ဆင္တစ္ေကာင္ႏွင့္စကားေျပာျခင္း

တခါတုန္းက
မ်က္မျမင္ပုဏၰားေျခာက္ေယာက္
ဆင္တစ္ေကာင္ကို
စိတ္ႀကိဳက္စမ္းသပ္အၿပီးမွာ
ဆင္ႀကီးက ေတြးေတြးဆဆနဲ႔
စကားလံုးေတြ ပစ္ခ်သတဲ့...၊

ဆင္ဆိုတာ အႀကီးမားဆံုးမို႔
ေနမေကာင္းရင္ေတာင္
ဆင္ပိန္ကြ်ဲေလာက္ တဲ့၊
အားေကာင္းသလို
အစားလည္း ေတာင္းလို႔
ဆင့္ပါးစပ္ႏွမ္းပက္ လုပ္လို႔မရဘူး၊
မဝေရစာ ဘယ့္ႏွယ့္ဗ်ာ
အျမင္မေတာ္ ဆင္ေတာ္နဲ႔ခေလာက္ ျဖစ္ကုန္မွာေပါ့၊
ဆင္ေတြမ်ား သိမ္ေမြ႔ခ်င္ေတာ့
ဆင္မယဥ္သာ ေပါ့
အဲ..ဆင္ေတြတဏွာၿခံဳ
ဆင္မုန္ယို ေတာ့
ထင္တိုင္းႀကဲစတမ္း...၊
လာမကပ္နဲ႔
သိတယ္မဟုတ္လား !
ဆင္သြားလမ္းျဖစ္ တဲ့
ဆင္ေကာင္းမေျပာနဲ႔
ဆင္ကန္းေတာတိုး
ဘယ္လိုဆိုးတယ္ဆိုတာ သိမွာပါ၊

ဒီလိုႀသဇာႀကီးမားတဲ့ဆင္
လူေတြက သေဘာတက်နဲ႔ အတုခိုးၿပီး
အခန္းဝမွာသံုးထား
ဆင္နား႐ြက္တံခါး
တခါ အေဆာင္လက္ဖြဲ႔လိုဝတ္
ဆင္ၿမီးလက္စြပ္ တဲ့၊
ကဲ..ဆင္ေတြရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈ
ဂ႐ုမျပဳလို႔ရမလား
လယ္ျပင္မွာဆင္သြားသလို
ထင္႐ွားေနေတာ့လည္း
(ကန္ေတာ့ပါရဲ႕)
ဆင့္ဖင္ေခါင္း ပဲဆိုဆို
ႀကီးက်ယ္ၿပီေပါ့၊

အဲ..ဆင္ေျပာင္ႀကီးအၿမီးက်မွတစ္ ဆိုသလို
ဆင္လည္းေလ ေလာကီသားေပမို႔
ဆင္သတ္အရပ္ေဝ မယ့္
ပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ေတြ႔လည္း ေတြ႔ေရာ
ေဟာ..ေစာေစာက
ဆင္ျဖဴေတာ္မွီႀကံစုပ္ ခဲ့တဲ့ေကာင္ေတြ
ဘယ္ေပ်ာက္ကုန္ၾကလဲ၊
မထူးေတာ့မယ့္အတူ
တစ္ေကာင္တည္းပဲ ဆင္ႀကံ,ႀကံ
မ်က္ရည္ခံထိုးေတာင္းပန္ရင္း
ဆင္က်ီစားရာဆိတ္မခံသာ ျဖစ္သြားရင္
ခြင့္လႊတ္ပါ တဲ့၊
(အင္း...အခုမွေတာ့)
ဆင္ေသကိုဆိတ္ေရနဲ႔ဖံုး
ရႏိုင္ပါအံုးမလား ။ ။


ညီလင္းသစ္
၁၅ ဒီဇင္ဘာ၊ ၂၀၀၈

လမ္း...

က်ေနာ္တို႔အားလံုး လမ္းမ်ားစြာကို ေလွ်ာက္ဖူးၾကသည္၊ လမ္းေလွ်ာက္တတ္ခါစ အ႐ြယ္မွစ၍ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေသာလမ္းမ်ားကို ေလွ်ာက္ဖူးၾကသည္၊ တိုေသာလမ္း၊ ႐ွည္ေသာလမ္း၊ အဆံုးကိုျမင္ေနရေသာလမ္း၊ အဆံုးမသိ ႏိုင္ေသာလမ္း၊ ေကြ႔ေကာက္ေသာလမ္း၊ ႐ွဳပ္ေထြး ေပြလီ ေသာလမ္း၊ လင္းေသာလမ္း၊ ေမွာင္ေသာ လမ္း၊ ... ... ...လမ္း၊ ... ... ... လမ္း၊ ေျပာမကုန္ႏိုင္ပါ၊

ျမင္ရေသာလမ္းမ်ားထက္ မျမင္ရေသာလမ္းမ်ားသည္ ေလွ်ာက္ရန္ပိုမိုခက္ခဲသည္ဟု က်ေနာ္ဆိုလွ်င္ သင္သေဘာတူပါမည္လား၊ ထို႔ထက္ပိုမို ခက္ခဲသည္မွာ ေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္မ႐ွိေသာ လမ္းမ်ားပင္ျဖစ္သည္၊ က်ေနာ္ တို႔ဘဝတြင္ ကိုယ္ေ႐ြးခ်ယ္ခဲ့ေသာလမ္းႏွင့္ ေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္ မ႐ွိခဲ့ေသာလမ္း အခ်ိဳးခ်ၾကည့္မည္ဆိုလွ်င္ မည္သည္ကပိုမ်ားမည္ဟု ထင္ပါသလဲ၊ တခါတရံ၌ တစံုတခုကို သိဖို႔မႀကိဳးစားျခင္းသည္ ဘဝတြင္ ေပ်ာ္႐ႊင္စြာ ေနထိုင္နည္း တခုလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနႏိုင္ပါသည္၊

အခ်ိဳ႕လမ္းမ်ားမွာ ဘုရားစူးလမ္းပါဟု က်ိန္တြယ္ေျပာရေလာက္ေအာင္ အိုမင္းေဟာင္းႏြမ္းေနၾကသည္၊ အလ်င္လိုေသာအခါ ထိုသို႔ေသာ လမ္းအိုမ်ားကို က်ေနာ္မလိုက္ခ်င္ပါ၊ လမ္းသစ္သည္ ၾကမ္းတမ္းေကာင္း ၾကမ္းတမ္းမည္၊ ဆူးေညႇာင့္ခလုတ္မ်ား ႁပြန္းတီးေကာင္းႁပြန္းတီးမည္၊ ကိစၥမ႐ွိ...၊ လတ္ဆတ္သစ္လြင္ေသာ ေလေကာင္းေလသန္႔တို႔က အေတြးသစ္၊ အျမင္သစ္တို႔ကို ေမြးဖြားေစပါလိမ့္မည္၊ လမ္းဆံုးလွ်င္ ႐ြာမေတြ႔သည့္ တိုင္(မေတြ႔ရေသးသည့္တိုင္) ေနာက္ထပ္တစ္လမ္းေတာ့ ေတြ႔မည္ေပါ့၊

ဤခရီးနီးသလားဟုေတာ့ မေမးလိုပါ၊ နီးသည္ျဖစ္ေစ ေဝးသည္ျဖစ္ေစ ေျခလွမ္းတိုင္းသည္ ေလွ်ာက္ေသာ လမ္းေပၚမွာ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ၿမဲၿမံေနေစဖို႔ပဲ အားထုတ္ခ်င္ပါသည္၊ မည္သို႔ဆိုေစ...က်ေနာ္တို႔ ေလွ်ာက္ေနၾကရ ပါဦးမည္။ ။

ညီလင္းသစ္
၉ ဒီဇင္ဘာ၊ ၂၀၀၈

မီးခိုးစီးေၾကာင္း

အလင္းထုဟာ
ခပ္ပါးပါး တိုက္စားခံရတုန္း
သခၤ်ဳိင္းတြင္းက ျပန္ထလာတဲ့မီးခိုးေတြ
ညရီတေရာမွာ တမ္းခ်င္းေတြသီလို႔ေပါ့၊

ကလီစာမေကာင္းတဲ့
အနက္ေရာင္လမ္းမေပၚ
ခပ္ကိုင္းကိုင္းမီးတိုင္ေတြက ေ႐ႊဝါေရာင္ေတြအန္လို႔
တကယ္ေတာ့
ေျမဝါဝါလမ္းကေလးေပၚမွာလည္း
အႏုပညာတရပ္ ျဖစ္ထြန္းႏိုင္ပါရဲ႕ကြယ္
လိုအပ္တာက
အေရာင္ေတြကို ေမ့ထားဖို႔ပါပဲ၊

လမ္း႐ွိခ်ိန္မွာ ဖုန္ထခဲ့သလို
လမ္းမဲ့သြားခ်ိန္မွာလည္း
အုန္းလက္ၾကားက လမင္းကို
သတၱိ႐ွိ႐ွိ ေဖာက္ေသာက္ရဲရမွာေပါ့၊

(ညီမေလးရယ္...)
႐ြာသြန္းခဲ့ခ်ိန္ေတြကို ေမ့မပစ္ပါနဲ႔
စိတ္အနာကမ္းပါးေတြကို
ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းသာ ပခံုးခ်င္းယွဥ္တိုက္ခဲ့ပစ္လိုက္
ပင္လယ္က ရင္ဖြင့္ႀကိဳပါလိမ့္မယ္ ။ ။


ညီလင္းသစ္
၆ ေမ၊ ၁၉၉၇

ဒီေန႔စာအုပ္အေဟာင္းေတြ ျပန္ၾကည့္ရင္း ဒီကဗ်ာေလးကို သြားေတြ႔တာနဲ႔ အမွတ္တရတင္လိုက္ပါတယ္၊ ဒီကဗ်ာေလး စိတ္ကူးထဲစတင္ ဝင္ေရာက္လာပံုေလးကို အမွတ္ရေနမိတယ္၊ အဲဒီေန႔ညက က်ေနာ္တို႔သူငယ္ ခ်င္းေတြ ညလံုးေပါက္ဂစ္တာတီး ၾကတယ္၊ ေနရာက R.I.T ေက်ာင္းဝင္းေ႐ွ႕မွာ...၊ က်ေနာ္နားေထာင္ေနတဲ့ အလွည့္မွာ ေက်ာင္းေ႐ွ႕က မာက်ဴရီမီးတိုင္ေတြေအာက္ အလင္းေတြ ခပ္ျဖာျဖာၾကားမွာ စကားလံုးေတြဟာ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး ကခုန္ဝင္ေရာက္လာခဲ့တယ္၊ ဝါၾကန္႔ၾကန္႔အလင္းပြဲေတာ္မွာ စကားလံုးေတြရဲ႕ Performance art တင္ဆက္မႈက လွလိုက္တာဆိုတာ.... ....၊ က်ေနာ့္မွာ ပါးစပ္အေဟာင္းသားနဲ႔ မွင္သက္လို႔၊ ေနာက္မွ သတိရလို႔ ကမန္းကတန္းနဲ႔ မွီသေလာက္ေလး လိုက္မွတ္ရတယ္၊

အဲဒီညမွာ က်ေနာ္ဘာကို ေတြးေနခဲ့တာလဲ၊ ဘယ္သူ႔အေၾကာင္းကို စဥ္းစားေနခဲ့တာလဲ၊ အခုျပန္စဥ္းစားေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး၊ ဒီေန႔အထိပါလာတာကေတာ့ စကားလံုးေတြရဲ႕ အကစည္းခ်က္မွာ လႈိက္ကနဲ လႈက္ကနဲ ရင္ဘတ္ႀကီးတစ္ခုလံုး ၿပဳတ္က်ခဲ့ရတယ္ ဆိုတဲ့အသိေလးပါပဲ။ ။

Alice's Adventures Under Ground

We lived beneath the mat
Warm and snug and fat
But one woe, and that
Was the cat!

To our joys, a clog
In our eyes a fog
On our hearts a log
Was the dog!

When the cat's away
Then the mice will play
But, alas! one day (so they say)
Came the dog and cat,
Hunting for a rat,
Crushed the mice all flat,
Each one as he sat
Underneath the mat
Warm and snug and fat
Think of that!


Lewis Carroll
(1832 - 1898)

ေရ...ၿပီးေတာ့ ေရ...ၿပီးေတာ့ ေရ

မေန႔ညေနက အပတ္စဥ္လုပ္ေနက် ျဖစ္တဲ့ Seminar ကိုသြားတက္ျဖစ္တယ္၊ က်ေနာ္အလုပ္လုပ္တဲ့ faculty မွာ တနလၤာေန႔ညေနတိုင္း Engineering Seminar ေတြ႐ွိပါတယ္၊ တကယ္ေတာ့ အဲဒီ seminar အမ်ားစုကို က်ေနာ္မတက္ခ်င္ဘူး၊ တခ်ိဳ႕ဟာေတြက သက္ဆိုင္ရာ research field အလိုက္အေတာ္ အေသးစိတ္ႏိုင္ေတာ့ ကိုယ့္မွာ အေျခခံမ႐ွိရင္ ဘာမွနားမလည္ဘူး၊ ဒီေတာ့ အဲလိုဟာေတြသြား နားေထာင္ရတာ အခ်ိန္ကုန္တယ္၊ ၿပီး ေတာ့ က်ေနာ့္ lab မွာလည္းလုပ္စရာေတြက တပံုႀကီးပဲ၊ ဒါေပမယ့္ ဌာနက professor ကအဲဒီ seminar ေတြ ကိုသြားနားေထာင္ေစခ်င္တယ္၊ ကိုယ္လုပ္ေနတာနဲ႔ မပတ္သက္ေပမယ့္ သူမ်ားေတြဘယ္လိုလုပ္တယ္ ဆိုတာ သိရမယ္၊ ၿပီးေတာ့ ခ်ဥ္းကပ္ပံု အိုင္ဒီယာလည္း ရႏိုင္တယ္ေပါ့၊ ဒီေတာ့လည္း သြားဖို႔ႀကိဳးစား ရတာေပါ့ေလ...၊

မေန႔ညေနကေတာ့ အေတာ္စိတ္ဝင္စားဖို႔ ေကာင္းတယ္၊ ေရအေၾကာင္းပါ၊ ေခါင္းစဥ္က Virtual Water and Water Management တဲ့၊ Speaker က Stanford University မွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပေရာ္ဖက္ဆာ လုပ္ခဲ့ၿပီး အခုလက္႐ွိ Zurich တကၠသိုလ္မွာလည္း စာသင္ေနတဲ့ Dr.A. Zehnder ျဖစ္ပါတယ္၊ သူေျပာသြားတဲ့ facts and figures တခ်ိဳ႕ကိုေတာ့ က်ေနာ္သိၿပီးသားပါ၊ ဒါေပမယ့္ ေရရဲ႕ virtual aspect ကေန ေျပာသြားတာတခ်ိဳ႕ ကစိတ္ဝင္စားစရာပဲ၊ ဥပမာ-ေရကို လိုအပ္မႈဟာ တိုက္႐ိုက္တင္မဟုတ္ဘဲ တဆင့္ခံအေနနဲ႔ ဘယ္ေလာက္အထိ အသံုးဝင္တယ္ဆိုတာ မ်ိဳး...အာလူး တစ္ကီလိုရဖို႔ဆိုရင္ ေရ ၆၃၆ လီတာလိုအပ္တယ္၊ ေပါင္မုန္႔ တစ္ကီလို ဆိုရင္ ေရ တစ္ကုဗမီတာ (1m3) သံုးမွ ထုတ္လုပ္ႏိုင္တယ္...အစ ႐ွိသျဖင့္ေပါ့၊

ေရကိုေဖာေဖာသီသီ အသံုးႏိုင္ဆံုး ႏိုင္ငံေတြကေတာ့ အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း USA, Australia, Argentina, France, Canada တို႔ေပါ့၊ ဒီႏိုင္ငံ ၅ ႏိုင္ငံက ေရရယ္၊ ေရေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ စိုက္ပ်ိဳးေရးရယ္မွာ ပိုပိုလွ်ံလွ်ံ ႐ွိတယ္၊ သူတို႔လို မႂကြယ္ဝတဲ့ ႏိုင္ငံေတြကေတာ့ အစားအေသာက္ကို တင္သြင္းရတာေပါ့၊ အဲဒီမွာ စိတ္ဝင္စားဖို႔ ေကာင္းတာ က အဲဒီတင္သြင္းတဲ့ အသီးအႏွံေတြနဲ႔ အတူပါလာတဲ့ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးပါ၊ စိုက္ပ်ိဳးေရးမွာ ႏိုက္ထ႐ိုတ္၊ ေဖါ့စဖိတ္နဲ႔ ပိုတက္စီယမ္တို႔ အမ်ားဆံုးအသံုးျပဳတယ္၊ ဒီေတာ့ အဲဒီျဒပ္ေပါင္းေတြက အသီးအႏွံ ေတြမွာ ပါလာေရာ၊ ၿပီးေတာ့ စြန္႔ပစ္လိုက္တဲ့ လူ႔အညစ္အေၾကးကတဆင့္ ေျမေအာက္ေရ၊ ျမစ္ေခ်ာင္းထဲကို ေရာက္သြားေရာ၊ အဲဒီအခါ ဟင္းသီးဟင္း႐ြက္္ တင္သြင္းခဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံေတြခမ်ာ ေရမေလာက္ငွတဲ့ ၾကားထဲ ႐ွိတဲ့ အဲဒီ ေရေလးပါ ညစ္ႏြမ္းရျပန္ပါေရာ၊ အခ်ိန္မီ မသန္႔စင္ဘူးဆိုရင္ ေရေနသတၱဝါနဲ႔ အပင္ေတြ ေသေၾကကုန္မွာ ျဖစ္ပါတယ္၊

အေ႐ွ႕ေတာင္အာ႐ွနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သူၿပသြားတဲ့ slide တစ္ခုမွာေတာ့ ေရ႐ွားပါးမႈကို ရင္ဆိုင္ေနရတာေတာ့ တ႐ုတ္နဲ႔ အိႏၵိယ ႏွစ္ႏိုင္ငံပါ၊ သူတို႔မွာ႐ွိတဲ့ ျမစ္ေတြကို ဆည္ဖို႔လိုက္ရင္ေတာ့ ဒီျပႆနာကို ႐ွင္းႏုိင္မွာျဖစ္ေပ မယ့္လက္ေတြ႔မွာ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး၊ ေဒသတြင္းမွာေတာ့ ေရနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မစိုးရိမ္ရေသးတဲ့ ႏိုင္ငံႏွစ္ခုကေတာ့ ျမန္မာနဲ႔ထိုင္း ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီႏိုင္ငံႏွစ္ခုက တျခားအိမ္နီးခ်င္းေတြနဲ႔ စာရင္ စိုက္ပိ်ဳးေရးအတြက္ ေရလိုအပ္မႈကို ပံ့ပိုးေပးႏိုင္တုန္းပါပဲ၊ ဒါေပမယ့္ သူရထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြက ဘယ္တုန္းကလဲဆိုတာ က်ေနာ္မသိဘူး၊ အခုလက္႐ွိကာလမွာ မွန္ခ်င္မွမွန္ႏိုင္ပါတယ္၊ က်ေနာ္သိထားသေလာက္ ဧရာဝတီ ျမစ္ေရတင္စီမံကိန္းေတြ ေၾကာင့္ ျမစ္ေၾကာင္းေကာၿပီး ေသာင္ထြန္းလာေနမႈေတြလိုမ်ိဳး အခက္အခဲေတြ႐ွိတယ္၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ၄ ႏွစ္ကျမန္မာ ျပည္ျပန္တုန္း က်ေနာ္ ေရ sample အခ်ိဳ႕ျပန္ယူလာခဲ့ေသးတယ္၊ အဲဒီေရေတြကို ဓါတ္ခြဲၾကည့္ေတာ့ အင္းေလး ကန္ထဲမွာ ေဖာ့စဖိတ္နဲ႔ ပိုတက္စီယမ္ ေပ်ာ္ဝင္ႏႈန္းက အေတာ္ျမင့္မားတာကို ေတြ႔ရတယ္၊ ကြ်န္းေမ်ာစိုက္ခင္း ေတြမွာ သံုးတဲ့ဓါတ္ေျမႀသဇာ ေတြကေနလာတာေပါ့၊ ေရ႐ွည္မွာ မေကာင္းပါဘူး၊

ဒီေန႔ေခတ္ရဲ႕ လူေနမႈပံုစံရယ္၊ စက္မႈထြန္းကားမႈရယ္၊ လူဦးေရတိုးပြားမႈရယ္ စတဲ့အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ ေရ ညစ္ညမ္းလာမႈဟာ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ ႀကံဳေနရတဲ့ ျပႆနာတရပ္ ျဖစ္ပါတယ္၊ က်ေနာ္တို႔ ေနာက္မွာလာမယ့္ မ်ိဳးဆက္သစ္ေလးေတြ အတြက္သန္႔႐ွင္း၊ ေကာင္းမြန္တဲ့ေရ ထားခဲ့ဖို႔က အားလံုးမွာ တာဝန္႐ွိပါတယ္၊ မဟုတ္ရင္ ကိုယ္ေနခြင့္ရတုန္း ေ႐ွ႕ေနာက္မၾကည့္ဘဲ သံုးျဖဳန္းခဲ့ၿပီး တကုိယ္ေကာင္းဆန္ရာ က်ေနမွာေပါ့၊

က်ေနာ့္ကို ေရစကားသိပ္ေျပာတာပဲ လို႔မ်ားထင္ၾကမလားမသိဘူး၊ က်ေနာ္ကလည္း ေရထဲကကို မတက္ခ်င္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္၊ အားလံုးကို ေရငတ္တုန္း သန္႔႐ွင္းတဲ့ ေရတြင္းထဲပဲ က်ေစခ်င္ပါတယ္ ။ ။


ညီလင္းသစ္
၂၅ ႏိုဝင္ဘာ၊ ၂၀၀၈

Autumn

Autumn (1)

Focal length 36 mm
Exposure 1/125
Aperture f/10
ISO 100


Autumn (2)

Focal length 55 mm
Exposure 1/200
Aperture f/10
ISO 100


Autumn (3)

Focal length 42 mm
Exposure 1/50
Aperture f/5
ISO 200


Autumn (4)

Focal length 47 mm
Exposure 1/100
Aperture f/8
ISO 400


Autumn (5)

Focal length 55 mm
Exposure 1/40
Aperture f/5.6
ISO 200


Autumn (6)

Focal length 53 mm
Exposure 1/125
Aperture f/8
ISO 100

ေရ (a) Water (a) De l'eau

အေခၚအေဝၚနဲ႔ ေနရာေဒသေတြ ဘယ္လိုပဲ ေျပာင္းေျပာင္း တကမာၻလံုးက သူ႔ကိုလိုအပ္ပါတယ္၊ တကယ့္ကို မ႐ွိ မျဖစ္လိုအပ္တာပါ၊ ဒါေပမယ့္ လိုအပ္တိုင္းလည္း လိုသေလာက္ရၾကပါရဲ႕လား...၊ ရတဲ့အခါမွာလည္း သန္႔႐ွင္း ေကာင္းမြန္တဲ့ အရည္အေသြးနဲ႔ ျပည့္စံုရဲ႕လား၊

ကမာၻေပၚမွာ ေရေလးတစ္ေပါက္ေတာင္မွ ဝဝလင္လင္ မေသာက္ရတဲ့လူေတြ သိန္းသန္းခ်ီ႐ွိပါတယ္၊ ေရရဲ႕ pH ၊ ေရမွာပါဝင္သင့္တဲ့ minerals ၊ Total Suspended Solids (TSS) လို႔ေခၚတဲ့ အမႈန္အမႊား ကင္းစင္မႈ၊ စတာ ေတြကို စဥ္းစားဖို႔ေဝးလို႔...ေရလို႔ေခၚျဖစ္႐ံု ေလာက္ အရည္ေလးရရင္ကိုပဲ ေက်နပ္ေနရတဲ့လူေတြ အမ်ားႀကီးပါ၊

UNDP ရဲ႕စာရင္းတစ္ခုအရ အေမရိကားလို ႏိုင္ငံမွာေတာ့ လူတစ္ေယာက္ တစ္ေန႔ ပ်မ္းမွ်ေရအသံုးျပဳႏႈန္းဟာ လီတာ ၆၀၀ နီးနီး႐ွိသတဲ့၊ ကမာၻေပၚ မွာအမ်ားဆံုးပါပဲ၊ သူ႔ေနာက္မွာေတာ့ ၾသစေၾတးလ်၊ ၿပီးေတာ့ ဥေရာပ ႏိုင္ငံေတြ၊ ၿပီးမွ တ႐ုတ္ အိႏၵိယတို႔က ၇၅-၁၀၀ လီတာခန္႔ နဲ႔အလယ္မက်တက် လိုက္ပါတယ္၊ ဒါ..ေတာ္ေတာ့္ကို နည္းေနပါၿပီ၊ ဟိုး....ေအာက္ဆံုးကေတာ့ ရဝမ္ဒါ၊ ယူဂမ္ဒါ၊ မိုဇမ္ဘစ္ စတဲ့ အာဖရိကႏိုင္ငံေတြ...၊ သူတို႔ရဲ႕ လူတစ္ေယာက္ ပ်မ္းမွ် တစ္ေန႔သံုးႏႈန္းက ၅ လီတာကေန ၁၅ လီတာခန္႔ပဲ ႐ွိပါတယ္၊ လူသားတစ္ ေယာက္ အသက္႐ွင္ေနထိုင္မႈအတြက္ လိုအပ္တာထက္ အမ်ားႀကီးနည္းပါတယ္၊

ဒီဖက္ႏွစ္ေတြမွာေတာ့ တခ်ိဳ႕လူေတြ ေရအရင္းအျမစ္အေၾကာင္းကို စၿပီးသတိျပဳ၊ ဂ႐ုစိုက္လာပါၿပီ၊ သြားတိုက္ေနစဥ္မွာ ေရဘံုဘိုင္ကို ပိတ္ထားတာတို႔၊ ေရခ်ိဳးကန္ထဲ ေရေတြအမ်ားႀကီးထည့္ရမယ့္ Bath အစား၊ Shower နဲ႔ေရခ်ိဳးတာတို႔၊ မလိုအပ္ဘဲ ေရကိုမသြန္တာတို႔ စသျဖင့္ေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ကမာၻ႔လူဦးေရအခ်ိဳးနဲ႔စာရင္ အရမ္းနည္းပါေသးတယ္၊ တကယ္ေတာ့ လူသားေတြသံုးႏိုင္တဲ့ ေရခ်ိဳက ကမာၻ႔ေရထု စုစုေပါင္းရဲ႕ ၃% ပဲ႐ွိတာပါ၊ ဒါေပမယ့္ ေရသံသရာလည္မႈျဖစ္စဥ္ရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္သန္းေပါင္း မ်ားစြာ ကတည္းက ဒီေရ ၃% ကိုပဲသံုးလာခဲ့ၾကတယ္၊ ေျပာရရင္ေတာ့ ဒီေန႔ခင္ဗ်ား ထမင္းစားအၿပီး ေသာက္လိုက္တဲ့ ေရဟာ ပုဂံေခတ္တုန္းက က်န္စစ္သားမင္း ႀကီး ခ်ိဳးခဲ့ဖူးတဲ့ ေရအခ်ိဳ႕လည္း ေကာင္းေကာင္းႀကီး ျဖစ္ေနႏိုင္ ပါတယ္၊ တကယ္ပါ၊

ဒီကေန႔ တိုးပြားလာတဲ့ ကမာၻ႔လူဦးေရ၊ အဆမတန္ မ်ားၿပားလာတဲ့ ကုန္ထုတ္လုပ္မႈ၊ စတာေတြေၾကာင့္ တခ်ိန္ က က်ေနာ္တို႔ဘုိးဘြားေတြ ေဖာေဖာသီသီ ေသာက္သံုးခြင့္ ရခဲ့တဲ့ အဲဒီေရ ၃% ကိုက်ေနာ္တို႔ က်ပ္က်ပ္ တည္း တည္း ခြဲေဝသံုးေနရၿပီ၊ ဒီၾကားထဲကမွ အဲဒီေရကေလးကို က်ေနာ္တို႔ တန္ဖိုးထားၿပီး မသံုးဘူးဆိုရင္ သိပ္မေဝးတဲ့ကာလမွာ ေရအက်ပ္အတည္းေတြ ဆက္တိုက္ေတြ႔လာရမွာ ေသခ်ာေပါက္ပါပဲ၊ ကဲ မိတ္ေဆြ ေကာ.....ဒီေန႔ေရကို အလဟႆမျဖစ္ေအာင္ သတိေလး မျပဳလိုက္ခ်င္ဘူးလား။ ။

ေရအသက္ တမနက္...



Water is life...



De l'eau, c'est la vie...

ညီလင္းသစ္
၁၃ ႏိုဝင္ဘာ၊ ၂၀၀၈