12 October 2010

ျမင္းမ်ား


Photobucket

ျမင္းမ်ား

ေ႐ႊဘိုဇာတိ မဟုတ္သလို
မဒရပ္စ္မွာလည္း မႀကီးျပင္းခဲ့ၾကပါဘူး၊

အ႐ွင္ေမြး ေန႔ခ်င္းႀကီး
ဒီေနရာေလးမွာပဲ လူလားေျမာက္
ပေရရီျမက္ခင္းေတြကို မသိ
မြန္ဂိုစတက္ပ္ေတြကို မသိ
ေဟာဒီ သဲထူထူေနရာေလးသာ ခ်ည္တိုင္ပါ၊

ဘယ္သူ႔အတြက္မွ
တလက္ကိုင္ အျဖစ္မခံခဲ့ဘူး၊

ကုန္းႏွီးမလို
ဇက္ႀကိဳးမလို
ႏွင္တံမလို
စီးခ်င္သပ ဆို
ေသာကကို ေဘးအသာခ်
ေက်ာေပၚတက္လိုက္႐ံုပ...၊

အဲဒီေက်ာကုန္းေတြေပၚမွာေပါ့
သားေတြက အေဖေတြျဖစ္သြားၾက
သမီးေတြက အေမေတြျဖစ္သြားၾက
လူႀကီးေတြက ကေလးေတြျပန္ျဖစ္သြားၾကနဲ႔...၊

စိတ္ကူးေလးသာ ဇက္ဖြင့္လိုက္စမ္းပါ
တလံုးၿပီး တလံုး လွိမ့္တက္လာမယ့္
ဖုန္လံုးႀကီးေတြနဲ႔အတူ
စၾကာဝဠာ တံတိုင္းအထိ
ဒုန္းစိုင္းသြားမယ့္ သူေတြေပါ့...။ ။


ညီလင္းသစ္
၁၂ ေအာက္တိုဘာ၊ ၂၀၁၀


သားကေလး သြား,သြားကစားေလ့႐ွိတဲ့ ပန္းၿခံထဲက သစ္သားျမင္း႐ုပ္ေတြပါ၊ ေ႐ွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္ လႈပ္႐ွားႏိုင္ ေအာင္ စီမံထားလို႔ တျခား ဒန္းတို႔၊ ေလွ်ာတို႔နဲ႔အတူ ကေလးေတြ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး စီးေလ့႐ွိပါတယ္၊ သားရဲ႕ အိမ္မက္ေတြကေတာ့  ဘယ္အထိ ျမင္းစီးထြက္သလဲ က်ေနာ္မသိရပါဘူး၊ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့  ကဆုန္စိုင္း သြားတဲ့ အဲဒီျမင္းေတြ တြန္းခ်၊ တိုက္ခ်သြားလို႔ ၾကပ္ညပ္၊ ပိတ္ဆို႔ေနတဲ့ဦးေႏွာက္က  ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ ထြက္ က်လာခဲ့တယ္။

2 comments:

ေမျငိမ္း said...

အင္း စိတ္ကူးနဲ႔စီးရံုသာ ေက်နပ္တတ္ရင္ေတာ့ ဒါဟာ စိတ္ထြက္ေပါက္တခုျဖစ္သလို ေရာင္းရဲတတ္ျခင္း တခုမ်ား ျဖစ္မလား...ဒါမွမဟုတ္လို႔.. လိုခ်င္တာ အစစ္ပဲကြယ္ဆိုရင္ေတာ့ ခက္သားးး(မဟုတ္ဘူးလား) :)

Nyi Linn Thit said...

ဟုတ္ပ အမေရ...
ကေလးေတြက စိတ္ကူးၾကတဲ့ အဆင့္ကေနလြန္သြား ရင္ေတာ့ တကယ့္ျမင္းအစစ္ ပူဆာၾကမွာပဲ၊ အင္းေလ... ကေလးမွ မဟုတ္ပါဘူး၊ လူႀကီးေတြလည္း ရေသ့စိတ္ ေျဖ ဆိုတဲ့လူထက္ ရေအာင္ယူလိုက္မဟဲ့ ဆိုသူေတြ လည္း အမ်ားသား မဟုတ္လား...။ :)