02 April 2012

အာ႐ံုမ်ား ပ်ံသန္းရာ ႏိုင္ငံကေလးသို႔ (၄)


ျမန္မာျပည္ မလာခင္ ခရီးစဥ္မွာ ပုဂံသြားမယ့္ အေၾကာင္းကို ဒီမွာေနတဲ့ မိတ္ေဆြတခ်ိဳ႕ကို ေျပာျပပါတယ္၊ သူတို႔ထဲမွာ ျမန္မာျပည္မွာလည္း ေနခဲ့ဖူးတဲ့ တစ္ေယာက္က က်ေနာ္တို႔ကို 'ပုဂံကလည္း ေကာင္းပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ တစ္ခုခုသြားရင္ ကေလးအတြက္ ပိုၿပီး မေကာင္းဘူးလား'လို႔ ေျပာတယ္၊ သူေျပာတာ မွားေတာ့ မမွားပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္က ျပန္ေျပာလိုက္တယ္၊ ကမာၻေပၚမွာ လွတဲ့ ပင္လယ္ကမ္းေျခေတြ အမ်ားႀကီး ႐ွိ တယ္၊ ဒါေပမယ့္ ပုဂံကေတာ့ တစ္ခုတည္းပဲ ႐ွိတယ္-လို႔...၊

ဟုတ္ပါတယ္၊ ပုဂံဟာ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ မသြားရင္ မေနႏိုင္တဲ့ ေနရာပါပဲ၊ ျမန္မာျပည္ ေရာက္ၿပီးလို႔မွ ပုဂံကို သြားဖို႔ အခ်ိန္မရ ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ျမန္မာျပည္ကိုလည္း က်ေနာ္ မသြားတာပဲ ေကာင္းတယ္လို႔ေတာင္ မၾကာခဏ ေတြးမိတယ္၊ ဒီေလာက္ အေဝးႀကီးက လာခဲ့ရၿပီးမွ ပုဂံကို မျမင္ဘဲ ျပန္သြားဖို႔ဆိုတာ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ စိတ္ကူးထဲေတာင္ မထည့္ဝ့ံတဲ့ အရာပါ၊ ပုဂံကို က်ေနာ္ခ်စ္တယ္၊ ပုဂံဟာ က်ေနာ့္အတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ ႐ိုးသြားမွာ မဟုတ္တဲ့ ႀကီးက်ယ္၊ ခမ္းနားမႈ တစ္ခုပါပဲ...၊


မနက္ ၆ နာရီထြက္တဲ့ အဲကေမ႓ာဇ ေလယာဥ္နဲ႔ လိုက္လာခဲ့တယ္၊ အမွန္က ၆ နာရီခြဲ ထြက္တဲ့ ေလယာဥ္ပါ၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီရက္ပိုင္းမွာ မနက္ပိုင္း ျမဴေတြက်ေနလို႔ ျမဴလြတ္ေအာင္ ေလယာဥ္ေတြ ေစာထြက္ၾကတယ္၊ ေလယာဥ္ေပၚမွာ တဝက္ေတာင္ လူမျပည့္ဘူး...၊


ေလယာဥ္ထိုင္ခံု အေ႐ွ႕က အႏၲရာယ္ကာကြယ္ေရး လမ္းညႊန္ကဒ္ျပားကို ၾကည့္ေနရင္း သံတြဲေလဆိပ္မွာ ဗိုက္နဲ႔ဆင္းလိုက္ရတယ္ ဆိုတဲ့ အဲကေမ႓ာဇပိုင္ ေလယာဥ္အေၾကာင္း ေတြးမိလို႔ ၿပံဳးျဖစ္သြား ေသးတယ္၊ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ကပဲ ပူပူေႏြးေႏြး ျဖစ္ထားတာကိုး...၊ း)


တစ္နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ေမာင္းၿပီးေတာ့ ေလယာဥ္က ဆင္းဖို႔ ျပင္ဆင္ပါတယ္၊ အဲဒီ အခ်ိန္မွာပဲ ေလယာဥ္ျပဴတင္းကေန ခ်စ္ေသာပုဂံရဲ႕ အေငြ႔အသက္ေတြကို စ,ေတြ႔ရတယ္၊ ထေနာင္းပင္ေတြ၊ ထန္းပင္ေတြ၊ ထံုးျဖဴေစတီေလး တခ်ိဳ႕နဲ႔ အုတ္နီခဲေရာင္ ပုဂံဘုရားေတြ...၊ က်ေနာ္ရင္ေတြ ခုန္ေနခဲ့ၿပီ...၊


က်ေနာ္တို႔ ပုဂံသံတဲ ဟိုတယ္မွာ တည္းျဖစ္ပါတယ္၊ ပုဂံၿမိဳ႕ေဟာင္းထဲမွာ ေနခ်င္တာရယ္၊ ဧရာဝတီနဲ႔ အနီးဆံုးမွာ ေနခ်င္တာရယ္ေၾကာင့္ သံတဲက river view အခန္းကို ယူျဖစ္လိုက္တယ္၊


River view ဆိုတဲ့အတိုင္း ဧရာဝတီနဲ႔ တကယ့္ကိုမွ နီးနီးကပ္ကပ္ေလးရယ္..၊ ထြန္းေနတဲ့ ေသာင္ေတြေပၚက ပဲစိုက္ခင္းေတြ၊ ၾကက္သြန္ခင္းေတြ အျပင္ တဖက္ကမ္းက တန္႔ၾကည့္ေတာင္နဲ႔ ႐ွဳခင္းဟာ တေနကုန္ ထိုင္ေငးခ်င္စရာပါ၊


မႏွစ္က က်ေနာ္တို႔ ဘြတ္ကင္လုပ္တဲ့ အခ်ိန္တုန္းက သံတဲဟိုတယ္ဟာ အနီးအပါးက သီရိပစၥယာ၊ ပုဂံ၊ ဧရာ၊ သရပါ စတာေတြနဲ႔ ယွဥ္ရင္ ေစ်းမတက္ေသး ပါဘူး၊ river view, twin bed အခန္းကို တစ္ည ေဒၚလာ ၆၀ ပဲ ေပးခဲ့ ရတယ္၊


ဟိုးျမစ္လယ္ ကြ်န္းေတြနဲ႔ တဖက္ကမ္းက ေတာင္ေၾကာ၊ ေတာင္ေျခေတြမွာေတာ့ ျမဴခိုး၊ မီးခိုးေတြ အၿမဲလိုလို ေဝ့သီ၊ လႊမ္းၿခံဳေနေလ့ ႐ွိပါတယ္၊ ျမစ္ထဲမွာေတာ့ ေရယာဥ္မ်ိဳးစံုကို မ႐ိုးႏိုင္ေအာင္ ျမင္ရတယ္၊ river view အခန္းတြဲေတြရဲ႕ အဆံုးမွာ ေအာက္ထပ္ေလးခန္း၊ အေပၚထပ္ေလးခန္း ပါတဲ့ ႏွစ္ထပ္ေဆာင္ေလး ႐ွိတယ္၊ က်ေနာ္တို႔ အခန္းက အဲဒီ ႏွစ္ထပ္ေဆာင္ေလးရဲ႕ အေပၚမွာ ဆိုေတာ့ ျမင္ကြင္းက အေပၚစီးျဖစ္တဲ့ အျပင္ အေတာ္ေလးကို ႐ွင္းပါတယ္၊


မနက္ပိုင္းမွာ ဘယ္မွ မသြားေသးဘဲ ဟိုတယ္ဝင္းထဲမွာပဲ ေအးေအးလူလူ ေလွ်ာက္ၾကည့္ေန ျဖစ္ပါတယ္၊ ေန႔လယ္မွာေတာ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ႔ ခ်ိန္းထားတဲ့ ၿမိဳ႕သစ္က Sunset garden စားေသာက္ဆိုင္ကို ထြက္ခဲ့တယ္..၊


ဒီဆိုင္က က်ေနာ္သေဘာက်တဲ့ ဆိုင္ထဲက တစ္ဆိုင္ပါ၊ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္တုန္းက ပုဂံေရာက္တိုင္း ဒီမွာ ေန႔လယ္စာ တစ္နပ္ေတာ့ အၿမဲစားရေလ့ ႐ွိပါတယ္၊ အဓိက အားျဖင့္ tour ကုမၸဏီေတြက ဧည့္သည္ေတြ စားၾကတဲ့ ေနရာပါ၊ FIT ေက်ာပိုးအိတ္ ခရီးသြားေတြနဲ႔ ျမန္မာဘုရားဖူး ဧည့္သည္ေတြ လာတာေတာ့ မေတြ႔ရ သေလာက္ပါပဲ၊


ဒီဆိုင္မွာ က်ေနာ္ အၿမဲစားျဖစ္တာက ျမစ္လယ္ ေသာင္ေတြေပၚက ၾကက္သြန္စိုက္ခင္းေတြ၊ တဖက္ကမ္းက တန္႔ၾကည့္ေတာင္တန္း၊ ျမစ္ထဲမွာ စုန္ခ်ည္ဆန္ခ်ည္ သြားေနၾကတဲ့ ေလွကေလးေတြ၊ ဟိုးခပ္ေဝးေဝးက သရက္ပင္တန္းေတြ အစီအရီနဲ႔ ႐ြာေတြ.. ဒါေတြအားလံုးကို ေရာေမႊထားတဲ့ အစံုသုပ္ပါ၊ ဘယ္ႏွခါစားစား မ႐ိုး ႏိုင္သလို ဘယ္ေတာ့မွလည္း မအီပါဘူး၊ ဟိုး.. ေတာင္ဖက္ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာေတာ့ စြယ္ေတာ္ေလးဆူထဲက တစ္ဆူျဖစ္တဲ့ ေလာကနႏၵာကို ျမင္ေနရတယ္၊


ေနာက္ သေဘာက်တာ တစ္ခုက ေျမပဲဆံပါ၊ ဟင္းပြဲေတြ ေစာင့္ေနတုန္း သူတို႔က ေျမပဲဆံတစ္ပြဲ လာလာခ်ေလ့ ႐ွိ တယ္၊ ပုဂံမွာ စားရတဲ့ ေျမပဲက ရန္ကုန္ကနဲ႔ မတူဘူး၊ အဆံက ခပ္႐ွည္႐ွည္နဲ႔ အရသာက စိမ့္စိမ့္ေလးနဲ႔ ညက္တယ္၊ မအီဘူး၊ တခါတေလ က်ေနာ္တစ္ေယာက္တည္း အဲဒီလို တစ္ခြက္ စားပစ္တယ္၊ သူတို႔ကလည္း လိုသေလာက္ ျပန္ျဖည့္ေပးပါတယ္၊ အဲ.. သူနဲ႔ တြဲေသာက္တဲ့ ဘီယာကေတာ့ အလကား မေပးဘူးဗ်..၊ း)


ေန႔လယ္ပိုင္းမွာေတာ့ ဟုိတယ္ အေ႐ွ႕မွာ ႐ွိတဲ့ ကန္ေတာ့ပလႅင္ ဘုရားနဲ႔ အနီးတဝိုက္မွာပဲ လမ္းေလွ်ာက္ျဖစ္တယ္၊ အေဝးႀကီး မသြားပါဘူး၊ နည္းနည္း ေနေစာင္းလာေတာ့ ဟိုတယ္ျပန္လာၿပီး အခန္းေ႐ွ႕ကေန ေနဝင္ခ်ိန္အတြက္ ျပင္ဆင္ပါတယ္၊ ဧရာဝတီ ေပၚမွာေတာ့ ေ႐ႊအိုေရာင္ တဖိတ္ဖိတ္ လက္ၿပီး ခမ္းနားေနခဲ့ၿပီ...၊


ပုဂံမွာ ပထမဦးဆံုး ေနဝင္ခ်ိန္က တိမ္ကင္းစင္ေန ခဲ့တယ္၊ အမ်ားအားျဖင့္ ပုဂံမွာေဖေဖာ္ဝါရီ လကုန္ပိုင္းေလာက္ အထိ တိမ္ကင္းစင္တဲ့ ေနဝင္ခ်ိန္ေတြ ေတြ႔ရတတ္ ေပမယ့္ တခါတခါေတာ့လည္း ဝင္ကာနီးေလးမွ တိမ္မွ်င္ေတြ ဖုံုးသြားတတ္တာ မ်ိဳးလည္း ႐ွိပါတယ္၊ အဲဒီေန႔က ညေန ၆ နာရီ ထုိးဖို႔ ၃ မိနစ္မွာ ေနဝင္ပါတယ္၊


ဒီဓါတ္ပံုကို 'အိမ္အျပန္...' လို႔ နာမည္ေပးထား ပါတယ္..၊ း)


စြယ္ေတာ္ေလးဆူမွာ ပါတဲ့ တန္႔ၾကည့္ေတာင္ ဘုရားနဲ႔အတူ ေနဝင္ခ်ိန္...၊ ေဆာင္းတြင္းမွာ ေနက ေတာင္ဖက္ကေန ေျမာက္ဖက္ကို တျဖည္းျဖည္း ေ႐ြ႕ပါတယ္၊ က်ေနာ္တို႔ မေရာက္ခင္ သံုးေလးရက္ေလာက္ မွာဆို ေနလံုးက တန္႔ၾကည့္ေတာင္ ဘုရားရဲ႕ အေနာက္တည့္တည့္ကေန ဝင္တယ္လို႔ သိရတယ္၊ လြတ္သြားတာ နာတယ္ဗ်ာ၊ ေနလံုးရဲ႕ အလယ္တည့္တည့္မွာ ဘုရားနဲ႔ဆို ဘယ္ေလာက္မ်ား လွၿပီး သပၸာယ္လိုက္မလဲ-လို႔..၊


ေနာက္တေန႔ မနက္ ၆ နာရီမွာ က်ေနာ္ထၿပီး ပုဂံရဲ႕ ေနထြက္ခ်ိန္ကို ဓါတ္ပံု႐ိုက္ျဖစ္ ပါတယ္၊ မႏိုးမွာစိုးလို႔ ႏႈိးစက္ေပးထား ရေသးတယ္၊ ဟိုတယ္ကေန စက္ဘီး ငွားတယ္၊ မီးၿငိမ္းကုန္း ဘုရားကေန ႐ိုက္ျဖစ္ပါတယ္၊ ဘုရားက ကြမ္းေတာင္ေအာက္အထိ တက္လို႔ ရေသးတယ္၊ အေပၚမွာေတာ့ လူတခ်ိဳ႕ ေရာက္ေနၾကၿပီ၊ ပုဂံဟာ ေနမထြက္ခင္မွာ ျမဴပုဝါ ပါးပါး ၿခံဳသိုင္းလို႔ အိပ္ေမာက် ေနဆဲ...၊


မီးၿငိမ္းကုန္းကေန ေတြ႔ရတဲ့ နတ္ေလွာင္ေက်ာင္း (နတ္ေလ်ာင္းေက်ာင္း)နဲ႔ သဗၺညဳ...၊ ပုဂံ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း sunrise အတြက္ စံုစမ္းတဲ့အခါ မီးၿငိမ္းကုန္း ဘုရားကို ေပးမတက္ ေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာၾကေတာ့ က်ေနာ္က ေ႐ႊ ဆံေတာ္ကိုပဲ သြားရေတာ့မယ္လို႔ ေတြးထားခဲ့တာ..၊ စက္ဘီး လိုက္ထုတ္ေပးတဲ့ ဝန္ထမ္းညီေလးက 'မပိတ္ပါဘူး၊ သူေတာင္ မေန႔က ဧည့္သည့္လိုက္ပို႔ ခဲ့ေသးတယ္' ဆိုတာနဲ႔ က်ေနာ္ အေတာ္ေလး ဝမ္းသာသြားမိတယ္..၊


မီးၿငိမ္းကုန္းရဲ႕ ေတာင္ဖက္ေဘး ကပ္ရက္က ႏြားျပဂူနဲ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းက မဂၤလာေစတီ...၊ မဂၤလာ ေစတီကို ပထမ ပစၥယံအထိ ျပန္ဖြင့္မယ္လို႔ သတင္းၾကားခဲ့ ရတယ္၊


မနက္ေစာေစာ ျမဴခိုးေတြ ၾကားထဲက ဆင္မ်ား႐ွင္၊ ေ႐ႊဆံေတာ္နဲ႔ ဓမၼရံႀကီး...၊ ဟုိးအေနာက္ဖက္မွာ အခုေနာက္ပိုင္း ျမန္မာဘုရားဖူး ေတြေရာ၊ ႏိုင္ငံျခား ဧည့္သည့္ေတြပါ ေနဝင္ခ်ိန္ တ႐ုန္း႐ုန္း လာၾကည့္ၾကတဲ့ ျပႆဒ္ႀကီး ဘုရားကို ခပ္ဝါးဝါး ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္၊


အဲဒီအခ်ိန္ ေ႐ႊစည္းခံု ဘုရား႐ွိတဲ့ အေ႐ွ႕ဖက္ျခမ္းကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဝက္ႀကီးအင္း႐ြာ နားေလာက္မွာ Balloons over Bagan က မီးပံုးပ်ံေတြ တက္လာတာ ေတြ႔လိုက္ရတယ္၊ Fore ground ကေတာ့ ငကြ်ဲနားေတာင္း၊ နတ္ေလွာင္(ေလ်ာင္း)ေက်ာင္းနဲ႔ တဘက္က် ဘုရား ျဖစ္ၿပီးေတာ့ ေ႐ႊစည္းခံုကို ဟိုးေနာက္ဖက္ ျမဴေတြၾကားမွာ ျမင္ႏိုင္ပါတယ္၊


အဲဒီအခ်ိန္ေလးမွာပဲ ေနထြက္လာခဲ့တယ္၊ နာရီကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မနက္ ၆ နာရီ ၃၅..၊ စူဠာမဏိနဲ႔ ဓမၼရံႀကီး တို႔ရဲ႕ ၾကားထဲက ထြက္လာတဲ့ မနက္ခင္းေနဟာ ခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ပါပဲ၊


ဘုရားေပၚမွာ က်ေနာ္နဲ႔အတူ sunrise လာၾကည့္သူ ႏိုင္ငံျခားသားေတြ ၁၅ ေယာက္ေလာက္ေတာ့ ႐ွိတယ္၊ အခုလို ေနထြက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ ဘာစကားသံမွ မၾကားရ ေတာ့ဘူး၊ အရာရာဟာ ပကတိ အၿငိမ္...၊ နားထဲမွာ ငွက္ကေလးေတြ သီခ်င္းဆိုသံနဲ႔ ကင္မရာ ခလုတ္ႏွိပ္သံေတြပဲ ၾကားေနရတယ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီရဲ႕ ပုဂံနံနက္ခင္း တစ္ခုဟာ ေစာင့္ၾကည့္ေနသူ လူေတြအမ်ားႀကီး ေ႐ွ႕မွာပဲ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္နဲ႔ လင္းခ်င္း၊ သက္ဝင္ လာခဲ့တယ္၊ ကိုယ့္ေခါင္းေပၚ ေရာက္သြားခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုမွ ေမာ္ၾကည့္လို႔ မရခဲ့တဲ့ ေနလံုးကို အခုလို ေလေျပညႇင္းေလး တသြဲ႔သြဲ႔နဲ႔ ေအးျမတဲ့ နံနက္ခင္းတစ္ခုမွာ စိမ္ေျပနေျပ မ်က္ေတာင္မခတ္တမ္း ထိုင္ၾကည့္ရတဲ့ အရသာဟာ ဘာနဲ႔မွ မလဲႏိုင္ပါဘူး၊ တခါတခါ မသက္မ႐ွဴမိေအာင္ကို လွတယ္...၊


မီးၿငိမ္းကုန္းမွာ ဧည့္သည္ေတြ sunrise လာၾကည့္တာ သိထားတဲ့ ေစ်းသည္ အမ်ိဳးသမီးေလး တစ္ေယာက္က ပန္းခ်ီကားေတြ လာခင္းထားတယ္၊ အၿပိဳင္အဆိုင္ေတြ အရမ္းမ်ားလာတဲ့ အခ်ိန္ဆိုေတာ့ သူ႔အေနနဲ႔ ဝီရိယ ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ လာရေပမယ့္ အေတာ္ေလး ခ်မ္းေနပံုပါပဲ၊ ပံုေတြကို ဒီလိုပဲ ဝတ္ေက်တန္းေက် ခင္းထားၿပီး ခပ္ႀကံဳ႕ႀကံဳ႕ေလး ထိုင္ေနတယ္၊ ဒီကို မလာခင္ အႏႈတ္ ၂၀ ဒီဂရီနဲ႔ ေတြ႔ထားတဲ့ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ ပုဂံမနက္ခင္းက တီ႐ွပ္နဲ႔ ေဘာင္းဘီတိုနဲ႔ ေနဖို႔ အေတာ္ပါပဲ..၊ း)


ပန္းခ်ီကားေတြကို ဘယ္သူမွ စိတ္မဝင္စားေပမယ့္ အဲဒီပန္းခ်ီကား ေရာင္းသူကိုေတာ့ တခ်ိဳ႕ေတြက စိတ္ဝင္စားၾကတယ္၊ း) သနပ္ခါး မႈန္မႈန္ေလး လိမ္းထားတဲ့ မိန္းကေလးက ကမာၻေျမကို ေရာက္လာတဲ့ ပထမဦးဆံုး ေနေရာင္ျခည္တန္း ေတြရဲ႕ေအာက္မွာ ခပ္ငူငူေလး ထိုင္ေနပံုဟာ ဓါတ္ပံုဆရာေတြ အတြက္ လွေနတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ၊ စည္း႐ံုးေရး ေကာင္းလို႔ အနားအထိ ေရာက္သြားတဲ့ ကင္မရာ မွန္ဘီလူးတစ္ခုရဲ႕ အေ႐ွ႕မွာ သူမက မၿပံဳးမရယ္နဲ႔ သဘာဝအတိုင္းပဲ ထိုင္ေနခဲ့တယ္၊ (အိပ္ခ်င္ေနတာပဲ ျဖစ္ရမယ္..) း)


ေနက နည္းနည္းျမင့္လာလို႔ တခ်ိဳ႕ေတြက ဘုရားေပၚကေန ျပန္ဆင္းဖို႔ လုပ္ေနၾကၿပီ၊ က်ေနာ္နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္၊ သံုးေယာက္ေလာက္ကပဲ ဘယ္လို အလင္းေတြက ဆက္ျပဳစားမလဲလို႔ ေစာင့္ေန ခဲ့တယ္၊ ဘာရယ္ မဟုတ္ပါဘူး၊ က်ေနာ္နဲ႔ ကင္မရာ ေမာ္ဒယ္လ္ေရာ၊ မွန္ဘီလူးပါ တူၿပီး က်ေနာ့္လိုပဲ 'ဒီက ေစာင့္ေနသူ..' လုပ္ေနတဲ့ တစ္ေယာက္ ရဲ႕ candid shot...၊ း)


က်ေနာ္သာ တတ္ႏိုင္ရင္ ခ်စ္ခင္သူေတြကို ဒီ Balloons over Bagan ရဲ႕မီးပံုပ်ံေတြကို စီးဖို႔ လုပ္ေပးခ်င္တယ္၊ က်ေနာ္ ဧည့္လမ္းညႊန္ လုပ္ခဲ့စဥ္တုန္းက မရည္႐ြယ္ဘဲနဲ႔ ဒီလို မီးပံုးပ်ံေတြ ၂ ခါ စီးဖူးခဲ့တယ္၊ အဲဒီတုန္းက သူတို႔က လုပ္ငန္း စကာစ,ပဲ ႐ွိေသးတယ္၊ လူေတြ သိပ္မသိ ေသးသလို ေစ်းကလည္း ေဒၚလာ ၂၀၀ ေအာက္မွာပဲ ႐ွိ ေသးတယ္၊ မီးပံုးပ်ံ လူမျပည့္တာနဲ႔ ဧည့္သည္ေတြကို လိုက္ပို႔တဲ့ က်ေနာ့္ကိုပါ ေခၚသြားခဲ့တာ..၊ မီးပံုးပ်ံေပၚက ျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းက အရမ္းလွပါတယ္၊ ဘာနဲ႔မွကို မတူဘူး၊ ၿပီးေတာ့ အေပၚတက္ဖို႔ ဂက္စ္မီးကို ဖြင့္တဲ့အခ်ိန္က လြဲလို႔ တခ်ိန္လံုး တိတ္ဆိတ္ေနလို႔ စီးရတာ ၿငိမ့္ေညာင္းပါတယ္၊

sunrise နဲ႔ sunset flight ဆိုၿပီး ၂ မ်ိဳး ႐ွိပါတယ္၊ sunrise က ေလၿငိမ္ၿပီး ေအးခ်မ္းလို႔ ပိုစီးလို႔ ေကာင္းတယ္၊ တစ္နာရီေလာက္ စီးရၿပီးေတာ့ အဆံုးမွာ ႐ွန္ပိန္တစ္ခြက္တိုက္ၿပီး မီးပံုးပ်ံ စီးခဲ့ေၾကာင္း အမွတ္တရ certificate ေလး ေပးပါတယ္၊ ဒီတေခါက္ ေမးၾကည့္ေတာ့ ေစ်းက ၂၉၉ ေဒၚလာဆိုလား ေျပာၾကတယ္၊ တစ္နာရီေလာက္ အတြင္းမွာ ဒီေလာက္ပိုက္ဆံကို သံုးပစ္ရမွာ ဆိုေတာ့ မ်ားပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ပုဂံက ဘုရားေတြရဲ႕ ဗိသုကာ လက္ရာကို အေပၚစီးက ျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းက တကယ့္ကိုပဲ ရင္သပ္႐ွဳေမာ ျဖစ္စရာ ေကာင္းတာေတာ့ အမွန္ပါ...၊


စိတ္႐ွည္စြာနဲ႔ ေစာင့္ဆိုင္းျခင္းရဲ႕ ရလဒ္ဟာ တခါတခါမွာ ခ်ိဳၿမိန္ပါတယ္၊ ဒီပံုေလးကို က်ေနာ္ အထိုက္အေလ်ာက္ စိတ္တိုင္းက် မိတယ္..၊ း)

ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္မွာ က်ေနာ္႐ိုက္လာတာ ပံုေပါင္း ၁၅၀၀ ေလာက္ေတာ့ ႐ွိပါတယ္၊ အဲဒီထဲက ေကာင္းမယ္ထင္တဲ့ ပံုေတြကို မ်ားႏိုင္သေလာက္ မ်ားမ်ား တင္လိုက္ပါတယ္၊ ကဲ.. မပင္ပန္း ေသးဘူးဆိုရင္ က်ေနာ္နဲ႔ အတူ ပုဂံခရီးကို ဆက္ၿပီး လိုက္ခဲ့ပါဦး..။ း)

(ဆက္ပါဦးမယ္..)


ညီလင္းသစ္
၂ ဧၿပီ၊ ၂၀၁၂

44 comments:

ေဘဘီ said...

ဆက္ရန္ေမွ်ာ္ေနသည္ း)

Anonymous said...

အသက္ရွဴရပ္မတန္႕ ေငးေမာသြားခဲ့ရပါတယ္
ပုဂံဆုိတဲ့အသံၾကားရင္ကို အေသြးအသားထဲကေန လွိဳက္လွိဳက္လွဲလွဲခ်စ္ပါတယ္။
ပံုေတြအားလံုးအတြက္ ေက်းဇူးပါပဲ...
ေနဝင္ခ်ိန္ပုဂံရွဳခင္းက ဘယ္ေတာ့မွ ရိုးေဟာင္းသြားမွာ မဟုတ္တဲ့ ပန္းခ်ီကားေတြ..

ညီ

Anonymous said...

အန္ေကာဝပ္မွာလည္း မီးပံုးပ်ံရွိပါတယ္ ၂၀လား၂၅လားပဲေပးရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၾကိဳးနဲ႕ဆိုင္းထားျပီးအျမင့္တေနရာအေရာက္မွာ ျပန္ခ်တာမို႕ လွဳပ္ရွားသြားလာတဲ့ ခံစားမွုမ်ိဳးမရခဲ့လိုက္ဖူး။ စီးေတာ့စီးဖူးခ်င္ပါေသးတယ္

ညီ

Anonymous said...

Borobudur ေပၚက မနက္အရုဏ္ေနထြက္ခ်ိန္လည္း သိပ္လွတာပဲ၊ ပိန္းပိတ္ေအာင္ေမွာင္ေနတဲ့ဘုရားကို ေနေရာင္ေအာက္မွာ တျဖည္းျဖည္း ရုပ္လံုးၾကြလာတဲ့အခါ...
ကိုညီရုိက္ရင္လွမွာဗ်ာ

ညီ

အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ said...

ရင္သပ္ရႈေမာပါပဲ...

အတိတ္ေဟာင္းေတြ လြမ္းဆြတ္သတိရသြားမိတယ္..

Anonymous said...

ဲSpeechless, jaw dropping, amazing photos make me home sick.

Raymond.Kyaw Minn Naing said...
This comment has been removed by the author.
Raymond.Kyaw Minn Naing said...

pretty nice, i was also there in 3rd week of feb, n took some sunset shots, but your photos are flawless, is that your telephoto f2.8? m also thinking to save my lunches :) lol anyway waiting for no5, i deleted the previous comment, sorry for the mess. cheers!

Anonymous said...

I am your regular reader, I never leave a message though. I like all your posts about going back to Myanmar.Looking forward for the coming posts :)
Cheers!

မဒမ္ကိုး said...

စိတ္၀င္စားလိုက္သမွ ၂ နာရီေတာင္ေက်ာ္သြားတာ မသိလိုက္ဖူး
ေနာက္ေန႕ဆက္လက္လိုက္ပါပါမည္ း))

ညီမ

ဒိုးကန္

Anonymous said...

ဓါတ္ပံုေတြ ၾကည့္ၿပီး ျမန္မာျပည္သြားလယ္ခ်င္လိုက္တာ။ လာမယ့္ေႏြ ျပန္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားမယ္။ ပိုက္ဆံစုလိုက္ဦးမယ္။ share အတဲ့အတြက္ ေက်းဇူး။ ဓါတ္ပံုေတြရွိရင္ တင္ေပးဦး၊ ဆက္လဲေရးဦးေနာ္။

An Asian Tour Operator said...

အတိတ္ အေဟာင္း ကို တူးေဖာ္မိသြား ျပန္ပါၿပီ။

စံပယ္ခ်ိဳ said...

သမုိင္းပညာရွင္တစ္ေယာက္က ေရွးေဟာင္းေတြကုိ
ျပလုိက္သလုိပါပဲ လွလုိက္တဲ႔ပုံေတြၾကည္႔လုိ႔မ၀သလုိျဖစ္ေနျပီ
တစ္ခ်ဳိ႕ပုံေလးေတြ ေကာ္ပီနဲ႔မသြားပါတယ္ရွင္
တည္းခုိခန္းကလဲ ရႈခင္းေတြအရမ္းလွတယ္

ညိမ္းႏိုင္ said...

သိပ္လွတာပဲအကိုရာ.....ကၽြန္ေတာ္လည္း မီးၿငိမ္းကုန္း
ေပၚကေန ပုဂံနံနက္ခင္းအလွကို ၾကည့္ခဲ့ပါရဲ႕...၊ဒါ
ေပမယ့္ မနက္၉နာ၇ီေက်ာ္ၿပီဗ်....:P
ဒီပို႕စ္က ပုဂံေနထြက္ပို႕စ္လို႕ေျပာရမယ္ေနာ္..၊ဒါဆို
သိပ္လွတဲ့ ပုဂံေနဝင္ခ်ိန္ပံုေတြကို ၾကည့္ရေတာ့မွာေပါ့
ေနာ့...။
ဒါနဲ႕ အကို႕ ဓာတ္ဘူး(ကင္မရာမွန္ဘီလူးကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ေနာက္ၿပီးေခၚတဲ့နာမည္:)))ႀကီးက
ဘာအမ်ဳိးအစားလဲဟင္၊သေဘာက်လို႕ :))))

Shinlay said...

သိပ္ေကာင္းတဲ့ပံုေတြရယ္။ သိပ္ေကာင္းတဲ့အေရးအသား ရယ္ေၾကာင့္ ပုဂံ ကပိုလွသြားပါတယ္။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

Anonymous said...

မိဘေတြတာဝန္နဲ႔ ပုဂံနဲ႔ သိပ္နီးတဲ႔ၿမိဳ႔၂ၿမို႔မွာ ၉ႏွစ္နီးပါးေနခဲ႔ဖူးလို႔ အမ်ိဳးေတြနဲ႔ မိတ္ေဆြေတြလာတိုင္းလိုက္ပို႔ခဲ႔ရတာ လတိုင္းလိုလိုပုဂံကိုေရာက္ၿဖစ္ခဲ႔လို႔ ပုဂံဆိုတာ သိပ္ရင္မခုန္ေတာ႔တာေတာင္.. အခုပံုေတြနဲ႔အေရးအသားေၾကာင္႔လြမ္းသြားမိတယ္

Iora said...

သံတဲမွာသံုုးေလးခါတည္းဘူးတယ္။ အဲဒီေရးဗားဗ်ဴးမွာေတာ့သူငယ္ခ်င္းအရင္းေတြနဲ ့တည္းခဲ့လိုု့သိပ္ေပ်ာ္ခဲ့တယ္။ က်မလည္းျမစ္ျပင္ၾကီးနဲ ့ေတာင္တန္းေတြကိုုထုုိင္ထိုုင္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။ ငွက္ေလးေတြလည္းၾကည့္ရင္းေပါ့။
ပုုဂံရဲ ့ေန၀င္ေနထြက္ကေတာ့ဘယ္ေတာ့မွမရုုိးႏုုိင္တဲ့ျမင္ကြင္းဘဲေနာ္။
ပံုုေတြအားလံုုးလွလြန္းလိုု ့ဘယ္ဟာအၾကိဳက္ဆံုုးပါလိုု ့ေျပာဘုုိ ့ေတာင္ခက္သြားတယ္။
အိမ္အျပန္...ေလးကေတာ့ပိုုျငိသလိုုဘဲ။
ဆက္ရန္ေမွ်ာ္ေနပါတယ္။
အိုုင္အိုုရာ

Anonymous said...

အဲဒီလို ပုဂံရဲ႔ ေနေရာင္ပ်ပ် မႈန္မႈန္မႈိင္းမႈိင္းပံုကို ျမင္လိုက္ရတိုင္း စိတ္ထဲမွာ ၾကည္ႏူးသလိုလိုနဲ႔ မ်က္ရည္ ၀ဲ ရတယ္..
သႏၱရသဆိုတာ အဲဒီလိုလား..

Yan said...

ကမၻာေပၚမွာ လွပတဲ႔ပင္လယ္ကမ္းေျခေတြ အမ်ားၾကီးရွိေပမယ္႔ ပုဂံကေတာ႔ တစ္ခုပဲ ရွိတယ္ဆုိတာေလးရယ္..
အိမ္အျပန္ဆုိတဲ႔ ဓာတ္ပုံေလးရယ္
ေရႊေရာင္တဖိတ္ဖိတ္ ေတာက္ပေနခဲ႔တဲ႔ ရာဇ၀င္ထဲက သတုိ႔သမီးရယ္ကုိ...

ေပါင္းစပ္ျပီးခံစားသြားတယ္...

သိပ္ကုိေကာင္းတဲ႔ ပုိ႔စ္ေလးပါပဲ ကုိညီေရ...

ခင္မင္စြာျဖင္႔

Y.

rose of sharon said...

အမလည္းဒီတစ္ေခါက္ၿမန္မာၿပည္ၿပန္ရင္ပုဂံကိုသြားမလို႔...ခေလးေတြကိုၿပခ်င္လို႔ေလ.... း) ဓာတ္ပံုေလးေတြေကာင္းလိုက္တာ...

Anonymous said...

truly sensational. thanks a million bro

blackroze said...

အကိုေရ
ဆက္လိုက္ဖို႕အဆင္သင့္ပါဘဲ..

Anonymous said...

Thank you so much for amazing photos. Can I copy those photos to share with friends?

Sar Chit Thu (Canada)

စူးနွယ်လေး said...

ပုဂံအေၾကာင္းလာဖတ္ ပံုလွလွေတြ တဝႀကီး ၾကည့္သြားပါတယ္။ အ႐ုဏ္တက္ကို တခါပဲလား ၾကည့္ဖူးတယ္... မထခ်င္လို႔။ အၿမဲအၾကည့္မ်ားတာကေတာ့ ဆည္းဆာပါပဲ :D

ညီရဲ said...

ဓာတ္ပံုရိုက္ခ်က္ေတြ အရမ္းေကာင္းတယ္ အစ္ကုိ... ပုဂံရႈခင္းေတြကလဲ တကယ္ အံမခန္းပါဘဲ... ျမန္မာမွန္ရင္ ပုဂံကို ေရာက္ဖူးရမယ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္လဲ ပုဂံကုိ တစ္ေခါက္ေလာက္ေတာ့ မေရာက္ေရာက္ေအာင္ သြားမယ္လုိ ့ဆံုးျဖတ္ထားတယ္ အစ္ကို...

Nyi Linn Thit said...

မေဘဘီ ...
ေကာင္းပါၿပီ ခင္ဗ်ား...၊ း)

ညီ ...
ႀကံဳရင္၊ အဆင္ေျပရင္ေတာ့ စီးသာစီးဗ်ိဳ႕..၊ ဘာျဖစ္လဲ၊ တသက္မွာ တခါေပါ့..ဟုတ္တယ္ဟုတ္? း) Borobudur မွာ ညီ႐ိုက္ထားတဲ့ ပံုေတြ ႐ွိရင္လည္း က်ေနာ္တို႔ကို ျပပါဦး...၊ း)

မေလး ...
♫ အတိတ္ေတြက မႈန္ဝါးေပမယ့္ ♪♪ တခါတေလ တိုက္ဆိုင္မႈေတြ ႐ွိလာေတာ့လည္း ♫..♪♪ း)

Anonymous (1) ...
You make me feel flattered...ha ha. Thanks ! :D

Ko Kyaw Min Naing ...
Yes, it was telelens f/2.8 indeed. If you say to save lunches for it, I'd say just go for it. You'll never regret. း) No worry, there's no mess. Thanks for your comment bro !

Anonymous (2) ...
Thank you for your regular visit ! And, thanks also for your very first comment! I appreciate it, indeed. :)

ညီမ,မဒိုးကန္ ...
စိတ္ဝင္တစားနဲ႔ အခုလို အားေပးတာ ေက်းဇူးပါ ညီမေရ..၊

အမည္ဝွက္စာဖတ္သူ (၁) ...
ဟုတ္ကဲ့၊ ဆက္လည္း ေရးပါဦးမယ္၊ ဓါတ္ပံုေတြလည္း တင္ေပးပါ ဦးမယ္၊ ပိုက္ဆံေတြလည္း အမ်ားႀကီး စုႏိုင္ပါေစ၊ လာမယ့္ေႏြမွာလည္း ျပန္ႏိုင္ပါေစဗ်ား..၊ း)

ကိုေအေအတီအို ...
တူးမိသြား ၿပီလား အတိတ္ေဟာင္းကို...၊ ဟင္း.. က်ေနာ္ ေတာ့ အတိတ္ေဟာင္း တူးေဖာ္သူေတြနဲ႔ခ်ည္း ေတြ႔ေနပါလား..၊ းP

မစံပယ္ခ်ိဳ ...
အာ.. အဲဒီလိုေတာ့ မေနာက္ေၾကးေလ၊ ဘယ့္ႏွယ့္ သမိုင္းပညာ႐ွင္က ပါလာတာတုန္း၊ မလုပ္ပါနဲ႔ဗ်ာ..၊ က်ေနာ္ဘာမွ မသိပါဘူး၊ ဓါတ္ပံုေတြ လွတယ္ဆိုရင္ပဲ ၿပည့္စံုေနပါၿပီ...ေနာ္၊ း)

ကုိညိမ္းႏိုင္ ...
ေၾသာ္.. ကိုညိမ္းႏိုင္လည္း မီးၿငိမ္းကုန္းကို ေရာက္ခဲ့ေသး သကိုး..၊ ဒါ့ေၾကာင့္ နံရံမွာ correction pen နဲ႔ ေရးသြားတဲ့ လက္ရာက ကိုညိမ္းႏိုင္ လက္ေရးနဲ႔ တူသလိုလိုေတာ့ ထင္သား..၊ း) အလကား ေနာက္တာပါဗ်ာ.. ဟားဟား၊ ႐ုတ္တရက္ ေနာက္ခ်င္စိတ္ ေပၚလာလို႔ ခ်ေရးလိုက္တာဗ်၊ ကိုညိမ္းႏိုင္က ဒီလို လူစားမ်ိဳး မဟုတ္တာ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ၁၀၀% ေသခ်ာပါတယ္၊ က်ေနာ့္ဓါတ္ဘူးက ေရေႏြးေရာ၊ ေရေအးပါ ထည့္လို႔ရ.. အာ..႐ွဳပ္ကုန္ၿပီ၊ မွန္ဘီလူးက Canon 70-200mm f/2.8 ပါ..၊ း)

မ,႐ွင္ေလး ...
အားေပးတာလည္း ေက်းဇူးပါပဲေနာ္...၊

အမည္ဝွက္စာဖတ္သူ (၂) ...
ပုဂံနားမွာ ၉ ႏွစ္ေတာင္ ေနခဲ့ရတာ မိုက္တာေပါ့၊ း) တဝႀကီးကို လည္ခဲ့ဖူးမွာပဲ၊ အခု ပုဂံက တစ္ႏွစ္နဲ႔ တစ္ႏွစ္ကိုေတာင္ မတူေတာ့ဘူးဗ်၊ မြမ္းမံတာေတြ အရမ္းမ်ားလာ ေနၿပီ..ဟူး၊ း(

မအိုင္္အိုရာ ...
ေၾသာ္..ဒါ့ေၾကာင့္ျဖစ္မယ္၊ သံတဲဟိုတယ္မွာ မအိုင္အိုရာရဲ႕ အေငြ႔အသက္ေတြလိုမ်ိဳး ခံစားခဲ့ရတာ၊ း) အခုမွ သိသြားတယ္..ဟားဟား၊ း)) (စိတ္မဆိုးပါနဲ႔ေနာ္၊ ခင္မင္ရာ ခင္မင္ေၾကာင္း ပါဗ်ာ)၊ ဟုတ္တယ္ေနာ္၊ ပုဂံကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ႐ိုးသြားမယ္ မထင္ဘူးဗ်ာ..၊

အမည္ဝွက္စာဖတ္သူ (၃) ...
'သႏၲရသ'..? အဲ.. က်ေနာ္လည္း မသိဘူးဗ်၊ ခံစားလို႔ကို မဝႏိုင္တာနဲ႔ပဲ ဘာ 'ရသ' လဲဆိုတာ ႐ွာဖို႔ေတာင္ ခပ္ေမ့ေမ့ ပါပဲဗ်ာ..၊ း)

ကိုရန္ေအာင္ ...
စိတ္ဝင္တစား ရင္ဘတ္နဲ႔ ဖတ္သြားလို႔လည္း ေက်းဇူး အမ်ားႀကီး တင္ပါတယ္ဗ်ာ..၊ တိတ္ကဲ ဘ႐ို း)

မ႐ိုစ့္ ...
သိပ္ေကာင္းတဲ့ အစီအစဥ္ေပါ့ဗ်ာ၊ ပုဂံကို မိတ္ဆက္ အေပးသင့္ဆံုး သူေတြဟာ ကိုယ့္သားသမီးေတြက လြဲလို႔ တျခားဘယ္သူမ်ား ႐ွိနုိင္ဦးမွာလဲ...၊

Anonymous (3) ...
Thank you for your visit and kind comment !!!

ညီမ blackroze ...
ေအးေအးသက္သာနဲ႔ ဆက္သာ လိုက္ခဲ့ပါ ညီမေရ..၊

Sar Chit Thu ...
Sure ! Just go for it as you wish, please !!! Thanks for your comment, too.

မစူးႏြယ္ ...
ဒါေပါ့ဗ်ာ၊ holidays သြားတာ ဆိုေတာ့လည္း ေစာေစာစီးစီး ဘယ္ထခ်င္ မွာတုန္း..၊ က်ေနာ္လည္း ဒီအတိုင္းဆို မႏိုးဖို႔မ်ားလို႔ ႏႈိးစက္နဲ႔ ထရတာ...၊ း)

ကိုညီရဲ ...
ေက်းဇူးပါဗ်ာ၊ ေကာင္းတယ္၊ အဆင္ေျပရင္ သြားသာ သြားဗ်ိဳ႕..၊ အနည္းဆံုး တေခါက္ျဖစ္ျဖစ္ေတာ့ ေရာက္ဖူး သင့္တာ အမွန္ပါပဲ၊ ေနာက္ပိုင္း ေျမငလ်င္ေတြ၊ မုန္တိုင္းေတြ၊ မြမ္းမံမႈေတြနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ဆက္ၿပီး ႐ွိေနဦးမယ္ဆိုတာ ဘယ္သူမွ မသိႏိုင္ဘူးေလ..။

Zaw said...
This comment has been removed by the author.
Anonymous said...

ကိုညီ

ညီကင္မရာက canon IXUS ေလးမုိ႕ ISO ကလည္း မႏိုင္ shutter speed ကလည္းေႏွး၊ ရုိက္တဲ့သူကလည္း လက္ကတုန္၊ မွုန္ဝါးေဝသီမပီျပင္ဝိုးတဝါးေလးေတြမို႕ ကိုညီ့ပံုေတြၾကည့္အျပီးမွာ ျပဖို႕ဝန္ေလးရွက္ရြံ႕သြားမိပါတယ္။ ကိုညီတကယ္ၾကည့္ခ်င္တယ္ဆို ေမးလ္ထဲကို တပံုပို႕ေပးမယ္။ :P

ညီ

ေမာင္မ်ိဳး said...

ရင္သပ္ရွဳ႕ေမာဖြယ္ပါပဲဗ်ာာ အိမ္အျပန္ကိုသိပ္ၾကိဳက္တယ္ ....................

Anonymous said...

ပုဂံကေတာ့ ၿမိဳ႕အ၀င္မုခ္ဦးႀကီးျမင္ကတည္းက ရင္ထဲ တမ်ိဳးႀကီးပဲ။ ဘိုးဘြားေတြရဲ႕ေျမလို႕ ခံစားရတယ္။ အရမ္းပူေပမယ့္ သြားဖို႕ ဘယ္ေတာ့မွ မပ်င္းဘူး။ အိမ္ျပန္ခ်င္စိတ္ေပါက္သြားတယ္ ကုိညီလင္းသစ္ေရ။
လီယုိ

Nyi Linn Thit said...

ညီ ...
က်ေနာ္ တကယ္ၾကည့္ခ်င္ပါတယ္၊ အားငယ္စိတ္ေတြ မထားပါနဲ႔ဗ်ာ၊ က်ေနာ္တို႔ အားလံုးက အေပ်ာ္တမ္း သမားေတြပဲ မဟုတ္လား..၊ ဘယ္ျပည့္စံု ႏိုင္ပါ့မလဲ၊ :) nyilinnthit@gmail.com

ေမာင္မ်ိဳး ...
ဟုတ္ကဲ့၊ ၾကားရတာ ဝမ္းသာပါတယ္ ညီေရ..၊

လီယို ...
က်ေနာ္လည္း အဲဒီလိုပဲ၊ ဒီေျမမွာ သူတို႔ေတြ ႐ွင္သန္၊ လႈပ္႐ွားခဲ့ ၾကတယ္ ဆိုတဲ့ အသိနဲ႔တင္ အပူဒဏ္ကို မစဥ္းစားမိေတာ့ဘူး..။ း)

Anonymous said...

Gorgeous photos..
Thanks for share..

ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) said...

ရင္သပ္ရႈေမာ အံံၾသဘနန္း လွလြန္းပါတယ္။
ေျပာစရာစကားေတြ အမ်ားၾကီးရွိရင္ ဒီထက္ကို ပိုေျပာခ်င္ေသးတယ္
လွလြန္းလို႔ အသက္ေတာင္မရွဴမိဘူးထင္ပါတယ္
တကယ္ကိုပါဘဲ..
ကၽြန္မသာ ပုဂံကိုသြားရိုက္ရင္ ဒီလိုပံုေတြ ထြက္လာမွာ မဟုတ္ဘူး။
ကိုည္ီလင္းသစ္ပံုေတြ ၾကည္႔ျပီး ကိုယ္တုိင္သြားတာထက္ေတာင္ ပိုစိတ္တိုင္းက်မိတယ္။
တကယ္႔ကို လွပခမ္းနားၾကီးက်ယ္လွတဲ႔ ပုဂံရဲ႕ ပံုရိပ္ေတြပါဘဲ။ ေျပာစရာစကားလံုးေတာင္ ရွာမေတြ႔ေအာင္ပါ။

ခ်စ္ၾကည္ေအး said...

၀ိုးးးးး ပံုေတြ လွလြန္းလိုက္တာ.....။ ဘယ္လိုမ်ား ရိုက္လာပါလိမ့္။ ကၽြန္မေနာက္တစ္ေခါက္သြားရိုက္ေတာင္ ဒီလိုပံုေတြ ထြက္မွာ မဟုတ္ဘူးရွင့္။
ဟဟဟားးး ကင္မရာအမ်ိဳးအစားအတူတူနဲ႔ ရိုက္ရင္ေတာင္ေလ.....။ တစ္ကယ္ပါပဲ လက္မက ေထာင္စရာ ၂ခုပဲ ရွိလုိ႔ေနာ္။ သိတ္ႀကိဳက္ပါတယ္။
အယူအဆေရာ၊ အလင္းအေမွာင္ေတြေရာ၊ ကင္မရာ ယူပံုေလးေတြေရာ......။ ကၽြန္မ ခရီးသြားဦးမွာမို႔ ျပန္လာမွပဲ မီရာက ဆက္လိုက္ပါ့မယ္။

ေန၀သန္ said...

လွလိုက္တာ အစ္ကိုေရ.. စာနဲ႕ပံုနဲ႕ သိပ္ဆြဲေဆာင္ႏိုင္တာပဲဗ်ာ...


ခင္မင္လ်က္
ေန၀သန္

ျမစ္က်ဳိးအင္း said...

ပုဂံရဲ႕ မနက္ခင္းေရာ ေနဝင္ခ်ိန္ပါ ဘယ္အခ်ိန္ၾကည့္ၾကည့္ သိပ္လွတာပဲ။ ပံုေတြသိပ္လွတယ္ဗ်ာ။ ခံစားခြင့္ရတာ ေက်းဇူးတင္မိတယ္။

Phyo Evergreen said...

ဟိုေန႔ေတြကေတာ့ ေရာက္သားဒီေန႔မွေနေကာင္းလို႔ ေသခ်ာၿပန္လာၾကည့္ၿဖစ္တယ္အစ္ကို...။ ေန၀င္ခ်ိန္ပံုေလး လြမ္းစရာေကာင္းတယ္...။ တပုဒ္လံုးဖတ္ရင္း ရင္ထဲမွာတဆစ္ဆစ္နဲ႔.... ။ ေ၀မွ်ခံစားခြင့္ေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္ဗ်ာ..။

MG THANT said...

အစ္ကိုေရ ဒုတိယမၸိ လာဖတ္တာ အပိုင္း-၁ ကေန ၄ အထိကို ဖတ္လို႔ မ၀ဘူး... ကိုယ္တိုင္လည္း မၾကာခင္က ျပန္ထားေပမယ့္ အလည္သက္သက္ မဟုတ္ေတာ့ အစ္ကို႔ပံုေတြ ျပန္ၾကည့္ျပီး လြမ္းရတယ္... အခုမွပဲ ေကာမက္ ေပးျဖစ္ေတာ့တယ္... ဆက္ရန္ေမွ်ာ္မည္ :P

Anonymous said...

ညီလင္းနဲ႔တူတယ္ ႏိုင္ငံတကာမွာပင္လယ္ကမ္းစပ္ေတြ ေကာင္းေပ႔ဆိုတာေတြအမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္ ပုဂံဆိုတာဘယ္ႏွယ္ခုရွိႏိုင္မလဲ ဗမာျပည္ျပန္တဲ႔မိတ္ေဆြေတြနဲ႔စကားစပ္မိရင္ ပင္လယ္ကမ္းေျခသြားဖို႔ေတာ႔ ဘယ္ေတာ႔မွ မတိုက္တြန္းခဲ႔ဘူး.. ဒါေပမယ္႔ အမ ျပန္လည္တုန္းကေတာ႔ ပုဂံကိုသြားခ်င္ေပမယ္႔ မေရာက္ျဖစ္ခဲ႔ဘူး ၉၄ ၉၅ ေလာက္တုန္းက ေက်ာင္းက သူငယ္ခ်င္းေတြဆရာမေတြနဲ႔တေခါက္ဘဲေရာက္ခဲ႔ဖူးတယ္ . အဲတုန္းက တန္႔ၾကည္ေတာင္ ဆရာေတာ္ေက်ာင္းမွာတည္းခဲ႔တာေပါ႔ ေရာက္ဖူးသမွ် ဘုရားေတြေပၚက တက္လို႔ရသမွ် ေလွခါးထစ္ေတြအကုန္ မေမာမပမ္း တက္ခဲ႔ရတာေတြ သတိရလိုက္တာ .. ပုဂံ ေျမ ဆိုတာ ရွိေနသမွွ် တခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ႔ ေရာက္ဦးမွာပါ ( ဒီေန႔ေမြးေန႔ ၂၀၁၂ ဧပရယ္ ၈ ရက္ေန႔အမွတ္တရ အခ်ိန္ရတာနဲ႔ ကြန္မန္႔ေရးသြားပါတယ္ ဟိုေန႔ကဖတ္ျပီး မအားတာမို႔ )

mie nge

san htun said...

OMG ဓာတ္ပံုေတြက လွလိုက္တာ ကိုညီေရ..တကယ့္ကို ရင္သပ္ရႈေမာ ၿဖစ္ရတယ္
..ပုဂံမေရာက္တာ ၁၀ႏွစ္ ရိွၿပီ..ၿမန္မာတို ့ရဲ ့ ပုဂံက ခ်စ္စရာေကာင္းလြန္း၊ ခမ္းနားလြန္းလွတယ္

Vista said...

တကယ့္ကို ျပီးျပည့္စံုတာပဲဗ်ာ

ျမေသြးနီ said...

ကိုညီလင္းသစ္ေရ...
ပံုေတြက လွလိုက္တာ..တကယ့္ Pro ပဲ..။
ပံုေတြ ျပပြဲတင္လို႔ေတာင္ရတယ္ရွင္...။
တကယ့္ကို ရင္သပ္ရႈေမာပဲ...။ ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာျပည္ႀကီးမွာ တကယ့္ေနရာတဲ့အတြက္ ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္မိရတယ္။ ပုဂံကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့တဲ့အတြက္ မွန္ကန္ေၾကာင္း ေထာက္ခံလိုက္ပါတယ္။
ကဲ..အပိုင္း (၅)သို႔ ဆက္လက္ ခ်ီတက္ပါဦးမည္..။

ေရႊအိမ္စည္ said...

ပို႔စ္ေတြရဲ႕ ဆြဲေဆာင္မႈေတြေနာက္ လိုက္ေနတာ
အလုပ္လဲ ခုထိ ဟုတ္တိ ပတ္တိကို မလုပ္ရေသးဘူး အကိုေရ
အခု 2012ကမွ ျမန္မာျပည္ ျပန္လာခဲ့တာ ဆိုေတာ့ ေနာက္တစ္ေခါက္ ေ၀းဦးမွာေပါ့ :(
ကမာၻေပၚမွာ လွတဲ့ ပင္လယ္ကမ္းေျခေတြ အမ်ားႀကီး ႐ွိ တယ္၊ ဒါေပမယ့္ ပုဂံကေတာ့ တစ္ခုတည္းပဲ ႐ွိတယ္-
ဆိုတဲ့ စာသားေလး သေဘာက်တယ္...
ေန႔လည္ break ခ်ိန္မွ ထပ္ ဖတ္ဦးမယ္..ေနာက္ထပ္ပို႔စ္ေတြကို
အခုေတာ့ အလုပ္ထဲ ျပန္၀င္လိုက္ပါဦးမယ္ရွင္.....:))

Amber said...

You bring us to bagan. Love your post. I will continue read others. :D