႔ရတယ္၊ ဒီမွာက steel blade တစ္ေခ်ာင္းတည္းေပၚမွာ ရပ္ရတာမို႔လို႔ အစပိုင္းတုန္းက သူ႔အတြက္ တမ်ိဳးျဖစ္ေနတယ္၊ ေနာက္ပိုင္းက်မွ ေျခလွမ္းေလး တစ္လွမ္း၊ ႏွစ္လွမ္း လွမ္းႏိုင္သြားတယ္၊ ဒီ Ice skating ကိုလည္း သူက ျမင္ျမင္ခ်င္း လြယ္တယ္ပဲ ေအာက္ေမ့လိုက္သလား မသိပါဘူး၊ တကယ္စီးေတာ့ သူထင္တာနဲ႔ လြဲေနေတာ့ သူ႔ မ်က္ႏွာေပၚမွာ အံ့ၾသတဲ့ အရိပ္အေယာင္ေလးေတြ က်ေနာ္ မၾကာခဏ သတိထားမိတယ္..၊

ဒီေတာင္ေပၚခရီးကို ျပန္ေရာက္,ေရာက္ခ်င္း ေရးဖို႔ပါပဲ၊ ကြန္ျပဴတာပ်က္သြားတာနဲ႔ အခုထိၾကာသြားရတာ..၊ ဒီခရီးစဥ္နဲ႔ ဓါတ္ပံုေတြကို 'တင္ပါေတာ့ဗ်ိဳ႕' လို႔ စိတ္ဝင္တစားနဲ႔ ေစာင့္ဆိုင္းေမးျမန္းေနခဲ့တဲ့ ညီအစ္ကို၊ ေမာင္ႏွမေတြကို ေက်းဇူး တင္ပါတယ္၊ ကဲ...ပံုေတြလည္း အမ်ားႀကီး ထပ္တင္လိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ား..။ ။


ညီလင္းသစ္
၂၁ ဇန္နဝါရီ၊ ၂၀၁၁