30 January 2011

ေမွ်ာ္တိုင္းမွန္းရည္ ေဝးလွသည္


က်ေနာ္ ဓါတ္ပံုပညာကို စ,ၿပီး ဝါသနာပါေတာ့ အေဖေျပာဖူးတာေလး သြားသတိရတယ္၊ 'လူတစ္ေယာက္ကို မုန္းရင္ သူ႔ကို ကင္မရာတစ္လံုး ဝယ္ေပးလိုက္ပါ' တဲ့၊ အေဖ အဲဒီစကား ေျပာတုန္းက ဒစ္ဂ်စ္တယ္လ္ ကင္မရာေတြ မေပၚေသး ပါဘူး၊ ဒီေတာ့ ဟုတ္တာေပါ့၊ ကင္မရာအသစ္နဲ႔ ေမ်ာက္အုန္းသီးရ ျဖစ္မယ္၊ ဟို႐ိုက္ဒီ႐ိုက္ လုပ္မယ္...၊ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္လက္ရာေလး သိခ်င္ေတာ့ ဖလင္ကေန ဓါတ္ပံုကူးမယ္၊ မႀကိဳက္ေတာ့ ထပ္႐ိုက္မယ္၊ ထပ္ကူးမယ္၊ ထပ္႐ိုက္မယ္၊ ဒီလိုနဲ႔ ေမ်ာက္သူ႔အေမ႐ိုက္ (အဲ) ဂ်ာေအး သူ႔အေမ႐ုိက္ ျဖစ္မယ္ေပါ့၊

က်ေနာ္ ပထမဆံုး DSLR ကင္မရာတစ္လံုး စ,ဝယ္ေတာ့ အဲဒီစကားေလး ျပန္ၾကားၿပီး နဲနဲေတာ့ တြန္႔သြားေသးတယ္၊ ၿပီးေတာ့မွ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္အားေပးၿပီး ဒီလို ဝယ္ပစ္လုိက္တယ္၊ ထားလိုက္စမ္းပါ၊ အခုက ဒစ္ဂ်စ္တယ္လ္ေခတ္၊ ဖလင္ေခတ္လို ပိုက္ပိုက္ မကုန္ေတာ့ဘူး၊ ႐ိုက္... မႀကိဳက္ရင္ျပန္ဖ်က္၊ ဒါပဲေပါ့၊ ကင္မရာ တစ္လံုးဝယ္...တသက္သံုး...၊ လာထား...၊

အင္း... လက္ေတြ႔မွာေတာ့ အဲဒီလို မဟုတ္ခဲ့ဖူးဗ်ာ၊ က်ေနာ္လည္း အဲဒီ သတၱဝါလိုပဲ အုန္းသီးေတြ တစ္လံုးၿပီးတစ္လံုး ခူးခ်င္ေနမိတယ္၊ ဒီလိုနဲ႔ က်ေနာ္ အဲဒီ တြင္းနက္ႀကီးထဲ ျပဳတ္က်သြားတယ္ ဆိုပါစို႔ဗ်ာ...၊ ဒါေပမယ့္ ေျပာၾကတယ္ မဟုတ္လား၊ ဝါသနာပါတာသာ လုပ္၊ ဘယ္ေတာ့မွ မမွားဘူး-တဲ့၊ အင္း... နဲနဲေတာ့ ခ်င့္ခ်ိန္ေပါ့ေလ...ေနာ့၊ :)

ဒီလိုနဲ႔ က်ေနာ့္ကို ပထမဆံုး အလုပ္အပ္မယ့္သူ ေပၚလာတယ္၊ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းပါပဲ၊ သူက Elke Berr...၊ Elke က ေက်ာက္မ်က္ ပညာ႐ွင္ပါ၊ ျမန္မာျပည္ကို အႀကိမ္ႀကိမ္လာၿပီး ေက်ာက္ေတြ ဝယ္ဖူးတယ္၊ အခု မဂၢဇင္းတစ္ေစာင္မွာ ထည့္ဖို႔ ဓါတ္ပံုေတြလိုေတာ့ က်ေနာ့္ကို အကူအညီေတာင္းတယ္၊ အလကားမတ္တင္းေတာ့ မဟုတ္ဘူး၊ ပေရာဖက္႐ွင္နယ္လ္ ဆန္ဆန္ ေျပာရရင္ က်ေနာ္နဲ႔ အလုပ္,လုပ္မယ္ေပါ့ (အဟဲ)၊ အရင္ သူသံုးေနက် ဓါတ္ပံုဆရာနဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔ ဆက္မလုပ္လဲေတာ့ မသိဘူး၊ က်ေနာ္ အလုပ္လက္ခံလိုက္တယ္၊

တကယ့္ကို ႐ိုး႐ိုးသားသား ေျပာရရင္ ေက်ာက္မ်က္ရတနာေတြကို က်ေနာ္ ဓါတ္ပံု မ႐ုိက္ခ်င္ပါဘူး၊ ခက္လည္း ခက္သလို က်ေနာ္လည္း မကြ်မ္းက်င္ဘူး၊ (ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္က တဖိတ္ဖိတ္လက္ေနတဲ့ စိန္တစ္ပြင့္ထက္စာရင္ ေမာ္ဒယ္လ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ မ်က္ဝန္း ေတာက္ ေတာက္တစံုကို ပိုၿပီး စိတ္ဝင္စားတယ္..အဟဲ၊ ဤကား စကားခ်ပ္။) ဒါေပမယ့္ တခါမွမလုပ္ဖူးလို႔ စမ္းၾကည့္ခ်င္တာနဲ႔ လက္ခံလိုက္တယ္၊ ဒါက အဲဒီတုန္းက ႐ိုက္ထားတာေတြထဲက တခ်ိဳ႕ပါ၊ က်ေနာ့္ရဲ႕ပိုက္ဆံအိတ္ေလးကို နဲနဲ ပိုေဖာင္းလာေစတဲ့ ဓါတ္ပံုတခ်ိဳ႕လို႔ ဆိုပါစို႔..၊ ကိုယ္ရဲ႕ ဝါသနာဥယ်ာဥ္ ကေန ပထမဆံုး ေရာင္းတန္းဝင္အပြင့္ေလး ပြင့္လာေတာ့ က်ေနာ့္ဘေလာ့ဂ္ကို မၾကာမၾကာ လာလည္ေလ့႐ွိတဲ့ ညီအစ္ကို၊ ေမာင္ႏွမေတြကို သတိရမိေသးတယ္၊ သူတို႔သာ အနားမွာ႐ွိရင္ အထိမ္းအမွတ္ အေနနဲ႔ က်ေနာ္ မုန္႔ဝယ္ေကြ်းမိမွာပဲ၊ တကယ္ပါ...။ ။ :)


(၁)
Photobucket


(၂)
Photobucket


(၃)
Photobucket


(၄)
Photobucket


(၅)
Photobucket


(၆)
Photobucket


(၇)
Photobucket


(၈)
Photobucket


ေက်ာက္နာမည္ေတြေတာ့ က်ေနာ့္ကို မေမးၾကနဲ႔ေနာ္...၊ က်ေနာ္က ေက်ာက္ဆို ဦးေက်ာက္လံုးနဲ႔ ကိုႀကီးေက်ာက္ ေလာက္ပဲ သိတာ...၊ ဒါကေတာ့ Elke Berr ရဲ႕ ဝက္ဘ္ဆိုဒ္ ပါ...။ ။


ညီလင္းသစ္
၃၀ ဇန္နဝါရီ၊ ၂၀၁၁

17 comments:

Nyi said...

တခုပဲ
အလင္းအေမွာင္နဲ႕ဖမ္းစားေအာင္ရိုက္ဖို႕
ေက်ာက္ေတြကလွုပ္ရွားမႈမွ မရွိတာ
မုန္႕စားခ်င္ပါတယ္

sonata-cantata said...

ပုံေတြက က်မကိုေတာ့ ရင္ခုန္ႏႈန္းေတြ ျမန္ေစပါတယ္။
စိတ္ထိန္း စိတ္ထိန္း

ေမာင္မ်ိဳး said...

တစ္ကြင္းေလာက္ လိုခ်င္တာဗ်ာာာာာာာ


စိတ္ထိန္း စိတ္ထိန္း း)

Mon Petit Avatar said...

les bagues sont magnifiques et mettent mon cœur battre plus vite que d'habitude.

nyilinnthit said...

Nyi ...
အႀကံေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္၊ က်ေနာ္လည္း အဲဒီလို အလင္းအေမွာင္ ကစားရတာ ႀကိဳက္တယ္၊ အခု ဒီပံုေတြကေတာ့ မဂၢဇင္းမွာ ထည့္ဖို႔သက္သက္ျဖစ္လို႔ background setting နဲ႔ atmosphere မလိုပါဘူး၊ သူက လက္စြပ္ေတြ သက္သက္ကိုပဲ ကြက္ယူၿပီး ထည့္မွာေလ..၊ :)

မသီတာ ...
အမဆီမွာ ႏွလံုးေရာဂါတို႔၊ ဘာတို႔ေတာ့ မ႐ွိေလာက္ ပါဘူးေနာ္..၊ တဖက္သားအား ထိခိုက္နာက်င္ေစမႈ ပုဒ္မ,က အင္တာနက္အတြက္ေရာ အက်ံဳးဝင္ေနမွာစိုးလို႔ :D

ေမာင္မ်ိဳး ...
ဘာမွ မပူနဲ႔၊ အဲဒီပံုေတြ ႐ိုက္လို႔ရတဲ့ ပိုက္ဆံနဲ႔ မုန္႔လက္ေကာက္တို႔၊ ဘာတို႔ေလာက္ေတာ့ က်ေနာ္ ဝယ္ေပးႏိုင္ပါတယ္ :D

Mon Petit Avatar ...
Mon coeur battait et mes mains tremblaient aussi lors de la prise de photo. C'était parce qu'il faisait très chaud à cuase des projecteurs, lol.

ေမျငိမ္း said...

အမ္မာေလး လွလို္က္ေလျခင္းဗ်ာ..
လိုဂ်င္ဒယ္.. လိုဂ်င္ဒယ္...
သို႔ေသာ္............... :D

Phyo Evergreen said...

ပံု ၃ ကိုၾကိဳက္တယ္...။ လန္႔မသြားနဲ႔အုန္း ပံုကိုဘဲၾကိဳက္တာပါ...ပစၥည္းမၾကိဳက္ပါဘူ :) ။ ပိုက္ဆံအိတ္ကေလးေဖာင္းလာတယ္ဆိုလို႔.. ၀မ္းသာဘာဒယ္..။

ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) said...

စိတ္၀င္စားတယ္
ကၽြန္မက ေက်ာက္စိမ္းကို ပိုၾကိဳက္တယ္ အေရာင္ေလးက စိမ္းေနလို႔
၂ နဲ႕၃က ဘာေက်ာက္လဲ မသိဘူး စိမ္းေတာ႕စိမ္းတယ္
ေက်ာက္စိမ္းလဲမဟုတ္ဘူး

လရိပ္အိမ္ said...

ကြၽန္ေတာ္လဲ ၾကိဳက္တယ္။ ဓတ္ပုံပညာကိုေျပာတာပါ။ ခုမွ ဘီဂင္နာဘဲရွိပါေသးတယ္ဗ်ာ.

linn said...

ေရာင္းတန္း၀င္အပြင္႔ေလးပြင္႔လာလို႔ မုန္႔ေကြ်းဖို႔ သတိရတယ္ ဆိုလို႔ ၀မ္းသာပါတယ္ .. ေကြ်းမယ္႔မုန္႔ နဲ႔ ရတနာေတြေတာ႔ စိတ္မ၀င္စားပါဘူး သံုးေနတဲ႔ ကင္မရာမ်ိဳး ဘဲ လက္ေဆာင္ရရင္ ေက်နပ္ပါျပီ ဗ်ာ း)
ရတနာဆိုင္မွာ အလုပ္လုပ္ဖူးတယ္ သူတို႔အတြက္အျမတ္က ၾကီးတယ္ေနာ္ ဘရာသာရဲ ႔ အိတ္ပိုေဖာင္းလာေအာင္လို႔ ဓါတ္ပံုဖိုး မ်ားမ်ားသာေတာင္းဗ်ာ .....

mie nge

ေဆာင္းႏွင္းရြက္ said...

ရတနာ စိန္ေက်ာက္
ဇယ္ ေတာက္တမ္း ကစားရေအာင္ .. း))

Nyi Linn Thit said...

အမေမၿငိမ္း ...
အဲဒီ “သို႔ေသာ္ ...”ေတြနဲ႔ ျပန္,ျပန္ မ်ိဳခ်ခဲ့ရတဲ့ တံေတြး ေတြလည္း မ်ားလြန္းလွတယ္..၊ း)

ကိုၿဖိဳး ...
အဲဒီ ပံု ၃ က က်ေနာ့္ရဲ႕ favourite ပါပဲ၊ း)

မေခ်ာ ...
စကားပလႅင္ ခံထားတယ္ေလ၊ ေက်ာက္နဲ႔ ပတ္သက္ရင္ မေမးေၾကး-လို႔...၊ သိဘူးဗ်၊ းD

လရိပ္အိမ္ ...
ဝမ္းသာပါတယ္ဗ်ာ၊ က်ေနာ္လည္း ပ႐ို မဟုတ္ပါဘူး၊ :)

မ mie nge ...
ကင္မရာေၾကာင့္ ရလာတဲ့ မုန္႔ထက္ ကင္မရာကိုပဲ ပိုစိတ္ဝင္စားတယ္ ဆိုေတာ့ ေ႐ႊဥထက္ ငန္းကို ပို အာ႐ံုက်တယ္နဲ႔ တူတယ္..အဟဲ၊ (ေနာက္တာေနာ္... )၊ ဟုတ္တယ္...စင္ေပၚေရာက္မွကို ေတာင္းပစ္ဦးမယ္..။

ေဆာင္းႏွင္းထက္ထက္ (အဲ) ႐ြက္ ...
ဇယ္ေတာက္ မလို႔လား ....ပမ္..ပမ္..ပမ္ပမ္း....ပမ္! :D

သက္ေဝ said...

ပံုေတြက လွလိုက္တာ ကိုညီလင္းေရ...
ကြ်န္ေတာ္က မိန္းကေလးျဖစ္ေပမယ့္ အဲလိုမ်ိဳးေတြ ဝတ္ဖို႔ ဝယ္ဖို႔ စိတ္မဝင္စားေတာ့ အဲဒါေတြကို ဓါတ္ပံုရိုက္ဖို႔လဲ တခါမွ မေတြးမိဘူး...
ၾကည့္ရတာေတာ့ ရိုက္ရ ခက္မဲ့ပံုပဲ... း))

Nyi Linn Thit said...

အမသက္ေဝ ...
အင္း..အမသာဆို အဲဒါေတြကို ဝယ္မယ့္အစား အဲဒါေတြကို ႐ိုက္မယ့္ ကင္မရာေကာင္းေကာင္းတစ္လံုး ပဲ ဝယ္မွာ ျမင္ေယာင္ေနတယ္...ဟုတ္၊ း)

pandora said...

တိုက္ဆိုင္လုိက္လာ... ခုတေလာ အဲဒါေတြကို ရိုက္ၾကည့္ဖုိ႕ ႀကိဳးစားေနတာ မေအာင္ျမင္ဘူး.. မျပတ္သားဘူး
ဘယ္လို ဘယ္လို ရိုက္ရတယ္ ေျပာျပပါဦး

Nyi Linn Thit said...

မပန္ဒိုရာ ...
ဒါေတြကို ႐ိုက္ဖို႔ macro lens ဒါမွမဟုတ္ max. aperture အနည္းဆံုး f/2.8 ေလာက္႐ွိမယ့္ မွန္ဘီလူး ေတြနဲ႔ဆို ပိုေကာင္းပါတယ္၊ က်ေနာ္ကေတာ့ macro မွန္ဘီလူးနဲ႔ ႐ိုက္ထားတာပါ၊ ဒိထက္ပိုၿပီး အေရးႀကီးတာ က tripod ပါ၊ aperture နဲ႔ shutter ကို လိုသလို ကစား ႏိုင္ဖို႔ tripod သံုးႏိုင္ရင္ ေကာင္းပါတယ္၊

ေနာက္တခုက အလင္းပါ၊ direct flash ေတြက ၾကမ္းၿပီး violent ျဖစ္လို႔ shot-through umbrella သို႔မဟုတ္ soft-box ေတြသံုးဖို႔ လိုပါတယ္၊ ဒီပံုေတြ အတြက္ေတာ့ light tent ကို သံုးပါတယ္၊ ဘယ္ဖက္မွာ studio strobe တစ္ခု၊ ညာဖက္မွာ ႐ိုး႐ိုးမီးလံုး၊ ဒါမွ မဟုတ္ flash တစ္ခုထားၿပီး ႐ိုက္တယ္၊ light source မွာ အလင္းကို soften မလုပ္ေတာ့ဘဲ လာသမွ်အလင္း ကို light tent ကပဲ ေလွ်ာ့ခ်ေပးပါတယ္၊ ဒါေတြကေတာ့ continuous lighting နဲ႔ ႐ိုက္ထားတာပါ၊

dramatic effect ေတြလိုခ်င္ရင္ေတာ့ manual exposure ကိုသံုးေလ့ ႐ွိပါတယ္၊ က်ေနာ္ကေတာ့ ဒါေတြကို aperture priority နဲ႔ ႐ိုက္ပါတယ္၊ max. aperture ရဲ႕ 1 f-stop, 2 f-stop ေလာက္နဲ႔ ႐ိုက္တယ္၊ ဆိုလိုတာက max. aperture က f/2.8 ဆိုရင္ f/4 ဒါမွ မဟုတ္ f/5.6 ေလာက္နဲ႔ ႐ိုက္ပါတယ္၊ f/8 ကလည္း ႐ိုက္လို႔ေကာင္းတဲ့ aperture ပါပဲ၊ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ကေတာ့ ခလုတ္ႏွိပ္တဲ့အခါ ကင္မရာမလႈပ္ေအာင္ 2 sec timer သံုးပါတယ္၊

ဒါေတြက ေလာေလာလတ္လတ္ က်ေနာ္ စဥ္းစားလို႔ ရသေလာက္ပါ၊ မ႐ွင္းတာ ႐ွိရင္လည္း ထပ္ေမးပါဦး၊ က်ေနာ္သိတာဆို ေျပာျပဖို႔ အဆင္သင့္ပါပဲ ခင္ဗ်ား...။

pandora said...

ေသေသခ်ာခ်ာရွင္းျပထားတာ ေက်းဇူးပါ။
lighting နဲ႕ပတ္သက္လို႕ေတာ့ လိုအပ္တာေတြ မရွိေသးဘူး
tripod သံုးၿပီး ရွိတာေလးေတြနဲ႕ ရိုက္ၾကည့္လိုက္ပါဦးမယ္။